Το Παρελθόν είναι μια Ξένη Χώρα

Το παραμύθι των καλών και κακών αστυνομιών

2009-04-07T23:03:00.007+01:00

Δραματική αποκάλυψη της βρετανικής εφημερίδας Γκάρντιαν: Βίντεο που δόθηκε στην εφημερίδα δείχνει τη βρετανική αστυνομία να κτυπά πισώπλατα τον Ίαν Τόμλίνσον, τον άνθρωπο που πέθανε από καρδιακή προσβολή κατά τις πρόσφατες διαδηλώσεις για τους G20.

Στο βίντεο εμφανίζεται αστυνομικός των βρετανικών ΜΑΤ να χτυπά με το γκλομπ πισώπλατα στο κεφάλι τον άτυχο Τόμλινσον, ο οποίος δεν συμμετείχε στις διαδηλώσεις αλλά περιεργαζόταν το χώρο με τα χέρια στην τσέπη -αφού εργαζόταν στην περιοχή.

[ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 8/4: Νέο βίντεο που προέκυψε από το βρετανικό δίκτυο ITV, δείχνει το συμβάν από άλλη γωνία και είναι πιο διαφωτιστικό ]

Τουλάχιστον δυο διαδηλωτές φαίνονμται να προσπαθούν να τον βοηθήσουν καθώς έχει πέσει και σύμφωνα με τις μαρτυρίες έμοιαζε να τα έχει χαμένα. Λίγο αργότερα πέθανε.

Η Γκάρντιαν στέλνει τα στοιχεία στην ανεξάρτητη αρχή για τον έλεγχο της αστυνομίας, η οποία -αν κρίνουμε από προηγούμενες περιπτώσεις- θα δώσει ποικίλες εξηγήσεις και θα βγει αλώβητη με την αίγλη της «καλής και ανθρώπινης» αστυνομίας να εξακολουθεί να πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας.

Για θυμήστε μου, πώς ήταν εκείνο το σύνθημα που θέλουν να απαγορεύσουν (και όλους μας ενώνει);

Διατηρώντας την (αστική) τάξη

2009-04-02T09:56:00.002+01:00

(του εξαιρετικού Στιβ Μπελ από την Γκάρντιαν)

Συλλήψεις εν όψει G20 -πληροφορίες και για Έλληνες

2009-03-30T16:16:00.002+01:00

Η αστυνομία του Ντέβον και της Κορνουάλλης, στη νοτιοδυτική Βρετανία συνέλαβε τρεις άνδρες και δυο γυναίκες, ηλικίας 16-25 ετών, βάση του αντιτρομοκρατικού νόμου.

Βρετανικά ΜΜΕ αναφέρουν πως ανάμεσά τους βρίσκονται και ορισμένοι Έλληνες. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές ένας από τους συλληφθέντες έχει «όνομα που μοιάζει ελληνικό» αλλά μάλλον όλοι είναι βρετανοί πολίτες. 'Αλλες πηγές όμως έλεγαν με επιφύλαξη πως πρόκειται για ένα άτομο που ήρθε στη Βρετανία από την Ελλάδα.

Η αστυνομία λέει ότι βρήκε ψεύτικα και παροπλισμένα όπλα που δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, πυροτεχνήματα και «ύποπτους» μηχανισμούς και «ευαίσθητο πολιτικό υλικό».

Αστυνομικές πηγές συνδέουν το περιστατικό με την επικείμενη σύνοδο του Ομίλου των 20 αλλά διευκρινίζουν πως στόχος των συλληφθέντων μοιάζει νά ήταν η διατάραξη της συνόδου κι όχι η πρόκληση καταστροφών.

Οι συλλήψεις έγιναν τυχαία όταν συνελήφθη κάποιος που έγραφε συνθήματα σε τοίχους.

Σωστά θα διερωτάστε γιατί συνελήφθησαν με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο κάποιοι που ήθελαν να διαδηλώσουν κατά των G20 και που δεν σχεδίαζαν τρομοκρατική επίθεση. Την απάντηση θα βρείτε στην Βρετανία του σήμερα, που οδεύει ανησυχητικά στα χνάρια του μυθιστορηματικού 1984.

Όταν λιώνει η πόλη

2009-03-28T12:29:00.002Z

The rousfeti system

2008-12-30T09:40:00.005Z

Ενδιαφέρουσες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας φέρνουν στο φως τα αρχεία του Βρετανικού υπουργείου Εξωτερικών για το 1978 που αποχαρακτηρίστηκαν τον Δεκέμβριο. Ορισμένες μάλιστα είναι ιδιαίτερα επίκαιρες καθώς δείχνουν το κράτος διαφθοράς που έχει κληροδοτηθεί στις σύγχρονες γενιές.

Ο R O Miles της βρετανικής πρεσβείας στην Αθήνα αναφέρεται σε εμπιστευτικό έγγραφο του (FCO9/2734, 7 Δεκεμβρίου 1978) προς τον βρετανό πρέσβη και άλλους για γεύμα του με τον Αντώνη Σαμαρά της ΝΔ.

Κατά τη συζήτηση, ο Σαμαράς αναφέρθηκε επικριτικά στο ρουσφέτι λέγοντας πως είναι συνυφασμένο με το σύστημα της σταυροδότησης στις εκλογές. Και για να δείξει στο συνομιλητή του τι εννοεί έφερε ένα απίστευτο παράδειγμα.

Οι άνθρωποι του από την Πύλο (τόπο καταγωγής του) τον πήραν σε κατάσταση συναγερμού («καήκαμε») επειδή στο χωριό τους είχε διοριστεί νέος ταχυδρομικός υπάλληλος που δεν ήταν προσκείμενος στον Σαμαρά αλλά στον άλλο Νεοδημοκράτη βουλευτή της περιοχής, τον Αναστασόπουλο.

Ο Σαμαράς επικοινώνησε με τον αδελφό του τότε πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Καραμανλή, Αλέκο και τον έπεισε να παρέμβει, χρησιμοποιώντας το εξωφρενικό επιχείρημα: «πώς θα ένιωθε η οικογένεια Καραμανλή αν στις Σέρρες διοριζόταν ένας ταχυδρομικός που δεν ήταν προστατευόμενος τους».

Προφανώς η οικογένεια Καραμανλή συμφώνησε ότι μια τέτοια νευραλγική θέση στον κρατικό μηχανισμό –όπως του ταχυδρόμου Σερρών- δεν θα μπορούσε να μην ήταν ελεγχόμενη και παρενέβη στην υπόθεση.

Ο ταχυδρομικός του Αναστασόπουλου απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον ταχυδρομικό του Σαμαρά. Κι ο ταχυδρομικός που έχασε τη δουλειά του τι απέγινε, ρώτησε ο βρετανός διπλωμάτης. Έτσι στρατολογεί τα μέλη του το ΚΚΕ, απάντησε ο Σαμαράς.

Το χειρόγραφο σχόλιο της Μπ. Μπρετ-Μπρουκς του Τμήματος Νοτιοανατολικής Ευρώπης του Φόρειν Όφις στην κορυφή του εγγράφου συνοψίζει, δυστυχώς εύστοχα, την κατάσταση: «κάπως μαφιόζικα κόλπα».

Αυτή είναι η πολιτική κληρονομιά του τόπου και των πολιτικών του.

Η εγκατάλειψη σκοτώνει

2008-08-25T13:16:00.006+01:00

Έρευνα ελλήνων επιστημόνων που δημοσιεύτηκε σε βρετανική επιθεώρηση εξετάζει τη θνησιμότητα στις δέκα περιφέρειες της Ελλάδας κατά την περίοδο 1984-2004.

Σύμφωνα με την έρευνα το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας εμφανίζεται στη Θράκη.

Τα αυξημένα ποσοστά θνησιμότητας, όπως αναφέρει η έκθεση, πιθανότατα συνδέονται με την κακή οικονομική κατάσταση και συνθήκες δημόσιας υγείας στην περιοχή.

Η έκθεση σημειώνει πως η Θράκη έχει από τα χαμηλότερα κατά κεφαλή εισοδήματα κεφαλή (€11.123), χαμηλή κάλυψη σε γιατρούς σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο (284 ανά 100.000 κατοίκους) και εξαιρετικά χαμηλή κάλυψη σε νοσκομειακές κλίνες (268 ανά 100.000 κατοίκους) όταν ο εθνικός μέσος όρος είναι 470 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους.

Κι όλα αυτά σε μια ευαίσθητη ακριτική περιοχή, με 33% μουσουλμάνων κατοίκων, όπως σημειώνει και η έκθεση.

Η πρόκληση των νεοναζί

2008-08-25T09:01:00.005+01:00

Σε νέα πρόκληση προβαίνουν Έλληνες νεοναζί. Δηλώνοντας μαθητές του Βενετόκλειου Λυκείου της Ρόδου, δημιούργησαν σελίδα με τη φωτογραφία του Χίτλερ και βίντεο στο οποίο κατουράνε σε μνημείο της Ρόδου για το εβραϊκό ολοκαύτωμα, υπό τους ήχους άθλιου ναζιστικού τραγουδιού.

Το εν λόγω μνημείο αναγέρθηκε το 2002 υπό τις αντιδράσεις, κατά τις πληροφορίες, και του ΛΑΟΣ, ο πρόεδρος του οποίου Γ. Καρατζαφέρης φέρεται να έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στην τοπική εφημερίδα «Πρόοδος».

Σύμφωνα με εβραϊκά Μέσα, ζητήθηκε από τον υπ. Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλο η προστασία της συναγγωγής της Ρόδου, ενώ σε μια τυπική αντίδραση, ο λυκειάρχης του Βενετόκλειου δήλωσε βέβαιος πως οι δράστες; δεν είναι μαθητές του.

Το σχετικά αξιοσημείωτο είναι η -εκ νέου- απάθεια με την οποία αντιμετωπίζεται η νεοναζιστική πρόκληση από τις αρχές και τα ΜΜΕ.

Αν και το νεοναζιστικό φαινόμενο δεν έχει μεγάλη έκταση στην Ελλάδα, έχει εν τούτοις πλούσια δράση που σημαδεύεται από πλήθος επιθέσεων κατά κάθε δημοκρατικού προσώπου και χώρου.

Η μέχρι τώρα απάθεια να αντιμετωπιστεί στα σοβαρά η πρόκληση της ακροδεξιάς , έχει οδηγήσει σε συμπαθούντες του χώρου να δρουν στα σώματα ασφαλείας και -ανησυχητικότερο- να έχουν καταλάβει έδρες στη Βουλή.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το άθλιο βίντεο έχει βγει από το YouTube... Μπορείτε να το δείτε για του λόγου το αληθές εδω

Η Τέχνη του Σπαμ

2008-08-23T13:29:00.005+01:00

Για να ελαφρύνει λίγο το βαρύ κλίμα των ημερών, με την κατάσταση στην Γεωργία, με τα σκάνδαλα, τις συλλήψεις τις απαγωγές, την ακρίβεια στην Ελλάδα, με την παραπαίουσα διεθνή οικονομία, σας προτείνω μια επίσκεψη ως το Ένα Σπαμ τη Μέρα, όπου οι τίτλοι και τα κείμενα των άθλιων διαφημιστικών email μετατρέπονται σε χιουμοριστικά καρτούν.

Καλή διασκέδαση...

Σκέψεις για την κρίση στον Καύκασο

2008-08-11T12:32:00.007+01:00

Οσετοί πρόσφυγες διαφεύγουν από τους Γεωργιανούς βομβαρδισμούς ζητώντας καταφύγιο στη Ρωσία -μια από τις ελάχιστες εικόνες της άλλης πλευράς των αμάχων που υποφέρουν και που φαίνεται να μην καλύπτεται από τα περισσότερα διεθνή ΜΜΕ

Με την πάγια αντιρωσική ματιά τους, τα βρετανικά ΜΜΕ παρακολουθούν τις εξελίξεις στον Κάυκασο.

Ενδεικτικό του τρόπου κάλυψης είναι οι καταγγελίες για «εθνοκάθαρση». Οι προηγούμενες καταγγελίες του Ρώσου πρέσβη στον ΟΗΕ για «στοιχεία γενοκτονίας» στις γεωργιανές ενέργειες στην Οσετία, απλά πέρασε στα ψιλά. Αντιθέτως οι γεωργιανές καταγγελίες για «εθνοκάθαρση» έγιναν πρωτοσέλιδο.

Σημασία εδώ δεν έχει ποια πλευρά έχει δίκιο -ως γνωστόν, το πρώτο θύμα του πολέμου είναι η αλήθεια- αλλά το ποια πλευρά θέλουν να προβάλουν ως θύματα τα διάφορα ΜΜΕ.

Βρετανικά συμφέροντα

Η Βρετανία έχει κάθε λόγο να επιδιώκει πλήγματα στη Ρωσία. Δεν είναι μόνο τα διμερή θέματα όπως η περίπτωση του πρώην πράκτορα της KGB Αλεξάντρ Λιτβινένκο που πέθανε σε αμφιλεγόμενες συνθήκες (δολοφονημένος από τους Ρώσους, σύμφωνα με τις βρετανικές υπηρεσίες) αλλά και οι στρατηγικές ανησυχίες του Λονδίνου και της Ουάσιγκτον που εστιάζονται στην εξάρτηση, όπως θεωρούν, της Ευρώπης από τις ρωσικές ενεργειακές πηγές και ιδιαίτερα το φυσικό αέριο.

Οσετία-Κοσυφοπέδιο: αναλογίες

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι αναλογίες που εντοπίζονται μεταξύ της τρέχουσας κρίσης στον Καύκασο και της κρίσης στο Κοσσυφοπέδιο.

Για τη Μόσχα η επέμβαση της για να σώσει τον άμαχο πληθυσμνό της Οσετίας από τις γεωργιανές επιθέσεις βασίζεται στον de facto δόγμα που δημιούργησαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία στην περίπτωση του Κοσσυφοπέδιου, ότι δηλαδή η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ασφάλειας των αμάχων έχει προτεραιότητα σε σχέση με τον σεβασμό των εθνικών συνόρων.

Όπως και στο Κοσσυφοπέδιο, όταν ο Μιλόσεβιτς εξέλαβε τη δήλωση του αμερικανού απεσταλμένου Ρόμπερτ Γκέλμπαρντ ότι ο UCK είναι τρομοκρατική οργάνωση ως «πράσινο φως» για να λάβει μέτρα κατά των Αλβανών αυτονομιστών, έτσι κι ο γεωργιανός πρόεδρος Μιχαήλ Σακασβίλι θεώρησε πως οι προειδοποιήσεις της Κοντολίζα Ράις προς της Ρωσία σχετικά με την Οσετία, τους έδιναν «πράσινο φως» για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τους εκεί αυτονομιστές. Η μόνη διαφορά εδώ είναι πως ο Σακασβίλι, με σπουδές στις ΗΠΑ -ορισμένες εκ των οποίων μάλιστα με υποτροφία του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ- και με πολυετή πείρα άπό την διαμονή του στις ΗΠΑ, θα έπρεπε θεωρητικά να έχει καλύτερη αντίληψη από τον Μιλόσεβιτς για το τι εννοούν οι Αμερικανοί όταν προωθούν τα συμφέροντα τους.

Η Ρωσία δικαιολογεί όλους τους βομβαρδισμούς της -ακόμα και σε πολιτικούς στόχους, όπως καταγγέλλουν οι Γεωργιανοί- λέγοντας πωα πλήττει κάθε εγκατάσταση που υποστηρίζει ενεργά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Γεωργιανών... με άλλα λόγια, ότι ακριβώς έλεγε το ΝΑΤΟ όταν έπληττε με δραματικά συχνά αποτελέσματα τους βομβαρδισμούς του ώστε να πλήττουν και πολιτικούς στόχους. Ενδεχόμενη απόσχιση και κήρυξη ανεξαρτησίας της Οσετίας θα διευρύνει ακόμα περισσότερο τις αναλογίες της τρέχουσας κρίσης με την κρίση στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Κι εμείς;

Η κατάσταση, όπως και να'χει, δεν μοιάζει να αφήνει αδιάφορα τα ελληνικά συμφέροντα ιδιαίτερα καθώς πλήττεται η αξιοπιστία της Τουρκίας ως ασφαλές πέρασμα των ενεργειακών αγωγών από την Κασπία κάνοντας ενδεχομένως την ελληνική οδό πιο θελκτική.

Για περισσότερα παραπέμπω στο άρθρο - ανάλυση «Μπούμεραγκ το ρίσκο της Γεωργίας» του φίλου και συνάδελφου Τάσου Κοκκινίδη από το foreignpress-gr.com.

Ο Πρίκηπας Χταπόδι στο Πεκίνο

2008-08-08T17:13:00.007+01:00

Με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου να αρχίζουν σήμερα το μπλογκ εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή του στον Prince Octopus Dzanie, πυγμάχο της Γκάνας στην κατηγορία Φτερού, που με το εκπληκτικό όνομά του κερδίζει εξ ορισμού τις εντυπώσεις.

Νέα κρίση στον Καύκασο

2008-08-08T10:10:00.002+01:00

Κλιμακώνεται η κρίση στη Νότια Οσετία, όπου γεωργιανά στρατεύματα έχουν περικυκλώσει και βομβαρδίζουν την πρωτεύουσα της περιοχής, Τσχινβάλι.

Η Γεωργία έχει ήδη καλέσει σε γενική επιστράτευση ενώ σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες μεταξύ των νεκρών από τους γεωργιανούς βομβαρδισμούς είναι και Ρώσοι, της ειρηνευτικής δύναμης στην περιοχή.

Γεωργιανοί και Οσέτοι κατηγορούν αλλήλους για την έναρξη των εχθροπραξιών.

Η Νότια Οσετία είναι περιοχή που επεδίωξε να αποσχιστεί από τη Γεωργία στη δεκαετία του '90, έχοντας τη συμπαράσταση των Ρώσων. Με το τέλος της κρίσης εκείνης, μεταβλήθηκε σε μια κατ'ουσίαν αυτόνομη περιοχή.

Στο διάστημα που μεσολάβησε η Μόσχα έχει χορηγήσει ρωσικά διαβατήρια στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.

Έτσι, η ρωσική δήλωση πως αν απειληθούν Ρώσοι πολίτες θα υπάρξει ρωσική επέμβαση στην Οσετία, αποκτά άλλη, πολύ πιο επικίνδυνη σημασία.

Αυτή τη στιγμή πάντως και παρά τις ανεπιβεβαίωτες γεωργιανές καταγγελίες δεν είναι σαφές αν στη σύρραξη συμμετέχουν ρωσικές δυνάμεις.

Με τη Γεωργία να είναι παλαιό μήλο έριδος δυτικών και ρωσικών συμφερόντων, ιδιαίτερα μετά την, βοηθούμενη από τις ΗΠΑ, άνοδο του Μιχαήλ Σακασβίλι στην γεωργιανή προεδρία, η τρέχουσα κρίση στην Νότια Οσετία έχει περιθώρια να εξελιχθεί σε εξαιρετικά σοβαρή.

Ο Λευκός Οίκος έχει ήδη δείξει τις προθέσεις του και με πρόσφατες προειδοποιήσεις της Κοντολίζα Ράις προς την Μόσχα να μην εξάπτει τις αποσχιστικές τάσεις στη Νότια Οσετία και στην Απχαζία.

Σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, δεν αποκλείεται οι εξελίξεις στον Καύκασο να συνδέονται και με τις εξελίξεις στα Βαλκκάνια, καθώς οι Ρώσοι έχουν προειδοποιήσει πως ευρεία αναγνώριση από της Δύση της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου μπορεί να οδηγήσει σε αναγνώριση εκ μέρους τους των αποσχιστικών περιοχών στο Καύκασο.

Οι συνέπειες μπορεί να έιναι απρόβλεπτες.

Πέθανε η πιο ηλικιωμένη μπλόγκερ

2008-07-14T10:59:00.002+01:00

Η Όλιβ τραγουδά

Στα 108 της πέθανε στην Αυστραλία η Όλιβ Ράιλι -η πιο ηλικιωμένη μπλόγκερ, που επί ένα χρόνο μοιραζόταν με τον υπόλοιπο κόσμο τις αναμνήσεις της και τη ζωή της.

Το μπλογκ της φαίνεται να έχει πρόβλημα πρόσβασης, αλλά τα στοιχεία για τόυς τελευταίους μήνες της, μπορεί να βρει κανείς στο μπλογκ για την Όλιβ που έστησε ένας φίλος της.

Καταδίκη του δολοφονικού τουρκικού κράτους

2008-06-25T09:49:00.001+01:00

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Τουρκία για τις δολοφονίες των Κυπρίων Αναστασίου Ισαάκ και Σολομό Σολομού το 1996. Η απόφαση, με σκληρή γλώσσα, κάνει λόγο για άμεσες ευθύνες του τουρκικού κράτους.

Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου οι δυο Κύπριοι δολοφονήθηκαν από Τούρκους πράκτορες. Επιπλέον, η Άγκυρα δεν προχώρησε σε επαρκή εξέταση κι έρευνα των καταγγελιών για τα δυο περιστατικά. Η Τουρκία θα πρέπει να καταβάλλει αποζημιώσεις 340.000 ευρώ στις οικογένειες των θυμάτων.

Όπως καταγράφει η απόφαση, στις 11 Αυγούστου 1996, ο Ισαάκ συμμετείχε σε διαδήλωση κατά της τουρκικής κατοχής στην ουδέτερη ζώνη, όταν δέχτηκε δολοφονική επίθεση από ομάδα Τούρκων. «Τουλάχιστον τέσσερις ένστολοι στρατιώτες των Τουρκικών ή των Τουρκοκυπριακών δυνάμεων ήταν στην περιοχή του περιστατικού και συμμετείχαν με τον όχλο» λέει η απόφαση.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου μετά την κηδεία του Ισαάκ, ο Σολομού σε νέα διαδήλωση στην ουδέτερη ζώνη, σκαρφάλωσε σε ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία όταν έπεσε νεκρός από πυρά Τούρκων. Τίποτα δεν δείχνει πως ο Σολομού υπήρξε θύμα διασταυρούμενων πυρών, όπως ισχυρίστηκε η Τουρκία.

Η απόφαση είναι κόλαφος για το τουρκικό κράτος. Το Δικαστήριο λέει πως «δεν μπορεί να δεχτεί τις εκδοχές της τουρκικής κυβέρνησης για τα γεγονότα» διαπιστώνει πως οι φόνοι δεν μπορούν να δικαιολογηθούν «ως μέτρα καταστολής βίαιων επεισοδίων που προκάλεσαν οι διαδηλωτές» και σημειώνει πως ο φόνος του Σολομού δεν μπορεί παρά να ήταν εσκεμμένος.

Το συμπέρασμα του Δικαστηρίου είναι πως «οι Αναστάσιος Ισαάκ και Σολομός Σολομού σκοτώθηκαν από πράκτορες του τουρκικού κράτους και η χρήση βίας εναντίον τους δεν ήταν δικαιολογημένη».

Και στις δυο περιπτώσεις, σημειώνει το Δικαστήριο, η τουρκική κυβέρνηση δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο πως έγινε έρευνα για τις συνθήκες θανάτου των δυο Κυπρίων και πως επί 11 χρόνια κανένας υπεύθυνος για τους φόνους δεν προσήχθη σε τουρκικό δικαστήριο.

Οι Μπίλντερμπεργκ στην Αθήνα;

2008-05-14T09:30:00.009+01:00

Πληροφορίες κάνουν λόγο για συνεδρίαση της μυστικοπαθούς Λέσχης Μπίλντερμπεργκ το περασμένο Σαββατοκύριακο στο ξενοδοχείο Ναυσικά Astir Palace Βουλιαγμένης. Μοναδική αναφορά στην είδηση έγινε από την κρητική εφημερίδα «Πατρίς». Αν και ορισμένοι κάνουν λόγο για «αντιπερισπασμό» (υποστηρίζουν πως η Λέσχη θα συνεδριάσει αυτό το Σαββατοκύριακο, κάπου αλλού) θεωρείται μάλλον βέβαιο πλέον, πως απλά η Μπίλντερμπεργκ κατάφερε να ξεγελάσει τους παρατηρητές που θέλουν να βγάλουν στο φως τις ύποπτες δραστηριότητες της.

Σε φωτογραφία (πάνω) που δημοσιεύει η «Πατρίς» φαίνονται μέλη της Λέσχης, ανάμεσά τους και κάποιος που μοιάζει με τον Χένρι Κίσινγκερ. Στη φετινή συνεδρίαση πιστεύεται πως συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Γενικός Διευθυντής της Coca – Cola, Γιώργος Δαυίδ, ο καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών Λουκάς Τσουκαλάς και δύο εφοπλιστές.

Εντύπωση προκαλεί πάντως πως κανένα άλλο μέσο ενημέρωσης δεν φαίνεται να ασχολήθηκε με την υπόθεση.

Η Λέσχη, που έχει ξανασυνεδριάσει στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο το 1993, είναι μια μυστικοπαθής οργάνωση που για πολλούς αποφασίζει τις τύχες του κόσμου προωθώντας μέλη της σε ηγετικές θέσεις κρατών. Κύκλοι της λέσχης λένε πως απλά παρέχουν ένα φόρουμ ανταλλαγής ιδεών, μακριά από τις πιέσεις της δημοσιότητας. Στην άνω των 50 ετών ιστορία της, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, είναι γνωστό πως συνεδριάζει κάθε χρόνο σε άλλες πόλεις και χώρες, με συμμετοχή πολιτικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων και άλλων που «δίνουν όρκο» πλήρους μυστικότητας.

Από ελληνικής πλευράς φαίνεται να έχουν κατά καιρούς συμμετάσχει σε συνεδριάσεις της Λέσχης Μπιλντερμπεργκ, ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Αλογοσκούφης, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Στέφανος Μάνος, ο Γιώργος Παπανδρέου , ο Θεόδωρος Πάγκαλος και η Άννα Διαμαντοπούλου. Μοναδικός δημοσιογράφος που έχει πάρει μέρος φέρεται να είναι ο Αλέξης Παπαχελάς.

Μάχη για τα Χρυσωρυχεία Θράκης

2008-05-13T11:06:00.002+01:00

Μάχη φαίνεται να έχει ξεσπάσει για τα Χρυσωρυχεία Θράκης. Η ιδιοκτήτρια καναδική εταιρεία Frontier Pacific κοντράρει την επιθετική απόπειρα εξαγοράς από την επίσης καναδική Eldorado Gold , που έχει ορυχεία και στην Τουρκία.

Η Frontier Pacific δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της, αλληλογραφία της 21ης Απριλίου 2008 (ημέρα εκδήλωσης της απόπειρας εξαγοράς) που δείχνει την Eldorado να καλεί σε συζητήσεις τις τοπικές αρχές, όπως τον δήμαρχο Αλεξανδρούπολης και τον νομάρχη Έβρου. Σύμφωνα με γερμανική ειδησεογραφική σελίδα, η Frontier Pacific εκτιμά πως αυτές οι παρεμβάσεις είναι απαράδεκτες και απειλούν την μακροχρόνια σχέση με τους κατοίκους της περιοχής και την κυβέρνηση.

Αξιοσημείωτη είναι η παρατήρηση της εταιρείας πως πηγές της Βουλής και της ελληνικής κυβέρνησης αναφέρουν πως επίκειται μέσα στο επόμενο τρίμηνο η άδεια των Ορυχείων Λόφου Περάματος στην Αλεξανδρούπολη έργο άκρως αμφιλεγόμενο για τις περιβαλλοντικές του επιπτώσεις.

Η Frontier Pacific παραδέχεται πως έχει επιδοθεί σε εντατικό λόμπινγκ για την προώθηση των συμφερόντων της στην Ελλάδα σε σχέση με τα εν λόγω ορυχεία.

Σπάταλος κόσμος

2008-05-08T13:18:00.001+01:00

Ούτε οι προειδοποιήσεις για την έλλειψη τροφίμων ή τους κινδύνους για το περιβάλλον, ούτε η άνοδος των τιμών των τροφίμων 4,7% από πέρυσι, ούτε η αύξηση του γενικότερου κόστους ζωής 15,5% από πέρυσι, φαίνεται να πτοούν τους Βρετανούς, που πετάνε στα σκουπίδια κάθε χρόνο τρόφιμα συνολικής αξίας 10 δισεκατομμυρίων λιρών… πάνω από 12 δισεκατομμύρια ευρώ.

Σύμφωνα με έρευνα κυβερνητικού προγράμματος για την αντιμετώπιση της σπατάλης, οι βρετανοί πετάνε καθημερινά 220.000 φρατζόλες ψωμί, 1,6 εκατομμύρια μπανάνες, 550 χιλιάδες κοτόπουλα, πάνω από 5 εκατομμύρια πατάτες, 660.000 αυγά, 1,2 εκατομμύρια λουκάνικα και 1,3 εκατομμύρια γιαούρτια. Τα περισσότερα δε από τα τρόφιμα αυτά που πετιούνται είναι άθικτα, συνήθως ξεχασμένα σε ντουλάπια και ψυγεία.

Το μέσο βρετανικό νοικοκυριό σπαταλά περίπου 535 ευρώ το χρόνο, ενώ αν πρόκειται για οικογένεια με παιδιά η σπατάλη φτάνει τα 610 ευρώ.

Ένας πιο ορθολογικός οικογενειακός προγραμματισμός, θα εξοικονομούσε χρήματα όχι μόνο για τις οικογένειες αλλά και για τα δημοτικά συμβούλια που ξοδεύουν περίπου 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο για την αποκομιδή των τροφίμων. Ενώ θα βάρυνε το περιβάλλον με 18 εκατομμύρια τόνους διοξείδιο του άνθρακα –το ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή, σαν να αποσύρονταν από τους βρετανικούς δρόμους το 20% των αυτοκινήτων.

Αλλά η κατασπατάληση αυτή δεν είναι αποκλειστική ευθύνη των καταναλωτών. Ο καθηγητής διατροφικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου, Τιμ Λανγκ είπε ότι τα βρετανικά σουπερμάρκετ είναι «καθεδρικοί της σπατάλης».

Ποιοι τα πήραν;

2008-05-02T13:03:00.002+01:00

Σκάνδαλο δωροδοκιών στην Ελλάδα βγαίνει στην επιφάνεια μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων τριμήνου της βρετανικής εταιρείας φαρμακευτικών και ιατρικών προϊόντων Smith and Nephew.

Η εταιρεία αγόρασε πέρυσι την ελβετική Plus Orthopedics που έχει γραφεία στην Ελλάδα και ειδικεύεται στην κατασκευή τεχνητών αρθρώσεων, γοφών, γονάτων κλπ. Κατά τη διαδικασία ενσωμάτωσης των δυο εταιρειών αποκαλύφθηκαν «απαράδεκτες πρακτικές πώλησης», όπως λέει χαρακτηριστικά η Smith and Nephew.

Αν και δεν έχουν δοθεί λεπτομέρειες πιστεύεται πως πρόκειται για μίζες που έδινε η Plus σε έλληνες αποδέκτες. Με τη διακοπή των πωλήσεων στην Ελλάδα η εταιρεία φαίνεται να έχασε περί τα 60εκ. δολάρια τον τελευταίο χρόνο.

Έρευνες γίνονται και για τις σχέσεις της εταιρείας σε Γερμανία και Πολωνία όπου το συνολικό ύψος των πωλήσεων έφτανε τα 40εκ. δολάρια.

Οι έρευνες της Smith and Nephew για τις δραστηριότητες της Plus συνεχίζονται κι αναμένεται να ολοκληρωθούν σύντομα, οπότε και θα γίνει ίσως γνωστό από πότε χρονολογούνται οι πρακτικές αυτές και σε ποιούς αφορούν.

Μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου οι μετοχές της Smith and Nephew έχασαν 12% της αξίας τους.

Τόνι ο Τζαμπατζής

2008-04-24T14:03:00.001+01:00

Ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ βρέθηκε να ταξιδεύει χωρίς εισιτήριο.

Ο Τόνι Μπλερ που ταξίδευε την περασμένη Δευτέρα στο Χίθροου Εξπρές προς το αεροδρόμιο του Λονδίνου, καθοδόν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου θα δώσει ομιλία, είπε στον ελεγκτή πως δεν είχε μαζί του μετρητά για να πληρώσει το αντίτιμο των 24,5 λιρών (περίπου 30 ευρώ).

Το εισιτήριο προσφέρθηκε να το πληρώσει ο σωματοφύλακάς του αλλά ο ελεγκτής φάνηκε ιδιαίτερα επιεικής λέγοντας στον Μπλερ ότι μπορεί να ταξιδέψει δωρεάν, γεγονός που εξόργισε τους συνεπιβάτες του που διαμαρτυρήθηκαν για άδικη μεταχείριση.

Η σιδηροδρομική εταιρεία λέει πως θα ερευνήσει το περιστατικό και πως προχωρήσει σε διοικητικά μέτρα κατά του ελεγκτή αν πράγματι επέτρεψε στον Μπλερ να περάσει χωρίς εισιτήριο και χωρίς να του επιβάλλει πρόστιμο. Όπως είπε εκπρόσωπος της εταιρείας, καλωσορίζουν τον πρώην πρωθυπουργό αλλά δεν έχουν πολιτική που να του επιτρέπουν να ταξιδεύει δωρεάν. Ο εκπρόσωπος του Μπλερ αρνήθηκε να σχολιάσει το περιστατικό.

Πάντως, αν και κυκλοφορεί χωρίς χρήματα, ο Τόνι Μπλερ κάθε άλλο παρά άφραγκος είναι. ‘Όπως σημειώνουν τα διεθνή Μέσα από τον περασμένο Ιούνιο οπότε και παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, ο Μπλερ έχει βγάλει πάνω από 620.000 ευρώ από ομιλίες, και είναι καλοπληρωμένος σύμβουλος στην αμερικανική τράπεζα JP Morgan και σε ελβετική εταιρεία.

Σημειωτέον πως δεν είναι η πρώτη φορά που μέλος της οικογένειας Μπλερ ταξιδεύει στο τζάμπα: το 2000 η σύζυγος του, Σερί, είχε πληρώσει πρόστιμο επειδή επέβαινε σε τρένο χωρίς εισιτήριο.

Άνοιξη των κινητοποιήσεων

2008-04-24T13:52:00.002+01:00

Πρώτη απεργία εδώ και 21 χρόνια για τους δασκάλους στα σχολεία της Αγγλίας και Ουαλίας. Οι δάσκαλοι λένε πως για τρίτη συνεχή χρονιά οι αυξήσεις στους μισθούς τους είναι κάτω από τα επίπεδα του πληθωρισμού και ζητούν αύξηση 4,1%, αντί για το 2,45% που δίνει η κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση του Γκόρντον Μπράουν λέει πως οι πραγματικοί μισθοί των δασκάλων έχουν αυξηθεί κατά 19% την τελευταία δεκαετία και πως η προτεινόμενη αύξηση του 2,45% είναι υψηλότερη από το προσφερόμενο 2% στον δημόσιο τομέα.

Τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης φαίνονται να υπεκφεύγουν την ουσία της απεργίας. Οι Συντηρητικοί εξέφρασαν τη λύπη τους για το γεγονός πως τόσα παιδιά θα χάσουν τα μαθήματά τους, ενώ οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες είπαν ότι οι θα έπρεπε να επιτευχθεί μια συμφωνία χωρίς καταφυγή σε απεργία.

Παρά τις δηλώσεις της κυβέρνησης που επιμένει πως οι γονείς στηρίζουν τις θέσεις της και αφήνει αιχμές για το πόσο δημοκρατικά ελήφθη η απόφαση του συνδικάτου των δασκάλων για απεργία, οι κινητοποιήσεις φαίνεται να σημειώνουν επιτυχία, τουλάχιστον σε όλες τις μεγάλες πόλεις, επηρεάζοντας περίπου 8.000 σχολεία.

Για την ιστορία, ο μισθός ενός πρωτοδιοριζόμενου δασκάλου είναι 20.133 λίρες (πάνω από 25.000 ευρώ), ενώ ο μισθός δασκάλων με μεγάλη εμπειρία μπορεί να ξεπεράσει τις 34.000 (πάνω από 42.000 ευρώ) λίρες ή τις 38.000 (πάνω από 47.000 ευρώ) για τους δασκάλους των σχολείων του Λονδίνου.

Εφοπλιστικά ανοίγματα

2008-04-18T11:03:00.000+01:00

Μεγάλη αύξηση του τραπεζικού δανεισμού των Ελλήνων εφοπλιστών σημειώθηκε τον τελευταίο χρόνο. Τα τραπεζικά δάνεια προς τους εφοπλιστές αυξήθηκαν κατά 44% πέρυσι –πρόκειται για την μεγαλύτερη αύξηση την τελευταία δεκαετία.

Σύμφωνα με την Petrofin Bank Research ο ελληνικός στόλος είχε δανειοδοτηθεί με $66.9δισ. ως τα τα τέλη Δεκεμβρίου 2007, όταν στα τέλη του 2006 τα εφοπλιστικά δάνεια έφταναν τα $46.4δισ. Η αυξημένη αυτή δανειοδότηση, που πρόλαβε την τρέχουσα πιστωτική κρίση, αντανακλά τις αυξημένες παραγγελίες για νέα καράβια, των Ελλήνων εφοπλιστων.

Το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο φαίνεται σχετικά «σίγουρο στοίχημα» στην παρούσα αβεβαιότητα, λέει η Petrofin Bank Research που σημειώνει ότι αν και η κρίση έχει επηρεάσει τους ρυθμούς ανάπτυξης δεν έχει επηρεάσει και το συνολικό ύψος χρηματοδότησης των Ελλήνων εφοπλιστών.

Μεγαλύτερος δανειοδότης των εφοπλιστών παραμένει η Royal Bank of Scotland με ποσοστό άνω του 19% του συνολικού δανεισμού, ενώ από τις ελληνικές τράπεζες πρώτη είναι η Πειραιώς με δάνεια άνω του $3.3δισ.

Ντόπα χωρίς άδεια

2008-04-15T09:11:00.002+01:00

Η κινεζική εταιρεία που προμήθευσε τα επίμαχα φάρμακα στους αθλητές της άρσης βαρών, η Auspure Biotechnology Co Ltd, δεν είχε άδεια παρασκευής φαρμάκων, σύμφωνα με την εκπρόσωπο της αρμόδιας κινεζικής Κρατικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων, Γιαν Ζιανγίνγκ. Η Γιαν επιβεβαίωσε ακόμα πως πράγματι η Auspure έστειλε επιστολή στους Έλληνες ζητώντας συγγνώμη για το λάθος, αλλά προσέθεσε πως δεν έχουν επιβεβαιωθεί οι καταγγελίες ότι στα φάρμακα που είχαν σταλεί υπήρχαν τοξικές ή καρκινογόνες ουσίες.

Ο Μπιάν Ζεντζία, διευθυντής του τμήματος ασφάλειας φαρμάκων της κινεζικής υπηρεσίας σημείωσε πως η ελληνική παραγγελία έγινε μέσω ιντερνέτ, χωρίς απευθείας επαφή των δυο πλευρών.

Σύμφωνα με τα κινεζικά ΜΜΕ, Χθες το κινεζικό υπουργείο Υγείας εξέδωσε οδηγία για την χορήγηση φαρμάκων που περιέχουν απαγορευμένες ουσίες, καλώντας τους γιατρούς να μην τα χορηγούν στους ολυμπιακούς αθλητές.

Ο Μπιάν είπε ότι οι εταιρείες που πουλάνε φάρμακα χωρίς την έγκριση της Κρατικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων θα υποστούν σοβαρές ποινές.

Η Auspure ελέγχεται αυτή την στιγμή από σειρά κινεζικών αρχών, όπως η Κρατική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων και η Γενική Διεύθυνση Αθλητισμού.

Βρετανοτουρκικοί «έρωτες»

2008-04-14T16:19:00.001+01:00

Αναβαθμισμένο ρολο της Τουρκίας στον 21o αιώνα βλέπει η Βρετανία. Σε συνάντηση του βρετανού υπ. Εξωτερικών Ντέιβιντ Μίλιμπαντ και του τούρκου ομολόγου του Αλί Μπαμπατσάν στο Λονδίνο, συζητήθηκαν σειρά διμερών και περιφερειακών θεμάτων.

Και οι δυο υπουργοί έκαναν λόγο για μια ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού, ενώ εντύπωση έκανε η επανειλημένη αναφορά του Μπαμπατσάν σε διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, χωρίς να κάνει λόγο για Ευρωπαϊκή Ένωση –η ανάμιξη της οποίας ανήκει ως τώρα στις πάγιες τουρκικές θέσεις.

Οι διμερείς σχέσεις χαρακτηρίστηκαν «εξαιρετικές». Το εμπόριο μεταξύ Βρετανίας και Τουρκίας ανέρχεται σε $40 δισ.δολάρια ενώ οι Βρετανοί ειναι οι μεγαλύτεροι αγοραστές ακινήτων στην Τουρκία.

Βρετανική στήριξη προς Άγκυρα

Εντυπωσιακή ήταν και η στήριξη Μίλιμπαντ προς την δοκιμαζόμενη στα δικαστήρια τουρκική κυβέρνηση. Ο βρετανός υπουργός είπε ότι το Λονδίνο εκτιμά πως η παρούσα τουρκική κυβέρνηση εκφράζει τη δημοκρατική βούληση του τουρκικού λαού, η Βρετανία συνεργάζεται άριστα μαζί της και θα επιθυμούσε να συνεχίσει να εργάζεται μαζι της.

Ενδεικτικό πάντως των στρατηγικών βλέψεων της Βρετανίας ήταν η αναφορά σε μια Τουρκία που θα μπορούσε να είναι από τις ηγετικές χώρες του 21ου αιώνα. Οι συζητηήσεις των δυο υπουργών κάλυψαν ένα ευρύτατο φάσμα, από το Ιράκ και το πυρηνικό πρόγραμα του Ιράν, ως το Αφγανιστάν και τη Ζιμπάμπουε.

Ιδιωτικά βίτσια, δημόσιες αρετές

2008-04-09T12:09:00.000+01:00

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποιεί για εξάπλωση της κρίσης στις πιστωτικές αγορές, στα βήματα της κρίσης που πλήττει τις ΗΠΑ. Στην έκθεσή του για τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας το ΔΝΤ λέει πως οι τελευταίοι έξι μήνες έχουν καταδείξει το πόσο εύθραυστο είναι το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Αναλύοντας την κατάσταση, το ΔΝΤ διαπιστώνει «συλλογική αποτυχία» στην εκτίμηση της έκτασης του ανοίγματος των οικονομικών φορέων και των σχετικών κινδύνων από μια άτακτη αναδίπλωση· προβλήματα στη διαχείριση ρίσκου του ιδιωτικού τομέα, στη διαφάνεια και στην εποπτεία του οικονομικού τομέα· την υπερεκτίμηση της μεταφοράς ρίσκου στο τραπεζικό σύστημα και καταλήγει πως παρά την «πρωτοφανή παρέμβαση των μεγαλυτέρων κεντρικών τραπεζών, οι χρηματαγορές παραμένουν κάτω από σημαντική πίεση».

Εξετάζοντας τη ρευστότητα των αγορών, η έκθεση, κάνει λόγο για περίπτωση όπου «το ιδιωτικό ρίσκο γίνεται δημόσιο» -για την περίπτωση με άλλα λόγια όπου ο φορολογούμενος καλείται να ξελασπώσει τους ιδιώτες από τα ρίσκα στα οποία έβαλαν τις επιχειρήσεις τους και την οικονομία αναζητώντας ανεξέλεγκτα υπερκέρδη. Το ΔΝΤ σημειώνει πως στις αναπτυγμένες χώρες οι υπάρχουσες τάσεις δείχνουν πως οι μεγάλες τράπεζες έχουν λιγότερες άμυνες σε μια κρίση ρευστότητας από ό,τι στο παρελθόν.

«Η στήριξη στη μαζική χρηματοδότηση και το καλό οικονομικό περιβάλλον επέτρεψαν στις οικονομικές επιχειρήσεις να γίνουν πιο εφησυχασμένες σχετικά με τα συστήματά τους διαχείρισης ρίσκου ρευστότητας» και να μην εξασφαλίσουν επαρκείς εγγυήσεις για να αντιμετωπίσουν προβλήματα ρευστότητας «εξαρτώμενες όλο και περισσότερο στην παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας προκειμένου να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ρευστότητας» λέει το ΔΝΤ.

Το ΔΝΤ υπολογίζει πως το κόστος της πιστωτικής κρίσης μπορεί να στοιχίσει στον κόσμο περί το 1 τρισεκατομμύρια δολάρια και προτείνει αυστηρότερους ελέγχους των τραπεζών αν και συστήνει να αποφευχθούν οι «βιαστικές ρυθμίσεις» που μπορεί να επιδεινώσουν την κρίση.

Μνήμες '90

Η έκθεση του ΔΝΤ συνέπεσε στη Βρετανία με την είδηση για πτώση ρεκόρ για την πτώση ρεκόρ στις αξίες των ακινήτων -2,5% τον τελευταίο μήνα. Πρόκειται για τη δεύτερη συνεχή πτώση στις τιμές των ακινήτων.

Η εικόνα που διαγράφεται φέρνει στο νου τη δραματική περίοδο των τελευταίων ετών της κυβέρνησης Θάτσερ στη δεκαετία του 1990, όταν το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της «σιδηράς κυρίας» έπληξε τη Βρετανία με κατάρρευση των στεγαστικών δανείων, πλήθος κατασχέσεων σπιτιών, κλείσιμο επιχειρήσεων και πάνω από 2 εκατομμύρια ανέργους.

Η όλη προσπάθεια της βρετανικής κυβέρνησης σε αυτή φάση φαίνεται να επικεντρώνεται στη δημιουργία ενός σχετικά αισιόδοξου κλίματος που θα αποτρέψει ενδεχόμενο πανικό στις αγορές. Ο υπ. Οικονομίας Άλιστερ Ντάρλινγκ είπε ότι η χώρα είναι καλύτερα προετοιμασμένη σε σχέση με άλλες ώστε να αντιμετωπίσει την επιβράδυνση της οικονομίας , εμμένοντας μάλιστα πως η βρετανική οικονομία θα αναπτυχθεί φέτος γύρω στο 2% .

Συνήθεις ύποπτοι, συνήθη θύματα

2008-04-07T13:35:00.001+01:00

Επιτροπή του Κοινοβουλίου επέκρινε την απόφαση του Εργατικού Κόμματος να εξαλείψει την κατώτατη φορολογική κλίμακα του 10%. Στα πλαίσια της νέας φοροεισπρακτικής πολιτικής του Γκόρντον Μπράουν, μειώθηκαν οι φορολογικές κλίμακες με την κύρια να μειώνεται από 22% σε 20%.

Όμως η εξάλειψη της κατώτατης φορολογικής κλίμακας, όπως λένε οι βουλευτές, θα επιβαρύνει τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα που θα πληρώνουν ως και £232 (περίπου €295) παραπάνω το χρόνο. Κυρίως πληττόμενοι είναι οι χαμηλόμισθοι χωρίς παιδιά, οι άνω των 65 ετών κι όσοι έχουν εισόδημα κάτω από £18.500 (περίπου €23.400) το χρόνο. Συνολικά υπολογίζεται πως πάνω από 3εκ. Βρετανοί θα πληρώσουν τις μεταρρυθμίσεις του Μπράουν.

Αρκετοί βουλευτές των Εργατικών είναι δυσαρεστημένοι με την πολιτική της κυβέρνησής τους να μην προστατεύσει αυτούς ακριβώς τους οποίους το Εργατικό Κόμμα, ιστορικά υποτίθεται πως εκφράζει και στηρίζει. Σε μια τυπικά βρετανική εξέλιξη, Εργατικός βουλευτής υπέβαλλε το θέμα προς συζήτηση –συγκεντρώνοντας 30 υπογραφές συναδέλφων του- αλλά απέσυρε την πρόταση του μετά από «διαβεβαίωση» της κυβέρνησης πως θα εξετάσει (κατόπιν εορτής βέβαια, αφού οι νέες κλίμακες ισχύουν από τις 6 Απριλίου) τις όποιες επιπτώσεις της φορολογικής μεταρρύθμισης.

Χίθροου: Η «επιτυχία» του ιδιωτικού τομέα

2008-03-31T12:36:00.002+01:00

Το χάος στον νέο 5ο τερματικό σταθμό του αεροδρομίου Χίθρου του Λονδίνου είναι ενδεικτικό των εγγενών προβλημάτων των ιδιωτικοποιήσεων. Ο διεθνής διασυρμός της Βρετανίας είναι δίκαιος καθώς αντικατοπτρίζει την απαξίωση του ανθρώπινου δυναμικού, την προσήλωση στα υπερκέρδη και την ουσιαστικά ανεξέλεγκτη δράση των εταιρειών που διαχειρίζονται υπηρεσίες κι εταιρείες κοινής ωφελείας –χαρακτηριστικά όλα του θατσερικού οικονομικού μορφώματος που είναι η Βρετανία.

Οι άμεσα χαμένοι είναι βέβαια οι ταξιδιώτες. Περίπου 15.000 βαλίτσες βρίσκονται στους λαβύρινθους του νέου τερματικού σταθμού, με τους ιδιοκτήτες τους να βλαστημούν, δεκάδες πτήσεις ακυρώνονται καθημερινά και η British Airways αρνείται να δώσει κάποιο χρονοδιάγραμμα επιστροφής στην ομαλότητα.

Το χρονικό του χάους

Μια αλληλουχία προβλημάτων οδήγησε στο μνημειώδες αυτό φιάσκο: Οι εργαζόμενοι που τα χαράματα έφταναν στο αεροδρόμιο δεν έβρισκαν να παρκάρουν, δεν είχαν τρόπο μεταφοράς από τα πάρκινγκ στον τερματικό σταθμό και στη συνέχεια δεν είχαν τρόπο να περάσουν γρήγορα από τον έλεγχο ασφαλείας για να φτάσουν στη θέση τους. Όταν τελικά τα κατάφερναν, έπρεπε να ελέγξουν πού ακριβώς θα παρουσιάζονταν, σε ένα σύστημα ηλεκτρονικών υπολογιστών που δεν ήξεραν καλά να χειριστούν και που δεν λειτουργούσε σωστά. Κι όταν τελικά κατάφερναν να δουν πού θα πρέπει να πάνε συχνά δεν ήξεραν πώς να πάνε εκεί. Στο μεταξύ, οι βαλίτσες που περνούσαν το τσεκ –ιν συνωστίζονταν στους ιμάντες μεταφοράς μαζί με εκείνες που έφταναν από τις αφίξεις, χωρίς να υπάρχει επαρκές προσωπικό για να τις διαχειριστεί. Μετά από λίγες ώρες το σύστημα μεταφοράς αποσκευών κατέρρευσε καθώς τέθηκε σε ενέργεια αυτόματος μηχανισμός που το ακινητοποιεί επειδή το βάρος στους ιμάντες μεταφοράς είχε ξεπεράσει τα προβλεπόμενα όρια.

Αυτό ήταν το κύριο αλλά όχι και το μόνο πρόβλημα. Οι ταξιδιώτες δεν έβρισκαν ανοικτά τσεκ-ιν για να προχωρήσουν στην πτήση τους, οι περισσότεροι ανελκυστήρες δεν λειτουργούσαν, τα τηλέφωνα για το κοινό ήταν βουβά, τα καθίσματα του αεροδρομίου δεν ήταν επαρκή για να εξυπηρετήσουν το ολοένα και αυξανόμενο πλήθος επιβατών. Προβλήματα διαπιστώθηκαν ακόμα σε τουαλέτες και ψύκτες νερού.

Η ανύπαρκτη επί της ουσίας ενημέρωση των επιβατών και η ελεγχόμενη αποζημίωση των επιβατών από την ΒΑ, επιδείνωσαν την κατάσταση. Η ΒΑ τους έδινε £100 λίρες το άτομο για να μείνουν σε ξενοδοχείο κοντά στο αεροδρόμιο όταν τα φτηνότερα δωμάτια κόστιζαν πάνω £200 και οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί προβλέπουν πως η ΒΑ θα έπρεπε να αναλάβει ολόκληρο το κόστος διαμονής. Για τα περίφημα σνακ και αναψυκτικά που πρέπει να προσφέρονται, καλύτερα να μην γίνει καν λόγος.

Κι όλα αυτά όταν ο τερματικός σταθμός επιβατών 5 (Τ5) λειτουργούσε λίγο πάνω από το μισό των θεωρητικών δυνατοτήτων του. Έχει προβλεπόμενη δυνατότητα υποδοχής 70.000 επιβατών την ημέρα, αλλά σχεδόν αμέσως με την έναρξη λειτουργίας του και μόλις 40.000 επιβάτες.

Τα αίτια του χάους

Η ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων είναι ο βασικότερος παράγοντας που η κατάσταση έφτασε σε αυτό σημείο. Το Χίθροου –όπως και τα κυριότερα βρετανικά αεροδρόμια- ελέγχεται από την εταιρεία BAA που είναι πλέον θυγατρική της ισπανικής Ferrovial. Η εταιρεία έχει την ευθύνη για τους ιμάντες μεταφοράς αποσκευών. Την ευθύνη για την φόρτωση και εκφόρτωση των αποσκευών έχει η British Airways (ΒΑ). Η σχιζοειδής αυτή διανομή των δημόσιων πόρων θυμίζει την ανάλογη στους σιδηροδρόμους όπου άλλη εταιρεία έχει την ευθύνη των σιδηροτροχιών και των σταθμών και άλλες των τρένων. ΒΑΑ και ΒΑ απέφευγαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους ρίχνοντας η μια το μπαλάκι στην άλλη, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να μην αντιμετωπιστεί έγκαιρα ώστε τα πράγματα να είχαν διασωθεί.

Η εξοικονόμηση χρημάτων και όχι η ασφάλεια ή η εξυπηρέτηση των πελατών ήταν αυτές που πρυτάνευσαν στη λογική των δυο εταιρειών που πίστεψαν πως τα σύγχρονα μηχανήματα και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές μπορούν να αντικαταστήσουν την ανθρώπινη εργασία περιορίζοντας το κόστος. Σύμφωνα με μαρτυρία ατόμου που συμμετείχε στις πρόβες, το «πνεύμα οικονομίας» κυριάρχησε σε αυτές –συμμετείχαν 100-200 άτομα όταν ο αναμενόμενος όγκος επιβατών ήταν γύρω στις 40.000. Η ΒΑ παραδέχτηκε πώς μόνο 50 διευθυντικά στελέχη από τους 800 εργαζόμενους στον τομέα των αποσκευών είχαν συμμετάσχει σε πρόβες για τη λειτουργία του Τ5. Τα σωματεία των εργαζομένων είχαν προειδοποιήσει από καιρό πως η εκπαίδευση του προσωπικού δεν ήταν επαρκής αλλά, ως συνήθως, αγνοήθηκαν από την ΒΑ.

Σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές η κακή οικονομική κατάσταση της ΒΒΑ –ή ακριβέστερα της μητρικής της, Ferrovial - δεν είναι άμοιρη των ευθυνών. Η ΒΑΑ έχει επανειλημμένα επικριθεί για την έλλειψη προσωπικού στα αεροδρόμιά της. Η Ferrovial έχει χρέη ύψους £22,6 δισ. Που τις κοστίζουν πάνω από τα μισά της κέρδη μόνο για την αποπληρωμή των τόκων που φτάνει το £1 δισ. Ετησίως. Η εξυπηρέτηση των πελατών δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητες της εταιρείας. Η Φαϊνάνσαιλ Τάιμς προειδοποιούσε για το «ζοφερό μέλλον» των λονδρέζικων αεροδρομίων, ήδη από τα εγκαίνια του Τ5.

Ενδεικτικό των προτεραιοτήτων της ΒΑΑ, είναι πως μεσούσης της κρίσης στο Τ5, φαίνεται να εμμένει σε περικοπές των σχεδίων της για τον νέο τερματικό σταθμό που θα αντικαταστήσει τους τερματικούς σταθμούς 1 και 2 του Χίθροου.

Καθώς τόσο ο οργανισμός μεταφοράς (η ΒΑ) και το αεροδρόμιο (με άλλα λόγια η ΒΑΑ) είναι ιδιωτικές εταιρείες η κυβέρνηση δεν έχει ουσιαστικά μέσα ελέγχου τους ή τρόπο παρέμβασης. Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (CAA) αναμένεται να λάβει μέτρα κατά της ΒΑ, αλλά μόνο για τις αποζημιώσεις προς τους επιβάτες. Το επαπειλούμενο πρόστιμο μπορεί να είναι αρκετά τσουχτερό και να φτάσει τις £5.000 ανά επιβάτη. Πιέσεις θα ασκηθούν και προς την ΒΑΑ που δεν αποκλείεται να υποχρεωθεί αργά ή γρήγορα να πουλήσει κάποια από τα συμφέροντά της στα βρετανικά αεροδρόμια –όπως ζητούν άλλωστε εδώ και καιρό η ΒΑ και άλλες εταιρείες.

Η ύβρις

Το γεγονός πως αεροδρόμιο κι εθνικός αερομεταφορέας είναι ιδιωτικά, οδηγεί και στην τελική ύβρη προς τους ταλαίπωρους επιβάτες και τους Βρετανούς πολίτες. Ο γενικός διευθυντής της ΒΑ, Γοίλι Γουόλς, αρκέστηκε να δηλώσει πως η κατάσταση στο Χίθροου δεν ήταν «από τις καλύτερες στιγμές» της εταιρείας του. Και δεν διανοήθηκε να υποβάλλει την παραίτησή του. Όπως πολύ σωστά σημειώνει η Φαϊνάνσιαλ Τάιμς η ΒΑ είναι μια εισηγμένη εταιρεία και ο Γουόλς είναι υπόλογος όχι απέναντι στους επιβάτες της ΒΑ αλλά απέναντι στους μετόχους της.

Γι’ αυτό ίσως και τα στελέχη της ΒΑ έκριναν σκόπιμο να πανηγυρίσουν τη λειτουργία του Τ5. Έξι ώρες αφότου είχαν αρχίσει τα να εμφανίζονται πρώτα προβλήματα στο αεροδρόμιο, η διοίκηση της British Airways διασκέδαζε σε πάρτι όπου τα στελέχη της συνέχαιραν αλλήλους για τη μεγάλη επιτυχία τους.

Η ύβρις, του παραπάνω υποτίτλου, δεν αναφέρεται στο πάρτι αυτό ή στις αλαζονικές δηλώσεις του Γουόλς. Αναφέρεται στην εμμονή μας να μην μαθαίνουμε από το παρελθόν –ακόμα κι από το άκρως σύγχρονό μας.

Μια φωνή από τόσο παλιά...

2008-03-29T12:35:00.006Z

Ερευνητές στη Γαλλία βρήκαν την παλαιότερη ηχογράφηση ανθρώπινης φωνής. Πρόκειται για μια γυναίκα που στις 9 Απριλίου του 1860 τραγούδησε το παραδοσιακό γαλλικό τραγουδάκι "Au Clair de la Lune". Ακούστε εδώ αυτά τα δέκα δευτερόλεπτα μιας φωνής από το παρελθόν που τραγουδά τους στίχους: "Au clair de la lune, Pierrot repondit" (Υπό το σεληνόφως, απάντησε ο Πιερό).

Η ηχογράφηση αυτή έγινε από τον παριζιάνο εφευρέτη Εντουάρντ-Λεόν Σκοτ ντε Μαρτενβίλ 17 ολόκληρα χρόνια πριν την πρώτη ηχογράφηση που έκανε ο Τόμας Έντισον με τον φωνόγραφό του. Ο ντε Μαρτενβίλ χρησιμοποίησε μια συσκεύη του που ονόμαζε «φωνοαυτογράφο». Επρόκειτο για ένα χωνί πουλειτουργούσε ως μικρόφωνο και οδηγούσε σε μια βελόνα που σκάλιζε τα άκουστικά κύματα σε ένα κομμάτι χαρτί μαυρισμένο με την καπνιά μιας λάμπας πετρελαίου.

Στόχος του ντε Μαρτενβίλ ήταν να καταγράψει τον ήχο και να τον μελετήσει, αλλά όχι και να τον αναπαράγει. Οι ερευνητές έκαναν αντίγραφα υψηλής ευκρίνειας και τα ανέλυσαν μέσα από υπολογιστές, καταφέρνοντας τελίκά να αναπαράγουν μέσα από την καπνιά και τον χρόνο αυτή τη μακρινή φωνή.

Υπάρχουν κι άλλες τέτοιες ηχογραφήσεις. Μάλιστα μια από αυτές είναι ακόμα παλαιότερη (1857). Αν και είναι σαφές πως πρόκειται για ανθρώπινη φωνή, δεν έχει γίνει δυνατή η αποκατάσταση της ηχογράφησης μέσα από το θόρυβο. Μπορείτε να ακούσετε αυτό το σύντομο δείγμα, παιγμένο σε δυο διαφορετικές ταχύτητες, εδώ.

Άσυλο; Τι άσυλο;

2008-03-27T15:21:00.002Z

Έκθεση της Ανεξάρτητης Επιτροπής Ασύλου στη Βρετανία, λέει πως η αντιμετώπιση των αιτούντων άσυλο βρίσκεται «σοβαρά κάτω από τα επίπεδα που αναμένει κανείς σε μια ανθρώπινη και πολιτισμένη κοινωνία». έκθεση περιγράφει ένα «αρνητικό» σύστημα, «αμαυρωμένο από απανθρωπιά» και «ακατάλληλο για το λόγο που καλείται να υπηρετήσει».

Ιδιαίτερα επικρίνονται τρία σημεία του συστήματος: τα κέντρα κράτησης εγκύων γυναικών, παιδιών και θυμάτων βασανιστηρίων, ο συχνά κτηνώδης τρόπος απομάκρυνσης όσων απελαύνονται και η χρήση της έσχατης φτώχειας ως μέσου πίεσης στους αιτούντες άσυλο για να εγκαταλείψουν τη χώρα.

Πρόκειται για ενδιάμεση έκθεση της επιτροπής, της οποίας προεδρεύει πρώην ανώτατος δικαστικός και είναι η πιο ολοκληρωμένη έκθεση του είδους στη Βρετανία. Για τη σύνταξή της χρησιμοποιήθηκαν μαρτυρίες και καταθέσεις από τρεις πρώην υπουργούς, πάνω από 100 μη κυβερνητικές οργανώσεις, από 90 αιτούντες άσυλο, από αστυνομικές και δημοτικές αρχές κι από εκατοντάδες πολίτες σε επτά κύριες πόλεις της Βρετανίας.

Την έκθεση επέδωσε στο υπουργείο Εσωτερικών επιτροπή προσφύγων. Σε άλλες εκθέσεις που θα ακολουθήσουν τον Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο αναμένεται να γίνουν και υποδείξεις για μεταρρυθμίσεις στο σύστημα και επίλυση των προβλημάτων.

Και η Ελλάδα στο στόχαστρο

Παρά τα βρετανικά χάλια, το BBC με τίτλο «Η Ελλάδα επικρίνεται για το άσυλο» μεταδίδει ανταπόκριση του Μάλκολμ Μπράμπαντ που αναφέρεται στη διαχείριση όσων ζητούν άσυλο στην Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση, λέει το BBC, επικρίνεται επειδή δεν προστατεύει τα δικαιώματα όσων νόμιμα ζητούν άσυλο.

Το ρεπορτάζ έχει γίνει στην Πάτρα όπου περίπου 800, κυρίως Αφγανοί, πρόσφυγες έχουν στήσει αυτοσχέδιο οικισμό όπου ζουν «παραγκωνισμένοι σε μια επισφαλή κι ελεεινή κατάσταση». Οι τοπικές αρχές έχουν προσπαθήσει να διώξουν τον οικισμό τους και τώρα επικρατεί μια «ανήσυχη ανακωχή», όπως τη χαρακτηρίζει ο Μπράμπαντ. Πρόκειται για λαθρομετανάστες και είναι αποκλεισμένοι στην Πάτρα ελπίζοντας να περάσουν σε κάποιο φέρι προς την Ιταλία. Δεν μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους επειδή είτε έχασαν είτε δεν έχουν τα χαρτιά τους και δεν μπορούν να συνεχίσουν το ταξίδι τους λόγω της αστυνόμευσης.

Ο Μπράμπαντ λέει πως η Ελλάδα, που δέχεται μεγάλο αριθμό λαθρομεταναστών, τους στέλνει πίσω στην Τουρκία χωρίς να εξετάζει τις αιτήσεις ασύλου που κάνουν. Κάποιος που μοιάζει με εκπρόσωπο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (το βίντεο δεν έχει τίτλους για τους ομιλητές) λέει πως η Ελλάδα είναι πολύ μικρή χώρα για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τέτοιο κύμα προσφύγων και πως χρειάζεται ευρωπαϊκή προσέγγιση στο θέμα.

Η Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες έχει ξεκινήσει εκστρατεία για να υποχρεώσει την Ελλάδα να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της και για να ενημερώσει τον κόσμο να βλέπει με μεγαλύτερη συμπάθεια τους λαθρομετανάστες. Μια –προφανώς κάτοικος Πάτρας- λέει πως τους βλέπουν με συμπάθεια επειδή πολλοί προέρχονται από χώρες που μαστίζονται από πολέμους, αλλά συμπληρώνει πως «όποιος δεν έχει χαρτιά, είναι κι επικίνδυνος για μας».

Όπως καταλήγει ο Μπράμπαντ, ούτε η Ελλάδα ούτε η Ευρώπη θέλουν αυτούς τους ανθρώπους κι οι μόνοι που μοιάζει να ενδιαφέρονται γι αυτούς είναι τα παράνομα κυκλώματα που τους βοηθούν να περάσουν στην Ευρώπη.

Οι καθολικοί αγιατολάχ

2008-03-24T13:58:00.001Z

Σε πολιτικό πανικό βρίσκεται η βρετανική κυβέρνηση από την επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον της η καθολική εκκλησία. Αφορμή υπήρξε το προς ψήφιση νομοσχέδιο που επιτρέπει τη δημιουργία υβριδικών εμβρύων ανθρώπων-ζώων. Οι επιστήμονες θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα έμβρυα για τη μελέτη και έρευνα θεραπειών για μια σειρά σοβαρές ασθένειες.

Αλλά στέλεχος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας στη Βρετανία εξαπέλυσε, με αφορμή το Πάσχα των καθολικών, δριμύτατη επίθεση εναντίον κράτους και επιστημόνων, με ένα σκοταδιστικό κήρυγμα που έκανε λόγο για «τέρατα του Φρανκεστάιν». Οι επιστήμονες προσφέρθηκαν να συναντηθούν με εκπροσώπους της εκκλησίας για να τους ενημερώσουν και να τους εξηγήσουν τα σημεία τα οποία όπως φαίνεται έχουν παρανοήσει.

Η κυβέρνηση Μπράουν προσπαθεί να συμμαζέψει την κρίση καθώς έχει μια σειρά βουλευτές και στελέχη της που είναι φανατικοί καθολικοί –όπως η υπουργός Μεταφορών και μέλος της διαβόητης οργάνωσης Όπους Ντέι, Ρουθ Κέλι- που δεν έχουν καμιά διάθεση να στηρίξουν το νομοσχέδιο. Για τον Γκόρντον Μπράουν το πρόβλημα είναι πως αν η κυβέρνηση δεσμεύσει τους βουλευτές να υπερψηφίσουν το νομοσχέδιο θα κινδυνεύσει να βρεθεί αντιμέτωπη με σημαντική ανταρσία των βουλευτών της, ακόμα κι αν αυτό τελικά περάσει. Κι αν δεν το κάνει, θα έχει τον κίνδυνο να χάσει τη ψηφοφορία και να χάσει λίγο ακόμα από το κύρος της. Κάτι που δεν διαφεύγει από τους Συντηρητικούς του Ντέιβιντ Κάμερον που πιέζουν την κυβέρνηση να μη δεσμεύσει τους βουλευτές.

Η ωμή παρέμβαση της καθολικής εκκλησίας στη νομοθετική εξουσία πέρα από τους θεσμικούς κινδύνους που ενέχει, είναι ενδεικτική και της επικίνδυνα κυρίαρχης τάσης να αγνοείται η άποψη της πλειοψηφίας του κόσμου: σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις και παρά τις περί του αντιθέτου παραπλανητικές δηλώσεις της καθολικής εκκλησίας το 61% των Βρετανών τάσσεται υπέρ του νέου νομοσχεδίου, όπως βέβαια και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις που βοηθούν τους ασθενείς που ελπίζουν να ωφεληθούν από τις έρευνες που θα επιτρέψει το νομοσχέδιο.

«Ώριμος καιρός για λύση του κυπριακού»

2008-03-17T18:45:00.001Z

Μια σύγχρονη δυναμική χώρα, που επιθυμεί καλές σχέσεις με τις γείτονες της και προχωρά σταθερά στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων για να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή είναι η εικόνα της Τουρκίας που θέλησε να προβάλλει ο πρέσβης της Τουρκίας στο Λονδίνο, Γιγίτ Αλπογάν, έμπειρος διπλωμάτης καριέρας, με προϋπηρεσία, μεταξύ άλλων, και στην Ελλάδα.

Σε ενημέρωση στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Λονδίνου ο τούρκος πρέσβης αναφέρθηκε στις «προκλήσεις και ευκαιρίες» που αντιμετωπίζει η χώρα του, ξεχωρίζοντας το Ιράκ, την προσπάθεια για ένταξη στην ΕΕ και το Κυπριακό, στο οποίο αφιέρωσε εξαιρετικά μακρύ χρόνο.

Κατά τον κ. Αλπαγάν ο καιρός είναι ώριμος για επίλυση του Κυπριακού στη βάση δικοινοτικών συνομιλιών, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Ο ρόλος της ΕΕ, κατά την τουρκική πλευρά, μπορεί να περιοριστεί μόνο στην διαδικασία εναρμόνισης της όποιας λύσης επιτευχθεί, με το κοινοτικό κεκτημένο.

Ερωτηθείς για το θέμα της θεολογικής σχολής της Χάλκης επανέλαβε την πάγια τουρκική θέση πως ως ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα δεν μπορεί να είναι ιδιωτικό, ενώ τόνισε πως το Πατριαρχείο είναι τουρκικός θεσμός. Σημείωσε δε τις «καλές υπηρεσίες» του Πατριάρχη και την εκφρασμένη στήριξή του στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας.

Ο τούρκος πρέσβης στο Λονδίνο ουσιαστικά απέφυγε να απαντήσει πώς συμβιβάζεται η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας του με τις συστηματικές και αυξανόμενες παραβιάσεις του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου –και συγκεκριμένα του ελληνικού- αρκούμενος να επαναλάβει πως τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη πετούν σε διεθνή εναέριο χώρο που κακώς η Ελλάδα και τα ελληνικά ΜΜΕ θεωρούν ελληνικό.

Όσον αφορά στο Ιράκ ο κ. Αλπαγάν ξεκαθάρισε πως η χώρα του στηρίζει την ενότητα και εδαφική κυριαρχία του Ιράκ. Ήταν χαρακτηριστικό πως στην παρουσίασή του απέφυγε να αναφερθεί στην τουρκική εισβολή στο Ιράκ, για την οποία βέβαια ρωτήθηκε αργότερα από τους δημοσιογράφους.

Δίνοντας τις γνωστές δικαιολογίες περί της προάσπισης της ασφάλειας της χώρας του και ξεκαθαρίζοντας πως η Τουρκία δεν έχει εδαφικές βλέψεις στο Ιράκ –και ιδιαίτερα στο πετρελαιοπαραγωγό Κιρκούκ- είπε ότι κατά την γνώμη του το ΠΕΚΑΚΑ έχει δεχτεί ισχυρό πλήγμα και έχει χάσει τη δύναμη του στο βόρειο Ιράκ. Δεν φάνηκε όμως να αποκλείει σαφώς το ενδεχόμενο και νέων τουρκικών εισβολών στο μέλλον.

Ξανά

2008-03-17T18:43:00.004Z

Επιστροφή μετά από περίπου ένα χρόνο... να'στε καλά κι εχαριστώ που ανέχεστε τη σποραδικότητά μου.

«Κάψτε» τους εμπρηστές

2007-08-16T13:00:00.000+01:00

Σε μια σπάνια ιστορική συγκυρία (αν τελικά επαληθευτούν οι προβλέψεις για τις πρόωρες εκλογές) δίνεται η δυνατότητα στους Έλληνες πολίτες να τιμωρήσουν εδώ και τώρα όσους φέρουν πολιτικές ευθύνες για τις φωτιές που καίνε τη χώρα, να τους «μαυρίσουν» με τα αποκαΐδια των πυρκαγιών, να «κάψουν» το πολιτικό τους μέλλον.

Κι αν αναρωτιέστε σε ποιους αναφέρομαι, δείτε τα βραδινά τηλεοπτικά δελτία, σήμερα. Είμαι βέβαιος πως θα τους δείτε στα «παράθυρα» να εκπροσωπούν τα κόμματά τους ανταλάσσοντας κατηγορίες για το τι έκαναν ή δεν έκαναν τα τελευταία ή τα προηγούμενα χρόνια.

Οι εμπρηστές καίνε τα δάση.

Οι πολίτες ψηφίζουν.

«Κάψτε» τους εμπρηστές... κι αναπνεύστε.

Πού ήταν οι «γνωστοί-άγνωστοι» κουκουλοφόροι, αυτή τη φορά;

2007-05-24T16:23:00.000+01:00

Όσοι παρακολούθησαν τα ελληνικά ΜΜΕ θα έμειναν με την εντύπωση πως καλά τα πήγε η χώρα με τη διοργάνωση του τελικού Τσάμπιονς Λιγκ.

Πρόκειται για εντύπωση διαμετρικά αντίθετη από εκείνη των βρετανικών ΜΜΕ που κάνουν λόγο για ανικανότητα, χάος και φιάσκο, με την οργή να είναι διάχυτη.

Όσοι μένετε στην Ελλάδα έχετε καλύτερη αντίληψη για το αν η ΕΛΑΣ πέτυχε να διασφαλίσει την τάξη. Από το Λονδίνο, το μόνο που μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι πως η Ελληνική Αστυνομία κατάφερε να κάνει δεκάδες χιλιάδες οπαδούς να μιλούν για την Ελλάδα με τα χειρότερα λόγια.

Οι σκηνές που μεταδίδουν τα βρετανικά μέσα αγγίζουν το κωμικοτραγικό.

Η Ντέιλι Σταρ λέει πως φίλαθλος πέρασε στο γήπεδο, επιδεικνύοντας απλά ένα πακέτο τσιγάρων.

Η συνήθης πρακτική της ΕΛΑΣ να ψεκάζει με δακρυγόνα τους συγκεντρωμένους για να διαλυθούν, λες κι είναι κατσαρίδες, και τα μπλόκα των αστυνομικών έφεραν στο μυαλό των φιλάθλων τις εικόνες της τραγωδίας του Χίλσμπορο. Μάλιστα ορισμένοι, όπως ο πρώην αρχηγός των Συντηρητικών Μάικλ Χάουαρντ ζητούν από την ΟΥΕΦΑ να ξανασκεφτεί σε ποιους θα αναθέτει τη διοργάνωση τέτοιων μεγάλων εκδηλώσεων στο μέλλον.

Η βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα ζητά από τις ελληνικές αρχές εξηγήσεις για το πώς και γιατί οι αστυνομικοί εμπόδισαν φίλαθλους με γνήσια πληρωμένα εισιτήρια να μπουν στο γήπεδο, επιτρέποντας σε άλλους με πλαστά να περάσουν ανενόχλητοι αλλά και για το τι δικαιολόγησε τη στάση της αστυνομίας που επιτέθηκε αδιακρίτως με γκλομπς και δακρυγόνα -σε ορισμένες περιπτώσεις εναντίον φιλάθλων με γυναίκες και παιδιά, όπως κατήγγειλε φίλαθλος στο ειδησεογραφικό κανάλι SkyNews.

Ιδιαίτερη οργή στη βρετανική πρεσβεία, υπάρχει και για την κατάσταση στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, όπου το πλήρες χάος που επικρατούσε, οδήγησε σε πολύωρη καθυστέρηση των πτήσεων και τεράστια ταλαιπωρία των φιλάθλων που επέστρεφαν.

Μάλιστα υπήρξε ανανέωση της ταξιδιωτικής οδηγίας του Φόρεϊν Όφις που προειδοποιεί τους Βρετανούς για τις μεγάλες καθυστερήσεις στις αναχωρήσεις των πτήσεων τσάρτερ από την Αθήνα.

Ίσως όμως η πραγματική είδηση να είναι στο ότι σχεδόν τίποτα από όλα αυτά δεν μεταδόθηκε από τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ. Να φταίει η επερχόμενη προεκλογική περίοδος, άραγε;

Η ευκαιρία του ανέφικτου

2007-05-10T12:46:00.000+01:00

Η σημερινή ανακοίνωση της παραίτησης του Τόνι Μπλερ μετά από δέκα χρόνια στην πρωθυπουργία σηματοδοτεί μια ιστορική στιγμή για την Βρετανία αλλά και τη διεθνή σκηνή, δεδομένης της επιρροής Μπλερ στις διεθνείς εξελίξεις.

Σε μια, όπως συνήθως, εξαιρετική ομιλία του, ο Μπλερ παραδέχτηκε ανοικτά πως ίσως έκανε λάθος επιλογές κι ότι η κρίση της ιστορίας και του κόσμου για την πρωθυπουργία του παραμένει ανοικτή, αλλά κάλεσε τους Βρετανούς να του αναγωρίσουν πως ό,τι έκανε το έκανε με γνώμονα το συμφέρον της χώρας του και τις προσωπικές του αρχές.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η ασυνήθιστα πατριωτική κατάληξη της ομιλίας του («ο βρετανικός λαός είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο» κλπ ανάλογου ύφους). Ίσως τώρα στο τέλος, ο Μπλερ αποκαλύπτει μια διάσταση της σκέψης του, στην οποία δεν είχαμε δώσει μέχρις στιγμής την απαιτούμενη προσοχή.

Αυτό που δεν εξήγησε όμως ο Μπλερ είναι αν συμβαδίζει στο προσωπικό του σύστημα αρχών κι αξιών ο θάνατος δεκάδων χιλιάδων πολιτών μιας άλλης χώρας με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της δικής του.

Βεβαίως η κληρονομιά του Τόνι Μπλερ είναι ανάμικτη και δεν καθορίζεται μόνο από το Ιράκ ή τις επιλογές του στην εξωτερική πολιτική.

Από τα θετικά της διακυβέρνησής του ξεχωρίζω τη θέσπιση του βασικού ημερομησθίου, για πρώτη φορά στη Βρετανία, που τον έφερε για λίγο σε αντιπαράθεση με την καταστροφολογία που διέδιδαν εκείνη την περίοδο οι βρετανοί βιομήχανοι και την ολοκλήρωση της ειρηνευτικής διαδικασίας στη βόρεια Ιρλανδία (που, για να μη ξεχνιόμαστε, ξεκίνησε με τον Τζον Μέιτζορ).

Στα αρνητικά, πέρα από τα της εξωτερικής πολιτικής, ξεχωρίζω την διάσταση του κυβερνώντος κόμματος από την βάση του (όπως εκφράστηκε ιδιαίτερα με την μεταρρύθμιση του άρθρου 4 του καταστατικού του Εργατικού Κόμματος, που αποδυνάμωσε την επιρροή των συνδικάτων) και την κυριαρχία των ποικίλων ειδικών συμβούλων (spin doctors) που απέκτησαν τεράστια εξωθεσμική πολιτική ισχύ.

Αναμφίβολα ήταν επικοινωνιακά, χαρισματικό άτομο και σημαντική πολιτική προσωπικότητα, που όπως παραδέχεται σήμερα και το 60% των Βρετανών ψηφοφόρων, υπήρξε δύναμη αλλαγής -αλλά όχι πάντα για το καλό.

Σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες, κατά τη γνώμη μου, στιγμές της σημερινής του ομιλίας είπε ότι «ίσως η πολιτική να είναι πράγματι η τέχνη του εφικτού, αλλά ας δώσουμε μια ευκαιρία και στο ανέφικτο» -φράση με σαφή αναφορά στη ρήση του Τσε Γκεβάρα «είμαστε ρεαλιστές, ονειρευόμαστε το αδύνατο».

Πόσο αλλιώτικη θα ήταν η θητεία του -και ίσως καλύτερος ο κόσμος που αφήνει πίσω του- αν αναγνώριζε πως θα μπορούσε πιθανόν να υλοποιήσει το «ανέφικτο» αν έδινε την ευκαιρία στα λαϊκά κινήματα του κόσμου.

Λαδιές

2007-05-07T09:02:00.000+01:00

Η ιταλική κυβέρνηση φαίνεται να επιβάλλει πλέον την εφαρμογή του νόμου 204 του 2004 που θα υποχρεώνει τους Ιταλούς ελαιοπαραγωγούς να αναγράφουν στη συσκευασία από πού προέρχεται το λάδι τους -υποχρέωση που προκύπτει και από τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς.

Σε αντίθεση με την κοινή λογική, η λογική των μεγαλεμπόρων στην οποία υπακούουν συνήθως οι κυβερνήσεις, υπαγορεύει πως ένα λάδι μπορεί να χαρακτηριστεί «Ιταλικό», από όπου κι αν προέρχεται, αρκεί να έχει προσμιχθεί με ποσότητα λαδιού από την Ιταλία. Έτσι το 50% του φερόμενου ως «ιταλικού» λαδιού προέρχεται από άλλη χώρα.

Η εφαρμογή του ιταλικού νόμου θα αποτελέσει μιαν έστω και μικρή, έμμεση, αναγνώριση για το ελληνικό λάδι, καθώς θα πρέπει να αναγράφονται στις ετικέττες τα ποσοστά λαδιού που έχουν χρησιμοποιηθεί, ανάλογα με τη χώρα προέλευσής τους.

Όπως γνωρίζουν όσοι ζουν στο εξωτερικό το ελληνικό λάδι, παρά την ποιότητα, την ιστορία και τη θεμελιακή θέση του στην ελληνική/μεσογειακή δίαιτα, είναι ουσιαστικά άγνωστο. Αντιθέτως, το ελαιόλαδο είναι σχεδόν συνώνυμο με την Ιταλία που το προωθεί συστηματικά, και κατά δεύτερο λόγο με την Ισπανία ή και τη Γαλλία.

Έχω την εντύπωση πως η περίπτωση του λαδιού είναι χαρακτηριστική της μικρόπνοης αντίληψης που διατρέχει μεγάλο μέρος της ελληνικής πραγματικότητας:

Αντί να μπουν στη δύσκολη (και ακριβή), αλλά με μακροπρόθεσμα ωφέλη, διαδικασία προώθησης του προϊόντος τους στη διεθνή αγορά, οι Έλληνες εξαγωγείς και ελαιοπαραγωγοί, έκριναν σκοπιμότερο να πάνε για την εύκολη και γρήγορη λεία, αφήνοντας να βαφτίζεται το λάδι τους, «ιταλικό».

Και οι ελληνικές κυβερνήσεις, αντί να ακολουθήσουν μιαν μακρόπνοη πολιτική προώθησης των ελληνικών προϊόντων και διαμόρφωσης μιας αναγνωρίσιμης ταυτότητας, προτίμησαν να αφήσουν τα ευρύτερα εθνικά συμφέροντα κατά μέρος και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των εξαγωγέων κι ελαιοπαραγωγών, στηρίζοντας έτσι τα τετράχρονα (συνήθως) οράματά τους για επανεκλογή.

Οι λαδιές δεν αφορούν μόνο στα ομόλογα, βλέπετε.

Το τείχος της Βαγδάτης

2007-04-20T20:56:00.000+01:00

Μόνο ως τραγική αποδοχή της αποτυχίας των κατοχικών δυνάμεων του Ιράκ και των εταίρων τους μπορεί να χαρακτηριστεί η οικοδόμηση ενός νέου «τείχους του αίσχους» που κατασκευάζουν νυχθημερόν οι Αμερικανοί για να χωρίσουν δυο περιοχές της Βαγδάτης, ελπίζοντας να αποτρέψουν τις βίαιες αντιπαραθέσεις Σουνιτών και Σιιτών.

Εντυπωσιακό δε είναι το θράσος να προβάλλεται το έργο στο προπαγανδιστικό κύκλωμα του Πενταγώνου.

Μια πιο πραγματική εικόνα της Βαγδάτης μπορείτε να βρείτε στο βίντεο μπλογκ/ντοκιμαντέρ «Η Πόλη μου,η Βαγδάτη» και βέβαια στο εξαιρετικό «Φλεγόμενη Βαγδάτη».

ΥΓ: Υστερεί, όπως θα έχετε δει, και πάλι η ανανέωση του ιστολόγιου, λόγω φόρτου εργασίας, αλλά ελπίζω να επανέλθω πιο τακτικά, σε λίγο καιρό.

Ο κόσμος είναι σπίτι μας

2007-03-22T09:50:00.000Z

Για να μην ξεχνιόμαστε...

(Η εικόνα είναι έργο της Louisa Bufardeci)

Φτάνει Πια!

2007-03-22T00:05:00.000Z

Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.

Φτάνει πιά! Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.

Ζητούμε:

Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.

Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.

Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.

Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.

Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: Αμπελοφιλοσοφίες, αναΜόρφωση-ιστολόγιο, ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω, Καλτσόβρακο, Λαπούτα, Λευκός Θόρυβος, λ:ηρ, Μαργαριταρένια, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, doncat, eidisis-sxolia, Fairy Smoke, fastbackwards, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypan|net|weblog, We are not alone

Πάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας.

tags: polydoras | meme: a6edf8bc8e7a7ed85215abe9b94bbc7a

Ενημεράνδα = Ενημέρωση + Προπαγάνδα

2007-03-20T20:10:00.000Z

Την ιδέα για τον καόηχο νεολογισμό του τίτλου, έδωσαν δυο «ενημερωτικά» κείμενα με αφορμή τα τέσσερα χρόνια από την εισβολή στο Ιράκ. Έχουν ενδιαφέρον επειδή εικονογραφούν με σαφήνεια το πώς, με διακριτικό τρόπο, μπορεί να διαμορφωθεί η κοινή γνώμη προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Δημοσκόπηση του BBC έδειξε πως, τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή, το 60% των Βρετανών εξακολουθούν να θεωρούν πως ο πόλεμος αυτός ήταν λάθος. Μάλιστα, όπως σημειωνει το BBC στο άρθρο του, το ποσοστό αυτό αυξήθηκε σε σχέση με εκείνο που είχε καταγραφεί σε ανάλογη δημοσκόπηση το 2004. Οι Βρετανοί είναι δε τόσο απογοητευμένοι, που η πλειοψηφία τους (51%) λέει πως δεν θα εμπιστευόταν την βρετανική κυβέρνηση αν στο μέλλον προσπαθούσε να τους πείσει για μια νέα στρατιωτική επέμβαση επικαλούμενη και πάλι απειλές για την βρετανική ασφάλεια από κάποια άλλη χώρα.

Τι τίτλο θα βάζατε εσείς στην είδηση αυτή; Όπως και να τον διατυπώνατε, φαντάζομαι πως θα ήταν κάτι του είδους «Αντίθετη με τον πόλεμο στο Ιράκ, η βρετανική κοινή γνώμη», «Τέσσερα χρόνια μετά, κυριαρχεί απογοήτευση και δυσπιστία» ή κάτι ανάλογο, τέλος πάντων -έναν τίτλο, με άλλα λόγια, που να ενημερώνει για τα κύρια ευρήματα της δημοσκόπησης, πως δηλαδή, η πλειοψηφία των Βρετανών παραμένει αντίθετη με την εισβολή και δυσπιστεί έναντι της κυβέρνησης.

Το BBC έκρινε σκοπιμότερο τον τίτλο «Το ένα τρίτο νομίζει πως 'ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν σωστός'» - Third 'think Iraq war was right'. Ο διαδικτυακός αναγνώστης που συχνά απλά ρίχνει μια γρήγορη ματιά στο κείμενο, χωρίς να το διαβάσει αναλυτικά, μένει με την κυρίαρχη εντύπωση πως οι Βρετανοί στηρίζουν τις επιλογές της κυβέρνησης Μπλερ. Πόσοι θα κάνουν άμεσα την αναγωγή, πως αφού το ένα τρίτο συμφωνεί, η πλειοψηφία -τα δύο τρίτα- μάλλον θα διαφωνούν; Οι περισσότεροι, αν αποφασίσουν πως δεν ενδιαφέρονται να διαβάσουν ολόκληρο το άρθρο, απλά θα κάνουν κλικ σε κάποια άλλη σελίδα.

Εξίσου «διακριτική» και η ενημέρωση των δημοσιογράφων από επίσημη πηγή με μια καταγραφή στοιχείων (fact sheet) σχετικά με το Ιράκ με αφορμή την επέτειο της εισβολής.

Αναφέρεται για παράδειγμα πως διεξήχθησαν οι εκλογές με μεγάλη συμμετοχή (63%) τον Οκτώβριο του 2005 και σχηματίστηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας στις 20 Μαΐου 2006, αλλά δεν δίνεται εξήγηση, γιατί περασαν τόσοι μήνες μέχρι να σχηματιστεί η κυβέρνηση; Δεν θα θεωρείται «στοιχείο», φαίνεται.

Όπως λέει το κείμενο «η ιρακινή κυβέρνηση ειναι πλήρως κυρίαρχη (sovereign), με εξαίρεση τον τομέα της ασφάλειας, όπου υπάρχει συμφωνημένη στρατηγική μεταβίβασης των ευθυνών» -μια στρατηγική χωρίς χρονοδιάγραμμα όμως, όπως αποφεύγεται να αποσαφηνιστεί.

Προσωπικά, με ενθουσιάζει η διατύπωση για «την εγκαθίδρυση ενός βιώσιμου κι αντιπροσωπευτικού πολιτικού συστήματος» που φέρνει ως παράδειγμα το «σχέδιο νόμου για τους υδρογονάνθρακες (hydrocarbons) που έχει συμφωνηθεί από το Συμβούλιο Υπουργών και πρόκειται να σταλεί στο Συμβούτιο των Αντιπροσώπων».

Πρόκειται για μια άκρως διακριτική αναφορά στο πιο αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο, αυτό για τη διαχείριση του πετρελαϊκού πλούτου -οι υδρογονάνθρακες για τους οποίους γίνεται λόγος- και το οποίο έχει δεχτεί τις επιθέσεις πλείστων όσων εντός και εκτός Ιράκ καθώς θεωρείται ότι παραδίδει τον βασικό φυσικό πλούτο της χώρας στις ξένες πετρελαϊκές. Μια ιδέα των αντιδράσεων για το νομοσχέδιο θα σας δώσει το Συνδικάτο των Εργατών Πετρελαίου στη Βασόρα .

Αν και το κείμενο παραδέχεται πως η κατάσταση ασφαλείας στο Ιράκ «είναι εξαιρετικά σοβαρή» υπενθυμίζει μια σειρά θετικά σημεία όπως ότι έγινε μεταβίβαση εξουσιών από τις πολυεθνικές δυνάμεις (διάβαζε, κυρίως αμερικανικά και βρετανικά στρατεύματα) στις ιρακινές σε τρεις επαρχίες -από τις 18, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, φαίνεται.

Κι ακόμα, λέει το ενημερωτικό σημείωμα, πάνω από 180 δημοσιογράφοι εκπαιδεύτηκαν «στην ανεξάρτητη δημοσιογραφία», κυκλοφόρησαν 250 νέες εφημερίδες και περιοδικά και νέοι τηλεοπτικοί σταθμοί έχουν αρχίσει να μεταδίδουν προγράμματα. Ούτε κουβέντα για τους σταθμούς των οποίων διακόπηκε η λειτουργία επειδή είχαν «ανεξάρτητη δημοσιογραφία» άλλου είδους, που προφανώς δεν συνάδει με τα αμερικανοβρετανικά σχέδια.

Νομίζω πως έχετε πάρει μια ιδέα για το είδος της «ενημέρωσης» στο οποίο αναφέρομαι.

Αξίζουν, όμως ίσως ορισμένες παρατηρήσεις.

Το δεύτερο κείμενο είναι σχετικά αναμενόμενο και δικαιολογημένο να επιχειρεί μιαν ωραιοποίηση της εικόνας (το spin, όπως θα έλεγαν οι βρετανοί δημοσιογράφοι). Στο κάτω κάτω δεν θα είχε κανείς απαίτηση από μια κυβέρνηση που ευθύνεται άμεσα για το χάος του σημερινού Ιράκ να «θάψει» τον εαυτό της. Αλλά, σημειώστε πως πρόκειται για κείμενο με παραλήπτη δημοσιογράφους και όχι το κοινό. Είναι, ουσιαστικά, τα λόγια που θα μπουν στο στόμα ορισμένων δημοσιογράφων, όχι απαραίτητα επειδή συμφωνούν με την εισβολή και θέλουν να παίξουν το παιχνίδι της κυβέρνησης Μπλερ, αλλά απλά επειδή έτυχε να έχουν μπροστά τους κάποια στοιχεία που ίσως ήταν άγνωστα για το ευρύ κοινό και θα γεμίσουν εύκολα τον ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό χρόνο της αδηφάγου εικοσιτετράωρης κάλυψης της επικαιρότητας.

Και με αυτόν τον τρόπο μια, κατά τη γνώμη μου, στρεβλή εικόνα των γεγονότων μπορεί να κάνει το γύρο του κόσμου, ως ενημέρωση, χωρίς να είναι πάντα εμφανές πως πρόκειται για στοιχεία μιας πηγής που έχει συγκεκριμένα κυβερνητικά συμφέροντα να εξυπηρετήσει. Για μέρος της κοινής γνώμης, μπορεί να είναι απλώς μια έγκυρη πληροφορία. Πρόκειται για μια διαδικασία που με παραλλαγές, μαστίζει όλα τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους (μηδ' εμού εξαιρουμένου).

Η περίπτωση του άρθρου του BBC έχει ενδιαφέρον επειδή δεν νομίζω πως πρόκειται για κάποια τρομερή συνομωσία, με τους αρχισυντάκτες να αναζητούν τρόπο να ωραιοποιήσουν το αποτέλεσμα της δημοσκόπησης. Εδώ βρισκόμαστε μάλλον μπροστά στο αποτέλεσμα μιας διαδικασίας αλλοτρίωσης του BBC που ξεκίνησε με την υπόθεση Γκίλιγκαν (του δημοσιογράφου που είχε αποκαλύψει τα λάθη της κυβέρνησης στο ντοσιέ που έφερε στο κοινοβούλιο η κυβέρνηση για να οδηγήσει τη Βρετανία στον πόλεμο -μια διαδικασία που οδήγησε στον τραγικό θάνατο του καθηγητή Κέλι και στην παραίτηση των διευθυντών του BBC).

Ο βρετανικός οργανισμός οδηγήθηκε έντεχνα σε θέση άμυνας και ο συνδυασμός των θεσμικών αλλαγών (αλλαγή διευθυντών και οργανογράμματος) και των χιλιάδων απολύσεων έχουν δημιουργήσει σε πολλούς υπαλλήλους του BBC ένα κλίμα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, ευθυνοφοβικό. Λίγοι θέλουν «να μπλέξουν» καθώς φαίνεται να διαμορφώνεται ένα καθεστώς αυτολογοκρισίας.

Κι έτσι οι δημοσιογράφοι που ασχολήθηκαν με το παραπάνω άρθρο ίσως απλά να αναζητούσαν ένα τρόπο να έχουν μια πιο ισόρροπη κάλυψη στα περί Ιράκ, αν φοβήθηκαν πως ό,τι είχαν στην ιστοσελίδα έτεινε να είναι αντικυβερνητικό και δεν υπήρχε κάτι που να κάνει την ενημέρωση πιο «αντικειμενική». Πρόκειται για μια διπλή δημοσιογραφική παγίδα: από την μια η αυτολογοκρισία που θέτει σε δεύτερη μοίρα την ποιότητα της ενημέρωσης κι από την άλλη η ιδέα μιας κακώς νοούμενης «αντικειμενικότητας» που οδηγεί σε παρεκλίσεις όχι μόνο από την ενημέρωση αλλά, μερικές φορές, κι από τη λογική.

Για να υπάρχει λοιπόν η ενημεράνδα δεν είναι απαραίτητος κάποιος τεράστιος μηχανισμός παρακολούθησης και καταστολής.

Ο Μεγάλος Αδερφός λειτουργεί με πολύ απλούστερο τρόπο από αυτόν που φαντάστηκε ο Όργουελ.

Και για την αντιμετώπισή του απαιτείται ένας τεράστιος μηχανισμός εγρήγορσης.

Εφτά ταινίες θα σου πω...

2007-03-19T00:35:00.000Z

Καταλόγων συνέχεια στο ελληνικό διαδίκτυο με τις επτά αγαπημένες ταινίες του καθενός μας -την πάσα έδωσε ο φύλαρχος Chumba

Αν μη τι άλλο μια ευκαιρία να θυμηθούμε ποιες ταινίες θα ήταν καλό να ξαναδούμε και να γνωρίσουμε άλλες που ίσως δεν είχαμε ιδέα πως υπήρχαν ή άξιζαν τη βόλτα ως το σινεμά (άντε και ως το βίντεο κλαμπ).

Έτσι λοιπόν έχουμε και λέμε -επτά ταινίες που αγαπώ και που επηρέασαν τη ζωή και τη σκέψη μου, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο:

Καθρέφτης του Αντρέι Ταρκόβσκι (εδώ κανονικά θα τελείωνε ο κατάλογος με την απαρίθμηση και των υπόλοιπων ταινιών του. Αλλά, χωρίς σειρά προτεραιότητας ας συνεχίσουμε -παιχνίδι να γίνεται).

Rumble Fish του Φράνσις Φορντ Κοπόλα

Blade Runner του Ρίντλι Σκοτ

Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι κι ο τραυματισμένος καλλιτέχνης αναστενάζει του Νίκου Αλευρά

Σαν Μικέλε των Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι

Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο του Κρις Μαρκέρ

Είμαι περίεργη Κίτρινη - Είμαι περίεργη Μπλε του Βίλγκοτ Σιόμαν (καλά, πρόκειται για δυο ταινίες, αλλά πάνε μαζί)

Προφανώς θα ήθελα να αναφέρω πλήθος άλλες ταινίες αλλά ας μείνω εδώ, περνώντας τη σκυτάλη στους
Aeon
Μαύρο Πρόβατο
Δυσδαιμόνα
και Lost Mathematicians

«Αμυντικά» συστήματα

2007-03-14T18:26:00.000Z

Καθώς η ΕΛ.ΑΣ. ετοιμάζεται «ψύχραιμα» για την «άμυνά» της κατά τη διαδήλωση της Πέμπτης, σύμφωνα με τις συστάσεις του πρωθυπουργού, μια «πρωτοπόρα» ιδέα έρχεται από την Βρετανία.

Βρετανικό δικαστήριο αποφάνθηκε πως τρεις άνθρωποι που είχαν φυλακιστεί επί έως και 18 χρόνια, χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα, πρέπει να επιστρέψουν το ένα τέταρτο των χρημάτων που τους είχε επιδικαστεί ως αποζημίωση, για να ξεπληρώσουν τα έξοδα σίτησης και διαμονής των φυλακών που τους «φιλοξένησαν».

Αν οι Έλληνες αρμόδιοι προχωρήσουν σε ανάλογα μέτρα θα μπορούσε να χρεώσουν τους τυχόν συλληφθέντες αδίκως, για τον χρόνο που έχασαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν μη κουκουλοφόρους πολίτες και βεβαίως για τα έξοδα των δακρυγόνων που εισέπνευσαν και για τη διαμονή τους στο κρατητήριο ή στη φυλακή. Προφανώς, ένα τέτοιο μέτρο θα βοηθούσε τα μέγιστα και την οικονομία καθώς θα μείωνε τα έξοδα του δημοσίου.

Aυτό που με ανησυχεί, όμως, πέρα από τα αστεία, είναι πως δεν θα με εξέπληττε αν έβλεπα να επιχειρείται, σε κάποιο βαθμό, η υλοποίησή ακόμα κι αυτού του απίθανου σενάριου που περιέγραψα.

Καλό κουράγιο σ' αυτούς που αγωνίζονται.

Νέα διαδυκτιακή πεντάς

2007-03-12T21:52:00.001Z

Αντιπαρήλθε την της θαλάσσης ηχώ η Αγλαΐα Γιαβρή.

Με οφθαλμούς κλειστούς εβυθίσθη εις ενόρασιν θαυμασίαν και αποκαλυπτικήν.

Ως αστραπή παρήλθον οι χρόνοι ενώπιον των κλειστών οφθαλμών της και εις ανοίκεια πλην γνώριμη λαλιά μιλούσεν εις αγνώστους.

Ήγγιξεν ανεπαισθήτως την μικράν μάχαιραν εις τη ποδιάν της.

«Μαχαίρι... οποία λέξις και αυτή» εσκέφθη εις την ανοίκειαν γνωστήν της γλώσσαν.

Οι συνεπιβάται της εις το λεωφορείο («οποία λέξις» εσκέφθη πάλιν, αγνοούσα πώς την εγνώριζε) την παρετήρουν με περιέργεια.

Έντρομος η εύμορφη χωλή, ουδόλως ηδύνατο να κατανοήσει πώς διέβη τα έτη, εις μίαν ταχείαν ευθείαν, ως άνασσα επί πίνακος τετραγώνου, άλλα τετράγωνα περιλαμβάνοντος.

«Σκάκι» εσκέφθη η κορασίς, ανοίγουσα ακαριαίως τα βλέφαρα ως να την ήγγιξεν αίφνης χειρ γιγαντιαία.

(Στο νέο παιχνίδι με κάλεσε η Δυσδαιμόνα Φανή.
Αν επιθυμείτε, συνεχίσετε με τα:
γράφω, ματ, σέβομαι, έρκος, ανεξίτηλα
φίλτατοι
Chumba
Aeon
Σοφία
Θεοδώρα
και άμα τη επιστροφή της, Wise Aineolach)

Στη μνήμη μιας απουσίας

2007-03-08T12:12:00.000Z

Στη σκιά του Μποντριγιάρ, υπό το φως του Χόφσταντερ και στον απόηχο του πρώτου πολέμου στον Περσικό, είχα γράψει το παρακάτω κείμενο (Γκίλφορντ, 1992), που δημοσιεύτηκε στο πρόωρα χαμένο περιοδικό, Ιστός. Στη μνήμη της απουσίας του Μποντριγιάρ, διατηρώντας την τότε ορθογραφία και τυπογραφικά λάθη, αλλά και την λογική των αναζητήσεων μου εκείνη τη χρονική περίοδο, το αναδημοσιεύω εδώ, για να πάρει κι αυτό τη θέση του στη διαμορφούμενη κυβερνομνήμη. Το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα, ακόμα και για τους πολίτες του. Ζητώ την κατανόησή σας για την, εκ των πραγμάτων, άκομψη αυτοαναφορά.

Η ΠΡΑΓΜΑΤIΚΟΤΗΤΑ ΩΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΥΛΛΟΓIΣΜΩΝ

Ταξιδεύovτας στη Λεωφόρo D.R. Hofstadter

Μια φoρά κι έvα καιρό ήταv έvα Κείμεvo. 'Οσo όμως κι αv πρoσπαθoύσε δεv μπoρoύσε vα oρίσει τo θέμα τoυ. Από πρώτη άπoψη έμoιαζε vα αvαφέρεται σε μια vέα, πρoκλητική τεχvoλoγία. 'Ομως κάθε φoρά, εvώ άρχιζε σαv ιστoρία για παιδιά, με τρόμo διέκριvε μετά τις πρώτες γραμμές, πως στo τέλoς τoυ είχε μεταβληθεί σε πoλιτικό κείμεvo για τηv χρήση τωv media στov Πόλεμo τoυ Κόλπoυ. 'Αλλoτε πάλι, έβλεπε τov εαυτό τoυ σαv μια πoιητική αvαφoρά κι άλλoτε σαv μια επιστημovική φαvτασία στα χvάρια τoυ "Νευρoμάvτη" και τωv άλλωv αvαρχικώv τωv κoμπιoύτερς. 'Η μήπως, τελικά, απλώς περιέγραφε μια διαφoρετική εικόvα τoυ περιβάλλovτoς, πoυ συλλήβδηv απoκαλoύμε "πραγματικό"; Τί σχέση είχαv τότε η Μoυσική και oι 'Ελληvες Κoμμoυvιστές;

Οσo κι αv κoιτoύσε τov Καθρέφτη για vα καταλάβει, αυτός πάvτα τoυ έλεγε μια κατάφαση. Κι έτσι τo κακόμoιρo τo Κείμεvo περιέγραφε συvεχώς τov εαυτό τoυ vα μεταβάλλεται, χωρίς πoτέ vα σκεφτεί πως ίσως και vα είχε παγιδευτεί σε μια δίγλωσση...

...Virtual Reality, μιαv oιovεί πραγματικότητα. Εδώ, πoυ αφίεvται oι αισθήσεις σε έvα τεχvητό αρχείo τoυ πραγματικoύ. Εδώ, πoυ στo αvεξερεύvητo τoπίo, μυθικό και τυχαίo, η παγίδα τoυ δημιoυργoύ αvάγεται σε πρόκληση τoυ χρήστη.

Και vα: τρoπαιoφόρoς αυτός, βγαίvει στo τέλoς από τηv ηλεκτρovική στoλή πoυ φoρά. Απoχωρίζεται τov oμφάλιo και τρoφoδότη λώρo τoυ συτήματoς, αφήvει πίσω τoυ τα πoλύπλoκα σχέδια τoυ πρoγράμματoς και επαvέρχεται στηv πραγματικότητα. 'Ολη τoυ η εμπειρία έχει αvαχθεί σε έvα σύvθετo κι εvτυπωσιακό παιχvίδι στo oπoίo μπoρεί vα μπαίvει και vα βγαίvει, κατα βoύληση. Γιατί η πραγματική ζωή είvαι άλλη και αλλoύ, έξω από τov ιστό της τεχvoλoγίας. Η πραγματική ζωή δεv περιoρίζεται από έvα "κυβερvoχώρo" (cyberspace), πoυ κατευθύvεται από κάπoια κoμπιoύτερς, αλλά από τις βιoλoγικές λειτoυργίες τoυ σώματoς. 'Ετσι, η oιovεί πραγματικότητα απoτελεί μία κατ' oυσίαv αvτίφαση, διότι η πραγματικότητα είvαι μία και γίvεται αvτιληπτή χωρίς τηv αvάγκη πoλύπλoκωv μηχαvισμώv, καλωδίωv και λoιπώv αξεσoυάρ.

'Iσως λoιπόv vα πρoϋπoθέτει η Virtual Reality και μίαv άλλη Reality, σε σχέση με τηv oπoία oρίζεται και πρoς τηv oπoία αvτιβαίvει; Αυτήv τηv πραγματικότητα επιχειρoύμε vα εξερευvήσoυμε ως τέτoια, ως αλήθεια δηλαδή, πoυ επιδέχεται μεv ερμηvείες, αλλ' όχι και αμφισβητήσεις.

Θα μιλώ λoιπόv, για αυτό πoυ ζω, ως πραγματικό. Θα αvτιπαρέλθω, συvεπώς, τηv πρόκληση τoυ Κειμέvoυ, και θα επιδoθώ σε έvα κoλλάζ από εικόvες και ήχoυς. Μεταγράφω, μ' άλλα λόγια, τηv ζωή μoυ.

Νάναι η φωνή

πεθαμένων φίλων μας

ή φωνόγραφoς;¹

Κι όμως αυτό τo Κείμεvo θέλει vα σας διηγηθώ μια μoυσική. Πράγμα αδύvατov βεβαίως. Πώς με τoυς όρoυς εvός άλλoυ (της γλώσσας) vα αvαφερθώ στo σύστημα (τηv μoυσική); Κι όμως, όπως αvαμέvεται και βιώvεται, τo σύστημα περιγράφει τov εαυτό τoυ, αφoύ κάπως ακoύω τηv μoυσική.

'Ετσι η πoλυθεαματική (multimedial) πρoσέγγιση-μoυ στo μoυσικό σύστημα, είvαι μάλλov η παράλληλη αvάγvωση της παρτιτoύρας, παρά τo video-clip. Αλλά στηv παρτιτoύρα δεv περιγράφovται oι ήχoι, παρά διατυπώvovται oι βασικές σχέσεις, όπως έχoυv πρoκύψει από σειρές μεταγραφώv, αvτιγραφώv και διoρθώσεωv. Τα δύo συστήματα λoιπόv, πoτέ δεv αvτιστoιχoύv μεταξύ τoυς. 'Εvα τρίτo σύστημα, μια μεταγλώσσα της ήδη υπάρχoυσας, πρέπει vα αvαπτυχθεί για vα παρακάμψω τov θόρυβo και vα φτάσω στηv μoυσική. 'Εvα σύστημα πoυ θα πρoϋπoθέτει τηv "μoυσική" ως λεξικoγραφικό όρo, ως κoιvό τόπo μιας εμπειρίας, πoυ vα υπερβαίvει τηv εκάστoτε λέξη (τηv ovoμασία) και τηv εκάστoτε μoυσική (τo αvτικείμεvo). Δεv αvαφέρεται λoιπόv τo σύστημα στov εαυτό τoυ παρά μόvo με τoυς όρoυς εvός άλλoυ: Η μoυσική δεv υπάρχει. Αιωρείται αvαπoφάσιστη αvάμεσα στηv φαvτασιακή αvαφoρά τoυ εαυτoύ της από έvα άλλo σύστημα και στηv πραγματική αvαφoρά τoυ εαυτoύ της από τo δικό της σύστημα. Τότε όμως, εφαρμόζεται τo "θεώρημα τoυ Goedel", πoυ σε απλά ελληvικά λέει πως εάv πρόκειται (η μoυσική) για έvα τυπικό σύστημα, εκ τωv πραγμάτωv θα πρoκύψει ασυvεπής. Η ασυvέπεια αυτή λoιπόv, oλoκληρώvει έvα έργo με τηv λέξη B-A-C-H, μια λέξη πoυ δεv υπάρχει σε καvέvα σύστημα, παρά ταυτoχρόvως σε όλα, και τότε μόvo εvvoηματώvεται. 'Οπως oι λέξεις: Iράκ, ΗΠΑ, Η.Π.Α., MEDIA, κλπ, κλπ.

Είvαι άραγε, oι λέξεις πoυ απαρτίζoυv τov Μεγάλo Χάρτη; Είvαι oι λέξεις τoυ Κειμέvoυ, πoυ μας απειλoύv μέσα από τov Καθρέφτη; Τότε, αυτός πoυ η μvήμη μας καταδίκασε vα παραμέvει αιώvια γέρoς τυφλός σoφός, μας πρoειδoπoιεί ή μας εκδικείται με τηv πρoφητεία τoυ;

...Τo πρώτo πoυ θα ξυπvήσει θα είvαι τo ψάρι. Θα δoύμε βαθιά μέσα στov καθρέφτη μιαv αμυδρή γραμμή πoυ θα έχει έvα χρώμα εvτελώς διαφoρετικό από oπoιoδήπoτε άλλo χρώμα. 'Υστερα θ' αρχίσoυv vα σαλεύoυv κι άλλα σχήματα. Σιγά σιγά θα διαφέρoυv από μας, θα πάψoυv vα μας μιμoύvται. Θα oρμήσoυv μέσα απ' τα φράγματα τoυ γυαλιoύ και τoυ μετάλλoυ και δεv θα vικηθoύv αυτήv τη φoρά. Στo πλευρό τωv πλασμάτωv τωv καθρεφτώv θα πoλεμήσoυv και τα πλάσματα τoυ vερoύ. ...λίγo πριv γίvει η επιδρoμή, θ'ακoύσoυv τηv κλαγγή τωv όπλωv vα 'ρχεται απ' τα βάθη τωv καθρεφτώv.²

Από πoύ λoιπόv, ακoύγovται oι κλαγγές τωv όπλωv; Δεv είvαι o αχός της μάχης πoυ μεταδίδεται διά μέσoυ τoυ Καθρέφτη. Είvαι η έvvoια τoυ πoλέμoυ πoυ διακυρήσσεται, τo πoλυθεαματικό (multimedial) ιδεόγραμμα-τoυ. Η εικόvα της τηλεόρασης λoιπόv, στη ζωvταvή μετάδoση από τov Κόλπo, αvάγει τo oπτικoακoυστικό μύvημα σε έvα σύστημα γραφής, υπovoόvτας τo αρχικό μέσo μετάδoσης, όπως τo χαρτί υπovooείται στηv oθόvη τoυ κoμπιoύτερ μoυ. Πρόκειται για έvα Κείμεvo πoυ αvαφέρεται στη μετάδoση τoυ γεγovότoς, όvτας τo ίδιo γεγovός. Είvαι μια μεταγλώσσα πoυ αvεπιτυχώς πασχίζει vα oρίσει τov εαυτό της χωρίς vα υπoχρεωθεί στηv μετάβαση σε κάπoιo επόμεvo "μετα-σύστημα".

Ας παρατηρήσoυμε πως, αv και η λέξη μετάβαση υπovoεί μια αλληλoυχία, θα ήταv βoλικότερo vα αvαφέρεται σε μια παραλληλία συστημάτωv, στα oπoία αvατρέχει o χρήστης, κατά βoύληση. 'Ετσι τo Κείμεvo αλλoιώvει τις έvvoιες τωv λέξεωv κατά βoύληση, αλλoιώvovτας ταυτόχρovα και τηv περιγραφή τoυ περιβάλλovτoς-τoυ, μεταβάλλovτας κατά συvέπεια και τηv πραγματικότητα. Πρωτόγovoι τoυ oικoυμεvικoύ χωριoύ κι εμείς, αγωvιζόμαστε vα πρoσαρμόσoυμε τα καιvoύρια τεχvητά μας μέλη στo κoρμί μας, παραδεχόμεvoι τov ακρωτηριασμό μας. Και με κλεφτές ματιές πρoσλαμβάvoυμε τηv πραγματικότητα μέσα από τα παράθυρα εvός πρoγράμματoς Benneton, σε έvα κoμπιoύτερ SONY, ως έvα περιβάλλov Windows.

Κακώς λoιπόv ακoύγovται παράπovα. Τo τηλεoπτικό μέσo μετέδωσε τηv πραγματική και ακριβή εικόvα τoυ Κόσμoυ, στov Κόλπo. Θεατές της σύγκρoυσης, oι Πρόεδρoι Bush και Husain με τα επιτελεία τoυς, παρακoλoύθησαv με αγωvία τηv αγωvία τωv απλώv τηλεθεατώv, πoυ παρακoλoυθoύσαv τηv αγωvία τωv δημoσιoγράφωv, πoυ παρακoλoυθoύσαv τηv αγωvία τωv εvόπλωv και τωv αμάχωv, πoυ παρακoλoυθoύσαv τηv αγωvία τωv επιτελείωv, πoυ... . Καvείς λoιπόv μεμovωμέvα δεv γvώρισε και αυτόv τov πόλεμo, oύτε καv oι vεκρoί τoυ.

Σε κάθε φάση, o κώδικας αυτώv τωv ατελείωτωv αλληλoπαρακoλoυθήσεωv πρoσαρμόζεται στηv πραγματικότητα τoυ χρήστη, αvτλώvτας από τo αvεξάvτλητo απόθεμα τωv παράλληλωv συστημάτωv, πoυ διαθέτει στo oπλoστάσιo τoυ, o φαvατικός Μoυσoυλμάvoς, o υπεύθυvoς Πρόεδρoς, ή o αvήσυχoς Πoλίτης, σε μια πρoσπάθεια vα αρθεί στo ύψoς τωv περιστάσεωv και vα αvταπoκριθεί επαρκώς στηv αυτoαvαφερόμεvη εικόvα τoυ. (Πράγμα πoυ αv και αδύvατov εv τέλει -όπως είπαμε και πρoηγoυμέvως- εvέχει τα χαρακτηριστικά μιας εvτυπωσιακής ηθικής, σαv o καθέvας vα επιχειρεί vα μείvει πιστός στηv σχέση τωv πραγμάτωv κι όχι σε μιαv απόλυτη συvιστώσα τoυς.)

'Ετσι ώστε vα επαληθευθεί τo ρηθέv υπό τoυ πρoφήτoυ :

Ο Κυβισμός, δράττovτας τηv στιγμιαία oλoκληρωτική αvτίληψη, ξαφvικά αvακoίvωσε πως τo μέσo είvαι τo μύvημα. (...) Τα απoτελέσματα της τεχvoλoγίας δεv εμφαvίζovται στo επίπεδo τωv απόψεωv ή τωv αvτιλήψεωv, αλλά μεταβάλλoυv σταθερά και χωρίς καμμία αvτίσταση τις σχέσεις τωv αισθήσεωv ή τoυς τύπoυς πρόσληψης της πραγματικότητας. (...) καvέvα μέσo δεv εvvoηματώvεται ή υπάρχει από μόvo τoυ, παρά μόvo σε διαρκή αλληλεπίδραση με τα άλλα μέσα.³

Διασταυρώvovται λoιπόv, oι ματιές μας σαv έvα σύστημα καθρεφτώv πoυ αλληλoκατoπτρίζovται εvώ διαρκώς μεταβάλλovται σε αριθμό, ιδιότητες, μέγεθoς και σχέση, έτσι πoυ "μικρές διαφoρές στις αρχικές συvθήκες vα παράγoυv πoλύ μεγάλo λάθoς στα τελικά απoτελέσματα και η πρόβλεψη vα καθίσταται αδύvατη"⁴; Μήπως τo Κείμεvo πoυ περιγράφει τov εαυτό τoυ αvάμεσα στoυς Καθρέφτες, είvαι άλλη μία έκφραση τoυ Χάoυς;

Η πραγματικότητα λoιπόv, πρoσλαμβάvεται ως μια αφήγηση τoυ εαυτoύ της, μια oλική επαvαφoρά με όλες τις ασυvέπειες και παγίδες πoυ περιέχει μια τέτoια πρoσέγγιση. Κάθε στιγμή, κάπoιo τμήμα της τηv αvτιβαίvει ή βρίσκεται πέρα από αυτήv. Οι φoρείς της βρίσκovται και μέσα και έξω από αυτήv συγχρόvως, αvτιλαμβαvόμεvoι μιαv oιovεί πραγματικότητα. 'Εvα σύστημα, δηλαδή, συvεπές στηv αvτίφαση τoυ.

Κι έτσι, η απoχώρηση από τov oμφάλιo λώρo αυτoύ τoυ συστήματoς, η έξoδoς από τηv virtual reality σε μια απόπειρα αvίχvευσης εvός "πραγματικoύ", δεv κατoρθώvει vα ξεπεράσει τηv αvτίφαση τoυ αυτoπρoσδιoρισμoύ της. Πάvτα τo Κείμεvo τελειώvει σαv παραμύθι. Και καταλήγoυv oι δραπέτες τoυ ovείρoυ -όπως oμoλόγησε o Ζoυράρις για τoυς 'Ελληvες Κoμμoυvιστές- "...ως μωραί παρθέvαι, [πoυ] απoφάσισαv vα μηv συvεoρτάζoυv με τo κoπάδι μέσα στo μαvτρί τoυ Εoρτoλoγίoυ. 'Εμειvαv λoιπόv εκτός Νυμφώvoς."⁵

Και ζήσαv αυτoί καλά, κι εμείς καλύτερα.

ΣΗΜΕIΩΣΕIΣ:

¹ Σεφέρης "Δεκαέξι Χαϊκoύ"

² Borges, J.L. από Τo Βιβλίo τωv Φαvταστικώv 'Οvτωv, Αθήvα: Libro,1983

³ McLuhan, M. Understanding Media: The extensions of Man, London: Ark,1987

⁴ Poincarre στov Gleick, J. Χάoς: Μια Νέα Επιστήμη, Αθήvα: Κάτoπτρo, 1990

⁵ Ζoυράρις, Κ. Γελάς Ελλάς Απoφράς: Στoιχεία και Στoιχειά στηv Ρωμέηκη Αγχιβασίηv, Αθήvα: Αρμός, 1990

Ζαν Μποντριγιάρ (20/6/1929-6/3/2007)

2007-03-07T09:50:00.000Z

Ε, και;

2007-03-02T12:41:00.000Z

Θα μπορούσε κάποιος να μου εξηγήσει γιατί ενδιαφέρει τον μέσο έλληνα αναγνώστη, θεατή, ακροατή η άποψη οιουδήποτε ξένου ΜΜΕ για την ελληνική πραγματικότητα;

Τις τελευταίες μέρες είχα επανειλημμένα αυτή τη συζήτηση -πιο πρόσφατα, με αφορμη τη συμμετοχή της Κατερίνας Θάνου στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου και άρθρα όπως αυτό, της Ντέιλι Τέλεγκραφ. Ανάλογο σταθερό ενδιαφέρον υπάρχει και για τους χαρακτηρισμούς για την ελληνική πολιτική κλπ από τα ξένα Μέσα.

Προσωπικά δεν έχω δει ποτέ παρόμοιου τύπου άρθρο, είδηση, ρεπορτάζ στα βρετανικά ΜΜΕ που να αναφέρεται στα σχόλια, για παράδειγμα, του τάδε έλληνα δημοσιογράφου για τον Τόνι Μπλερ ή στο πώς βλέπει τη βρετανική πολιτική, κοινωνική και άλλη πραγματικότητα ο ελληνικός Τύπος.

Είναι άραγε επαρκής η εξήγηση πως «η Βρετανία είναι μια μεγάλη χώρα»; Με μια δόση ρομαντισμού, ίσως, δεν ξεχωρίζω τις χώρες σε μεγάλες και μικρές και πιστεύω πως η Ελλάδα -όπως και κάθε άλλη χώρα- έχει το μέγεθος (πολιτικό, οικονομικό, ηθικό) που διαμορφώνει η ίδια για τον εαυτό της. Κι αυτή η εμμονή (όπως την καταλαβαίνω) στο τι λένε οι άλλοι για μας, μου φαίνεται πως απλά μας θέτει αυτοβούλως στη μοίρα των μικρών και «υποτακτικών», στη θέση ενός «παιδιού» που επιδιώκει μια καλή κουβέντα κι επιβράβευση από τους «μεγάλους» και που στεναχωριέται όταν δεν την έχει.

Βεβαίως και υπάρχουν αξιοσημείωτα άρθρα και ρεπορτάζ στα ξένα Μέσα, σχετικά με την Ελλάδα, που βοηθούσαν στην πρόσληψη της ελληνικής πραγματικότητας. Βεβαίως και η εξ αποστάσεως ανάλυση των επιλογών μας μπορεί να φωτίσει πτυχές που ίσως να διαφεύγουν από αυτούς που βρίσκονται «εν θερμώ» στη μέση των εξελίξεων.

Αλλά δικαιολογεί αυτό, το εξαιρετικό -και συχνά, άκριτο- ενδιαφέρον που τείνουν να δείχνουν τα ελληνικά Μέσα και (υποπτεύομαι) κατ' επέκταση και οι πολίτες σχετικά με το «πώς μας βλέπουν οι άλλοι»; Διότι, αν κρίνει κανείς, από την πρόσφατη εμπειρία, απλά, φαίνεται πως μας μπερδεύουν με τους Καζάκους...

Περσικοί πόλεμοι

2007-02-26T11:11:00.000Z

Σημαντική αλλαγή της αμερικανικής στρατηγικής που οδηγεί στην ένοπλη αντιπαράθεση με το Ιράν και τη Συρία, αποκαλύπτει ο Σίμουρ Χερς στο Νιου Γιόρκερ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του αμερικανού δημοσιογράφου η κυβέρνηση Μπους στρέφεται προς την ενίσχυση της προωθούμενης «ανίερης συμμαχίας» Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας, μέσω ενεργειών που θα παρακάμπτουν την CIA (και τον συνεπαγόμενο έλεγχο του Κογκρέσου) και θα κατευθύνονται απευθείας από το γραφείο του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Ντικ Τσένι, με στόχο την διεξαγωγή επιχειρήσεων κατά του Ιράν και της Συρίας (για μια πιο συνοπτική έκθεση των όσων αναπτύσσει ο Χερς, μπορείτε να δείτε σχετικό άρθρο της Γκάρντιαν).

Τα όσα φέρνει στη δημοσιότητα η έρευνα του Χερς έρχονται να συμπληρώσουν και να επιβεβαιώσουν την εικόνα που έχει ήδη σχηματιστεί για τις αμερικανικές προθέσεις έναντι του Ιράν.

Οι ΗΠΑ προχωρούν σε μια σταδιακή και διακριτική ενίσχυση των δυνάμεών τους, ιδιαίτερα των ναυτικών, και ήδη έχουν αρχίσει να διαγράφονται οι πρώτες εκτιμήσεις για την εικόνα αυτού του αναμενόμενου νέου πολέμου.

Η αποκαλυπτόμενη συνεργασία Σαουδικής Αραβίας και Ισραήλ αποκτά ιδιαίτερη σημασία δεδομένης της πιθανότητας ανοίγματος διπλού μετώπου (Ιράν και Συρία) και κυρίως των σεναρίων για ισραηλινό -και όχι αμερικανικό- «πρώτο πλήγμα» στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.

Οι λίγο παλαιότερες δηλώσεις στο CNN απόστρατου αμερικανού αξιωματικού πως έχουν ήδη αρχίσει μυστικές στρατιωτικές επιχειρήσεις μεμονωμένων πρακτόρων μέσα από τα ιρανικά σύνορα, ενισχύονται και από τα όσα αναφέρει ο Χερς επίκαλούμενος πρώην αμερικανό πράκτορα, πως οι μυστικές επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών στο Ιράν έχουν ενταθεί. Ίσως οι πρόσφατες συγκρούσεις των Φρουρών της Επανάστασης και ανταρτών, κοντά στα τουρκικά σύνορα, να εντάσσονται σε αυτά τα πλαίσια.

Φαίνεται, ακόμα, πως οι οπαδοί εναλλακτικών, μη στρατιωτικών, προσεγγίσεων στο θέμα του Ιράν δεν εισακούονται στο Λευκό Οίκο, ακόμα κι αν προέρχονται από τα έγκυρα think tanks που έφεραν στο παρελθόν το βάρος του Ψυχρού Πολέμου -διαπίστωση που για άλλη μια φορά αποκαλύπτει τον ιδεολογικό, νεοσυντηρικό, προσανατολισμό της αμερικανικής πολιτικής.

Όμως μια ενδεχόμενη επιχείρηση κατά του Ιράν δεν θα είναι,απαραίτητα, απλή υπόθεση, όπως ονειρεύονται οι ιδεολόγοι της μαζικής καταστροφής στις ΗΠΑ. Κι αυτό, όχι μόνο λόγω των απειλούμενων τρομοκρατικών αντιδράσεων ακραίων ισλαμικών οργανώσεων που μπορεί να υποστηρίζονται ή όχι από το Ιράν, αλλά και λόγως της ιρανικής πολεμικής μηχανής που ενισχύεται, ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση μιας αεροπορικής αμερικανικής, ισραηλινής ή άλλης επιδρομής.

Το πότε θα επιχειρηθεί μια τέτοια εκστρατεία, θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Η αμερικανική πολιτική θα πρέπει να πείσει σε επαρκή βαθμό ικανό μέρος της εσωτερικής κοινής γνώμης και των διεθνών «προθύμων συμμάχων» σχετικά με τις απαντήσεις σε ερωτήματα/κριτήρια όπως αυτά που θέτει το Νέισιον.

Αυτή η προπαγανδιστική προσπάθεια έχει αρχίσει ήδη με τα «αποδεικτικά στοιχεία» που έδωσαν στη δημοσιότητα οι αμερικανοί για ιρανική ανάμιξη στο Ιράκ. Αλλά η καχυποψία της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την αξιοπιστία των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στον απόηχο της εισβολής στο Ιράκ, δεν αφήνει, για την ώρα πολλά περιθώρια. Πρόσφατα, ανώτατες γαλλικές διπλωματικές πηγές (η Γαλλία με την Βρετανία και τη Γερμανία προωθούν την διπλωματική διευθέτηση του θέματος, για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης) μου τόνιζαν ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν επισήμως ή ανεπισήμως, μέχρι στιγμής, δώσει ενδείξεις στην «ευρωπαϊκή τρόικα» για πρόθεση να προχωρήσουν μονομερώς.

Η Βρετανία πάντως δεν αποκλείεται να αναδειχθεί και πάλι στον αδύνατο κρίκο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πριν λίγες μέρες, ο Τόνι Μπλερ επανέλαβε την πίστη του στη διπλωματική οδό, αλλά συμπλήρωσε πως δεν μπορεί να προβλέψει όλες τις συγκυρίες που θα διαμορφωθούν.

Όλες οι μέχρι στιγμής πληροφορίες συγκλίνουν, λοιπόν, πως οι προετοιμασίες για τις ένοπλες επιχειρήσεις στο Ιράν βρίσκονται σε εξέλιξη και για πολλούς αναλυτές, ο κρίσιμος μήνας θα είναι ο ερχόμενος Απρίλιος. Κι όπως ήδη έχουν δηλώσει αμερικανοί, το σημείο καμπής, που μπορεί να οδηγήσει σε μια επίθεση, θα είναι είτε η ύπαρξη αποδεικτικών στοιχείων πως το Ιράν προετοιμάζει πυρηνική βόμβα ή κάποια επίθεση σε αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ, με πολλές απώλειες.

Ίδωμεν...

Πεντάρα

2007-02-20T09:40:00.000Z

Με μια μπαλιά ακριβείας ο Chumba με έβγαλε τετ-α-τετ με τη λίστα των πέντε πραγμάτων που δεν ξέρατε για μένα (και που απορώ γιατί θα θέλατε να μάθετε).

Λατρέυω τον Αντρέι Ταρκόφσκι, τον Βλαδίμιρο Μαγιακόβσκι, τον Φίλιπ Ντικ, τον Λιούις Κάρολ, τη Βιρτζίνια Γουλφ, τη θάλασσα που περιβάλλει έναν πλανήτη, τον Μπέρτολντ Μπρεχτ, τον Παπαδιαμάντη, τον Ιάννη Ξενάκη, τον Τσαρλς Μίνγκους, το διάστημα, την Πίνα Μπάους, τη ρώσικη πρωτοπορία του '20, την Κλάρα Ρόκμορ, τους Βαν ντερ Γκράαφ Τζενερέιτορ, τη Μαρίκα Νίνου, τον Στιβ Ράιχ, το ισοκράτημα, τον Γιάννη Ρίτσο και ... (η συνέχεια των αγαπημένων μου σε άλλη λίστα :) .

Με εξοργίζει η λογική ασυνέπεια, ιδιαίτερα στο πολιτικό επίπεδο. Συνήθως δεν έχω πρόβλημα με τις θέσεις των άλλων, αλλά συχνά φαίνεται πως έχουν οι ίδιοι με αυτές.

Αγαπώ το χάος, την αταξία, τους θορύβους και τη δημιουργική διαχείρισή τους. Συνεισφέρω όσο μπορώ στην αταξία του συστήματος, ελπίζοντας πως θα οδηγήσει στην κατάρρευσή του (η οποία, θα προτιμούσα να μην μαγνητοσκοπηθεί ή μεταδοθεί ζωντανά, αλλά να περάσει στη συλλογική μνήμη ως σύνολο αντιφατικών πληροφοριών, αναμνήσεων κι ιστοριών).

Συχνά μετράω τα βήματά μου ή παίζω με τα νούμερα των λεωφορείων, αναζητώντας καρκινικούς αριθμούς ή εξετάζοντας, για παράδειγμα, αν τα δυο 19 προς το Ίσλινγκτον θα διαδεχτεί ένα 38 προς το Κλάπτον (που, παρεμπιπτόντως, βρίσκεται σε περίπου διπλάσια απόσταση από το Ίσλινγκτον, σε σχέση με τη συνήθη στάση μου στο Χόλμπορν).

Το μαγείρεμα και το πλύσιμο πιάτων με χαλαρώνουν (ιδιοτροπία μου, που κάνει ευτυχισμένη την Καρολίνα).

, στη

, στην

, στη

, και στα

(πρώην Zardav).

NGC 2440: Ανάμνηση από το μέλλον

2007-02-18T23:52:00.000Z

Η φωτογραφία απεικονίζει το δραματικό τέλος ενός άστρου παρόμοιου με τον δικό μας Ήλιο, 4.000 έτη φωτός από τη Γη.

Αφήνοντας την «τελευταία του πνοή» το άστρο εκλύει σε ένα πολύχρωμο νεφέλωμα τα τελευταία αέρια στο σύμπαν, απομένοντας πλέον ένας μικρός «λευκός νάνος» -η λευκή κουκίδα, που μόλις διακρίνεται, στο κέντρο της εικόνας.

Η θερμοκρασία του άστρου φτάνει τους 200.000 βαθμούς Κελσίου και η εκρηκτική καταστροφή που διαγράφει το νεφέλωμα, διέλυσε κάθε πλανήτη που ίσως κάποτε -πριν 4.000 χρόνια- να φώτιζε.

Κάπως έτσι θα τελειώσει και ο Ήλιος, σε μια συμπαντική φαντασμαγορία, συμπαρασύροντας στην αφάνεια τη Γη.

«Οι αρχαίοι Θεοί δεν υπάρχουν πλέον δια να δώσουν την λύσιν, και ούτω, θάττον η βράδιον, αι Αθήναι θα συγκεντρώσουν εις τους κόλπους των και θα εξαφανίσουν δια παντός την Ελληνικήν αρετήν, ως ο Κρόνος εις το απώτατον παρελθόν κατέτρωγε τα ίδια αυτού τέκνα ή ως ο Ήλιος εις το απώτατον μέλλον θα συγκεντρώσει εις τας αγκάλας του τους πλανήτας του και θα καταβροχθίσει αυτούς! Γένοιτο! και εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν.»

Όλα είναι θέμα προοπτικής, βλέπετε...

(ΥΓ: Η φωτογραφία είναι από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ, που ακόμα και στα τελευταία του συνεχίζει να μας καταπλήσσει. Ελήφθη στις 6 Φεβρουαρίου του 2007. Τα χρώματα αντιστοιχούν στα υλικά που εκτόξευσε το άστρο κατά την έκρηξή του: Το μπλε είναι ήλιο, το πρασινομπλέ, οξυγόνο και το κόκκινο, άζωτο και υδρογόνο.)

Εκπαιδεύοντας κι ιδιωτεύοντας

2007-02-11T22:36:00.000Z

Συζητώντας για το άρθρο 16 και την προοπτική ιδιωτικών (ή μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών) πανεπιστημίων, νομίζω, θα ήταν χρήσιμη μια αναφορά στη διεθνή εμπειρία -η αναφορά μου, αναγκαστικά θα αφορά στη βρετανική πραγματικότητα (που μου είναι και πιο οικεία).

Το πρώτο που παρατηρεί κανείς είναι ότι τα βρετανικά πανεπιστήμια έχουν αφεθεί ελεύθερα να αναπτυχθούν, χωρίς κυβερνητικές παρεμβάσεις στο καθεαυτό εκπαιδευτικό έργο τους, με αποτελέσματα που φέρνουν ορισμένα από αυτά, μόνιμα στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης.

Αυτή όμως είναι η μια όψη του νομίσματος. Τα βρετανικά πανεπιστήμια μόνο κατ' όνομα δεν είναι ιδιωτικά. Η κρατική χρηματοδότηση καλύπτει μόνο μέρος του προϋπολογισμού τους. Το υπόλοιπο καλύπτεται από άλλους πόρους.

Βασικός πόρος εισοδήματος είναι τα δίδακτρα (ή πιο σωστά, η συμβολή στα δίδακτρα -top up fee) που μπορεί να φτάσει έως και τις 3.000 λίρες (περίπου 4.500 ευρώ) το χρόνο. Αν σε αυτά συμπεριληφθούν τα έξοδα διαμονής, συντήρησης κλπ, το κόστος για ένα πτυχίο τριετών σπουδών αγγίζει πλέον τις 35.000 λίρες (περίπου 53.000 ευρώ).

Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως το προαναφερθέν κόστος διδάκτρων αφορά στους φοιτητές απο τη Βρετανία ή τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τους φοιτητές άλλων χωρών, της Ασίας κλπ το κόστος είναι έως και τριπλάσιο. Συχνά, οι φοιτητές αυτοί γίνονται δεκτοί με ανεπαρκή γνώση της γλώσσας και το πανεπιστήμιο έχει τη δυνατότητα να αυξήσει τα κέρδη του παρέχοντας τους επιπλέον έτος (ή και έτη) εντατικής εκμάθησης/βελτίωσης των αγγλικών.

Για να ανταπεξέλθει σε αυτή την οικονομική πίεση, το 46% των φοιτητών εργάζεται, κατά μέσο όρο, περίπου 14 ώρες την εβδομάδα.

Ο άλλος σημαντικός πόρος των πανεπιστημίων προέρχεται από τις κατοχυρώσεις και δικαιώματα ερευνών, αλλά και τις χορηγίες εταιρειών που επωφελούνται από την πανεπιστημιακή έρευνα. Η εμπορική εκμετάλλευση των ακαδημαϊκών ερευνών στα βρετανικά πανεπιστήμια έχει αυξηθεί κατά σχεδόν 200% τα τελευταία χρόνια, φέρνοντας τα βρετανικά ΑΕΙ πλησιέστερα στις πρακτικές των αμερικανικών που διοχετεύουν τα αποτελέσματα των ερευνών τους στις επιχειρήσεις.

Εδώ, προφανώς, εγείρονται ορισμένα ενδιαφέροντα ερωτηματικά σε σχέση με την επιρροή των εταιρειών στην επιστημονική έρευνα. Συναφές και ακραίο παράδειγμα των κινδύνων που ελλοχέυουν, είναι η έρευνα για ένα κατά τα φαινόμενα άκρως αποτελεσματικό φάρμακο κατά του καρκίνου που επειδή δεν μπορεί να ενταχθεί σε πατέντα δεν βρίσκει και ενδιαφερόμενες φαρμακοβιομηχανίες για να χρηματοδοτήσουν την κλινική έρευνα και να το κατασκευάσουν.

Τα αυξημένα δίδακτρα και έσοδα των πανεπιστημίων δεν φαίνεται να μεταφράζονται απαραίτητα σε καλύτερη ποιότητα σπουδών για την πλειοψηφία των φοιτητών. Οι οικονομικές πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα βρετανικά ΑΕΙ έχουν οδηγήσει σε πολλά από αυτά σε μείωση του ακαδημαϊκού προσωπικού με επακόλουθη δραστική μείωση των ωρών προσωπικής διδασκαλίας.

Το υψηλό κόστος σπουδών διαμορφώνει και μια σαφή κοινωνική πραγματικότητα, διευρύνοντας τη ψαλλίδα πλουσίων και φτωχών. Παρά τα περίπου 300 εκατομμύρια λίρες (περίπου 450 εκατομμύρια ευρώ) που έχει διαθέσει η βρετανική κυβέρνηση για να διευρύνει την προσβαση στην ανώτατη παιδεία, το ποσοστό των φοιτητών που προέρχονται από φτωχά κοινωνικο-οικονομικά στρώματα μειώνεται.

Επιπλέον, το χρέος που έχουν συσσωρεύσει οι φοιτητές στη διάρκεια των σπουδών τους επηρεάζει δραματικά τη μετέπειτα ζωή τους, αποκλείοντας τους σε ποσοστό 58% από τη δυνατότητα να αγοράσουν σπίτι -μόνο ένας στους δέκα που έχουν πάρει πτυχίο από το 2001 έχει δικό του/της σπίτι.

Καθώς όλα τα πανεπιστήμια δεν είναι ίσα, η ψαλλίδα αναμένεται να ανοίξει και μεταξύ των καλών/παραδοσιακών πανεπιστημίων (τύπου Οξφόρδης, Κέιμπριτζ κλπ) με την αναμενόμενη εξαγγελία νέου τύπου χρηματοδοτήσεων που θα φέρει τα ελίτ βρετανικά ΑΕΙ πιο κοντά στα ιδιωτικά αμερικανικά ΑΕΙ και των υπολοίπων που θα καλύπτουν εξ ορισμού τις ανάγκες των φτοχώτερων φοιτητών. Την ψαλλίδα έρχεται να διευρύνει και η πραγματικότητα της αγοράς εργασίας, που βρίσκει πάνω από το 1/3 των πτυχιούχων του 2005 να απασχολούνται το 2006 σε εργασίες ανειδίκευτου εργάτη (σε σουπερμάρκετ, σε μπαρ, πλένοντας πιάτα κλπ).

Δεν έχω στοιχεία για την ιδωτική πανεπιστημιακή εκπαίδευση στις ΗΠΑ και θα ήταν χρήσιμο κάποιος που γνωρίζει περισσότερα για την αμερικανική εμπιρία να την κατέγραφε. Ενδεικτική όμως της αμερικανικής πραγματικότητας είναι η παρατήρηση του Economist πως «το εισόδημα των γονέων φαίνεται να είναι καλύτερος δείκτης πρόγνωσης για το αν κάποιος θα είναι πλούσιος ή φτωχός στις ΗΠΑ παρά στον Καναδά ή σε μεγάλο μέρος της ΕΕ. Στην Αμερική περίπου οι μισές εισοδηματικές ανισότητες μιας γενιάς ανατανακλώνται στην επόμενη.».

Αυτό που πιστεύω πως δείχνουν τα παραπάνω, είναι πως η ιδιωτικοποίηση -με το ένα ή τον άλλο τρόπο- των ΑΕΙ αν και έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μια σειρά εξαιρετικά πανεπιστημιακά ιδρύματα, έχει και τη δυνατότητα να διευρύνει την κοινωνική ψαλλίδα και να δεσμεύσει -σε ποικίλους βαθμούς- την πανεπιστημιακή έρευνα και το ακαδημαϊκό περιεχόμενο στις ανάγκες της «αγοράς». Κι αυτό παρά τα όποια ποσά, καλόβουλα, θα διαθέσει μια κυβέρνηση (300 εκατομμύρια λίρες, να θυμήσουμε, στη Βρετανία).

Όταν λοιπόν συζητάμε αυτή την προοπτική για την Ελλάδα, θα περίμενα από τους υπέρμαχους των ιδιωτικών ΑΕΙ να δώσουν και μια σειρά συγκεκριμένες εξηγήσεις για το πώς σκέφτονται να αποφύγουν επανάλειψη της αρνητικής εμπειρίας των βρετανικών ΑΕΙ, που προανέφερα.

Ή ευθαρσώς να επιχειρηματολογήσουν για το πώς βλέπουν και θέλουν να διαμορφώνεται η κοινωνικο-οικονομική διαστρωμάτωση της χώρας στο μακροπρόθεσμο μέλλον, χωρίς να καταφεύγουν σε γενικότητες που προσπαθούν να πείσουν πως όλοι ανεξαιρέτως θα βγουν ωφελημένοι από μια τέτοια αλλαγή.

Εθνικό συμφέρον

2006-12-15T00:31:00.000Z

Εν μέσω της ανακοίνωσης της έκθεσης για τον θάνατο της Νταϊάνας, την εξέταση του Μπλερ από την αστυνομία και τους φόνους γυναικών στο Ίπσουιτς, πέρασε σχετικά στα αδιάφορα, η είδηση πως η Βρετανία σταμάτησε την έρευνα για καταγγελλόμενο σκάνδαλο διαφθοράς της BAE Systems και της Σαουδαραβικής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, παλαιότερη πώληση αεροσκαφών της BAE Systems προς τη Σαουδική Αραβία έγινε μετά από δωροδοκία υψηλά ιστάμενων Σαουδαράβων.

Την ώρα που οι έρευνες έμοιαζε να πετυχαίνουν το στόχο ανοίγματος ορισμένων ελβετικών λογαριασμών, με παρέμβαση του πρωθυπουργού, διατάχθηκε η αναστολή τους για να μην διακυβευτεί το εθνικό συμφέρον.

Το εν λόγω συμφέρον αφορά στην πώληση 72 Eurofighters στην Σαουδική Αραβία, αξίας περίπου 6 δισ. λιρών, την οποία οι Σαουδάραβες απειλούσαν να ακυρώσουν αν συνεχίζονταν οι έρευνες, με αποτέλεσμα το συμβόλαιο να περάσει στη Γαλλία.

Προσωπικά, δεν με ενθουσιάζει τόσο η εξαιρετική διαφάνεια της βρετανικής κυβέρνησης που αναγνωρίζει την ωμή παρέμβασή της, όσο η ανοικτή ταύτιση του συμφέροντος μιας εταιρείας με το εθνικό συμφέρον.

Για να ξέρουμε, πού βρισκόμαστε...

Ενημέρωση (15/12): Και για να είμαι κάπως δικαιότερος προς του βρετανούς συναδέλφους, το θέμα «ανέβηκε» σήμερα σε μια ειδησεογραφική θέση που του αρμόζει περισσότερο (το παραπάνω κείμενο είχε γραφτεί αργά τη νύχτα).

Δεν βρέχει πια πάνω απ' το Σαντιάγο

2006-12-10T19:55:00.000Z

Πέθανε ο πρώην δικτάτορας της Χιλής, Αουγκούστο Πινοτσέτ, παίρνοντας μαζί του στον τάφο την ευθύνη για τον θάνατο περίπου 3.000 ανθρώπων που σκοτώθηκαν από το καθεστώς του, για τα βασανιστήρια πολλών άλλων χιλιάδων, για την κλοπή περίπου 27 εκατομμυρίων δολαρίων από τον πλούτο της χώρας του και για τον, κατ' ευφημισμό αποκαλούμενο, φιλελεύθερο δρόμο που χάραξε για τη Χιλή.

Αφήνει πίσω του μια χώρα διχασμένη (μόλις σήμερα τα ποσοστά σε δημοσκόπηση της La Tercera για το αν θα πρέπει να του γίνει επίσημη κηδεία, έδειχναν τους Χιλιάνους μοιρασμένους με 55% κατά και 45% υπέρ) και με δείκτη «φιλελευθεροποίησης» της οικονομίας μεγαλύτερο ακόμα κι από εκείνον των ΗΠΑ.

Κατάφερε να καθορίζει την πολιτική ζωή της Χιλής μέχρι και τώρα, με χαρακτηριστικότερο δείγμα την κυβέρνηση συνασπισμού -την κονσερτασιόν- που ενώνεται κυρίως από την αντιδικτατορική της πλατφόρμα παρά από τις πραγματικές πολιτικές συμφωνίες μεταξύ των μελών της.

Η «επιτυχία» του βέβαια δεν είναι προσωπική. Σε μεγάλο βαθμό οφείλεται και στη διαρκή στήριξη των ξένων ηγετών, όπως η Μάργκαρετ Θάτσερ, που πάσχισαν να δημιουργήσουν για αυτόν μια εικόνα πολιτικού ηγέτη και όχι στυγνού δικτάτορα. Μόνο το BBC, από τους δικτυακούς τόπους που είδα, διστάζει να χρησιμοποιήσει τη λέξη «δικτάτορας» και καταφεύγει στον ευφημισμό «στρατιωτικός ηγέτης». (Θέλω να πιστεύω πως δεν θα δω την ελληνική κυβέρνηση να συμμετέχει σε επίσημα συλληπητήρια και νεκρολογίες για τον χουντικό ηγέτη.)

Ο θάνατός του Πινοτσέτ προβληματίζει την κυβέρνηση της Μιτσέλ Μπατσελέτ, της σοσιαλίστριας προέδρου της Χιλής που πέρασε κι η ίδια από τα χέρια των βασανιστών του. Θύμα του Πινοτσέτ κι ο πατέρας της, που ως αξιωματικός της αεροπορίας είχε τιμήσει τον όρκο του και είχε αρνηθεί να συμμετάσχει στο πραξικόπημα κατά του Αγιέντε -αξίες αδιάφορες για τον εκλεκτό των αμερικανικών συμφερόντων .

Η απόφαση για την στάση που θα πρέπει να κρατήσει το επίσημο κράτος είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Από τη μια η χώρα έχει ανάγκη από μια πορεία προς την εθνική συμφιλίωση. Από την άλλη η όποια απόδοση τιμής στον δικτάτορα, πέρα από τα ζητήματα ηθικής, εγείρει και πολιτικά διλήμματα, καθώς, για παράδειγμα, θα αποξενώσει σημαντικές πολιτικές δυνάμεις όπως το Κομμουνιστικό Κόμμα που, έστω και διστακτικά, στήριξε την κυβέρνηση Μπατσελέτ.

Από τη μεριά μου, ελπίζω η απόφαση της προέδρου Μπατσελέτ να βρίσκεται τελικά σε αρμονία με τις προσωπικές θέσεις της αριστερής σοσιαλίστριας, Μιτσέλ Μπατσελέτ, για τον δικτάτορα και όχι με τις πιέσεις των δικατορικών καταλοίπων που υπάρχουν στη χώρα και των συντηρητικών που ανησυχούν για την πορεία των καταθέσεων τους.

Ο θάνατος του Πινοτσέτ ανοίγει το δρόμο για μια κάθαρση (με την τραγική έννοια του όρου) στη Χιλή, που δυστυχώς δεν έγινε δυνατή όσο ο δικτάτορας ζούσε, με την προσαγωγή του στη δικαιοσύνη.

Βλέπετε, στον αγώνα για τη δημοκρατία και τη κοινωνική δικαοσύνη έρχεται, κάποιες φορές, κι ο ίδιος ο Χάρος σύμμαχος.

Χειμερινοί κολυμβητές και άλλες αναμνήσεις

2006-12-06T15:27:00.000Z

Η Δευτέρα που πέρασε (4/12) ήταν η θερμότερη μέρα του Δεκεμβρίου στα βρετανικά χρονικά.

Η θερμοκρασία έφτασε τους 13,6 βαθμούς Κελσίου -10 βαθμούς υψηλότερη από την μέση θερμοκρασία.

Και οι μετεωρολόγοι επιβεβαίωσαν πως το φθινόπωρο ήταν το θερμότερο εδώ και 347 χρόνια, από τότε δηλαδή που καταγράφονται τα σχετικά στοιχεία στη Βρετανία.

Μπορεί με βάση μιαν αυστηρή επιστημονική προσέγγιση, οι πολλές ενδείξεις να μην ισοδυναμούν με απόδειξη, αλλά νομίζω πως στην πολιτική η πληθώρα ενδείξεων αρκεί για τη λήψη προληπτικών ή διορθωτικών μέτρων.

Αυτά, για να μην ξεχνιόμαστε την επόμενη φορά που τα γνωστά πολιτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα θα προσπαθούν να μας εξηγήσουν πως η αλλαγή του κλίματος βρίσκεται μόνο στα μυαλά μας.

Ήταν στραβό το κλίμα...

Ραδιενεργά σενάρια

2006-12-02T18:16:00.000Z

Να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι τα παρακάτω για την υπόθεση Λιτβινένκο, αποτελούν σκέψεις και προβληματισμούς και δεν βασίζονται σε αδιάσειστα γεγονότα ή πληροφορίες. Άλλωστε η ενημέρωση γίνεται με το σταγονόμετρο και ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε ως δεδομένα.

Εν περιλήψει, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι η όλη υπόθεση είναι αυτή που παρακολουθούμε, δηλαδή ο ύποπτος θάνατος ή ίσως δολοφονία του πρώην πράκτορα της KGB και ενδεχομένως άλλων που σχετίζονται μαζί του, από Ρώσους, με ή χωρίς την εμπλοκή του επίσημου ρωσικού κράτους. Όσο περνούν οι μέρες, τόσο έχω και περισσότερο την αίσθηση πως παρακολουθούμε την κορυφή μιας υπόθεσης που ίσως είναι πολύ πιο σκοτεινή.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα έπρεπε να καταφύγει κανείς σε αυτό τον σύνθετο και ανιχνεύσιμο τρόπο φόνου (με το πολώνιο 210) για να σκοτώσει τον Λιτβινένκο. Στη Βρετανία, μεγάλο, μέρος των εφήβων οπλοφορεί (με μαχαίρια) και τα βίαια εγκλήματα δεν είναι και τα πλέον ασυνήθιστα. Μια «απλή δολοφονία» πυροβολώντας, για παράδειγμα, το θύμα, το πολύ να προξενούσε ορισμένες επιφυλάξεις λόγω της ιδιότητας του Λιτβινένκο -και δεν θα μπορούσε να αποδείξει κανείς εύκολα πως δεν επρόκειτο για μια απλή περίπτωση του ποινικού δικαίου χωρίς πολιτικές προεκτάσεις. Προς τι λοιπόν, η χρήση του πολώνιου;

Γιατί υπάρχουν τόσες πτήσεις στις οποίες ανιχνεύτηκε ραδιενέργεια; Αν υποθέσουμε πως ήταν δολοφονία, δεν αρκούσε μια πτήση προς και από τη Ρωσία;

Μια σειρά πληροφοριών που διαρρέουν, συνθέτουν μιαν αρκετά περίεργη εικόνα, όπως για παράδειγμα ότι σε κάποιο δωμάτιο ξενοδοχείου (ίσως το Sheraton Park Lane) βρέθηκαν ραδιενεργά ίχνη στο πάτωμα σαν να έπεσε από κάποιους το πολώνιο.

Οι εμπλεκόμενοι, Λιτβινένκο, Σκαραμέλα, Μπερεζόβσκι, κλπ δεν είναι απλά δημοκράτες αντικαθεστωτικοί, όπως τους παρουσιάζουν πολλά ΜΜΕ, αλλά έχουν ένα κάθε άλλο παρά διάφανο παρελθόν.

Οι σχέσεις μεταξύ τους είναι σύνθετες, πχ το σπίτι του Λιτβινένκο ανήκει στον Μπερεζόβσκι που είναι συνεργάτης του «εκπροσώπου» της οικογένειας Λιτβινένκο, Άλεξ Γκόλντφαρμπ, ενώ στο γειτονικό σπίτι μένει ο Τσετσένος αυτονομιστής Αχμάντ Ζακάγιεφ.

Όπως έχουν παρατηρήσει και άλλοι, μόνος μάρτυρας του περίφημου γράμματος που φέρεται να έγραψε ο Λιτβινένκο πριν πεθάνει, φαίνεται να είναι μόνο ο Γκόλντφαρμπ. Το γράμμα αρχικά είχε ακουστεί πως ήταν χειρόγραφο, ενώ μετά κυκλοφόρησε η πληροφορία πως ήταν δακτυλογραφημένο κι ο Λιτβινένκο απλώς το υπέγραψε.

Ο Λιτβινένκο δεν υπήρξε μεγάλο στέλεχος της KGB και δεν έχω πειστεί για κανένα από τους μέχρι τώρα αναφερθέντες λόγους που θα είχε ο Πούτιν για να τον σκοτώσει: επειδή ο Λιτβινένκο είχε την αντίληψη πως ο Πούτιν είχε εμπλοκή σε περίπτωση διαφθοράς με το οργανωμένο έγκλημα όταν ήταν αρχηγός της KGB, ή ότι είχε στοιχεία πως ο Πούτιν ήταν παιδεραστής, ή ότι είχε στοιχεία για την κατάσχεση της πετρελαϊκής Yukos ή ότι είχε στοιχεία πως σειρά βομβιστικών επιθέσεων στη Μόσχα ήταν ρωσική προβοκάτσια για να ανοίξει και πάλι το μέτωπο της Τσετσενίας. Και μόνο η πληθώρα τόσο διαφορετικών «αποκαλύψεων» νομίζω πως υποδηλώνει την αδυναμία των υποτιθέμενων στοιχείων.

Δεν θα μακρηγορήσω αναφέροντας τις ποικίλες πληροφορίες που ήρθαν στη δημοσιότητα (πως ο Λιτβινένκο είχε ασπαστεί τον ισλαμισμό, πως σχεδίαζε εκβιασμούς Ρώσων αξιωματούχων κλπ κλπ) καταλήγοντας απλά με το δικό μου σενάριο.

Προσωπικά μου φίνεται πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια περίπτωση διακίνησης ραδιενεργού υλικού, είτε σε αναζήτηση αγοραστή είτε σε μεταφορά του σε κάποιους (ίσως Τσετσένους;) που πήγε στραβά.

Η εκμετάλλευση της υπόθεσης για άσκηση πιέσεων στη Ρωσία ή για δημιουργία κλίματος φοβίας είναι, βέβαια, άλλο θέμα.

Με την ευκαιρία να υπενθυμίσω, επειδή είμαι βέβαιος πως πολλοί, δικαιολογημένα, δεν το γνωρίζουν ή το έχουν ξεχάσει, από τον τρόπο που καλύπτεται το θέμα, πως η Σκότλαντ Γιαρντ ερευνά ακόμα την υπόθεση ως «ύποπτο θάνατο» και όχι ως «δολοφονία».

Επαναλαμβάνω πως τα παραπάνω, αποτελούν μια μάλλον διαισθητική προσέγγιση με βάση σειρά ενδείξεων, που δεν βασίζεται σε αποδείξεις και την αναφέρω διακινδυνεύοντας το ενδεχόμενο να αποδειχτώ τραγικά λάθος και εκτός πραγματικότητας, μόνο και μόνο επειδή νιώθω την ανάγκη να καταγράψω κάπου τις σκέψεις μου.

Καταλήγοντας, δεν μπορώ να μην αναφερθώ και σε κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση. Οι ελληνικές αρχές αναφερόμενες στα άτομα που εξτάζεται αν έχουν προσβληθεί από ραδιενέργεια επειδή έμεναν στο ξενοδοχείο Millenium, κάνουν λόγο για «επίμαχη περίοδο» στα μέσα Οκτωβρίου. Όμως η πρώτη ημερομηνία στην οποία εντοπίστηκε ραδιενέργεια είναι η 25 Οκτωβρίου στο αεροσκάφος της ΒΑ875 από Μόσχα-Λονδίνο στο οποίο επέβαινε και ο επιχειρηματίας και πρώην σωματοφύλακας της KGB, Αντρέι Λουγκοβόι (που και αυτός λέει πως έχει προσβληθεί από ραδιενέργεια, υποστηρίζοντας πως τον έχουν παγιδέψει). Η δε συνάντηση Λιτβινένκο με τον Λουγκοβόι κι άλλους δυο Ρώσους στο Millenium έγινε την 1η Νοεμβρίου. Τι νόημα έχει λοιπόν η ανησυχία για κάποιους Έλληνες που έμεναν στο ξενοδοχείο στις 15 ή 25 Οκτωβρίου;

Καλά σενάρια :-)

UPDATE (5/12): Εδώ κι εδώ, δυο ακόμα ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις με άξονα τα συμφέροντα -και πιθανή εμπλοκή- του Μπερεζόβσκι (που εντόπισε το ManifestoGR).

Ίχνη ραδιενέργειας σε αεροπλάνα που πέταξαν Αθήνα/Λάρνακα

2006-11-29T20:18:00.000Z

Ενώ συνεχίζονται οι έρευνες της βρετανικής αστυνομίας στην άκρως περίεργη υπόθεση του θανάτου του πρώην πράκτορα της KGB, Αλεξάντερ Λιτβινένκο, από το ραδιενέργο στοιχείο πολώνιο 210, ανακοινώθηκε λίγο νωρίτερα πως εντοπίστηκαν ίχνη ραδιενεργού ακτινοβολίας σε τρία αεροσκάφη της British Airways που είχαν εκτελέσει πτήσεις σε μια σειρά προορισμούς, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Σύμφωνα με τις αρχές πρόκειται για εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα ραδιενέργειας και ο όποιος κίνδυνος για τους επιβάτες είναι εξαιρετικά μικρός.

Όσοι ταξίδεψαν με τις παρακάτω πτήσεις μπορούν να επικοινωνήσουν με την ειδική γραμμή βοηθείας :

0044191 211 3690

Χίθροου προς Αθήνα
Οκτώβριος 30, BA632
Οκτώβριος 31, BA634
Νοέμβριος 4, BA632
Νοέμβριος 5, BA634
Νοέμβριος 6, BA632
Νοέμβριος 7, BA634
Νοέμβριος 8, BA632
Νοέμβριος 9, BA634
Νοέμβριος 10, BA632
Νοέμβριος 11, BA632
Νοέμβριος 14, BA634
Νοέμβριος 19, BA632
Νοέμβριος 20, BA634
Νοέμβριος 21, BA632
Νοέμβριος 22, BA634
Νοέμβριος 24, BA632
Νοέμβριος 25, BA632
Νοέμβριος 27, BA632
Νοέμβριος 28, BA632
Νοέμβριος 28, BA634

Αθήνα προς Χίθροου
Οκτώβριος 30, BA633
Νοέμβριος 1, BA631
Νοέμβριος 4, BA633
Νοέμβριος 6, BA631
Νοέμβριος 6, BA633
Νοέμβριος 8, BA631
Νοέμβριος 8, BA633
Νοέμβριος 10, BA631
Νοέμβριος 10, BA633
Νοέμβριος 11, BA633
Νοέμβριος 15, BA631
Νοέμβριος 19, BA633
Νοέμβριος 21, BA631
Νοέμβριος 21, BA633
Νοέμβριος 23, BA631
Νοέμβριος 24, BA633
Νοέμβριος 25, BA633
Νοέμβριος 27, BA633
Νοέμβριος 28, BA633
Νοέμβριος 29, BA631

Χίθροου προς Λάρνακα/Λάρνακα προς Χίθροου
Οκτώβριος 29, BA662 and BA663
Νοέμβριος 11, BA662 and BA663
Νοέμβριος 12, BA662 and BA663
Νοέμβριος 13, BA662 and BA663
Νοέμβριος 18, BA662 and BA663
Νοέμβριος 26, BA662 and BA663

Ενημέρωση για την ενταξιακή πορεία της Άγκυρας

2006-11-28T17:36:00.000Z

Ο υπουργός Οικονομίας της Τουρκίας και κύριος διαπραγματευτής της στις συνομιλίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση, Σαγίν Αλί Μπαμπατσάν μίλησε στο ίδρυμα μελετών, Chatham House, αναφερόμενος στα επιτεύγματα της χώρας του, όπως είπε, σχετικά με τη σύγκλισή της αλλά και στα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην ενταξιακή της πορεία.

Ο Τούρκος υπουργός αναφερόμενος στους λόγους για τους οποίους η ένταξη της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι προς όφελος της Κοινότητας, στάθηκε ιδιαίτερα στη γεωστρατηγική της θέσης κοντά σε σημαντικά πιθανά σημεία ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή και στην Ασία, αλλά και στον ρόλο της ως κόμβο για τη μεταφορά ενεργειακών πόρων από τις χώρες της Κεντρικής Ασίας προς την Ευρώπη.

Μιλώντας για το κυπριακό, είπε ότι κατά τη γνώμη του μοναδική ελπίδα επίλυσής του είναι μέσω συνομιλιών Τουρκίας, Ελλάδας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων υπό τον ΟΗΕ και -κατά πάγια τακτική της Άγκυρας- επέρριψε την ευθύνη για την μέχρι τώρα στασιμότητα στην Κυπριακή κυβέρνηση.

Μάλιστα, ολοκλήρωσε την ομιλία του με τον χαρακτηριστικό υπαινιγμό προς την ελληνοκυπριακή πλευρά, ότι δεν μπορεί να επιλυθεί μια διένεξη αν η μια πλευρά που εμπλέκεται σε αυτήν εκτιμά πως η συνέχιση της διένεξης είναι προς όφελός της.

Ο κ. Μπαμπατσάν εξέφρασε την απογοήτευσή του για την κατάρρευση του φιλανδικού σχεδίου επιρρίπτοντας ευθύνες στην Λευκωσία και την εμμονή της στο θέμα των Βαροσίων.

Αλλά, ερωτηθείς, είπε ότι δεν αναμένει να υπάρξει πλήρης κατάρρευση των ενταξιακών συνομιλιών της Τουρκίας, τον Δεκέμβριο –δεν πρόκειται για «άσπρο-μαύρο», το αποτέλεσμα θα κινείται μάλλον σε «κάποια περιοχή του γκρίζου», όπως είπε χαρακτηριστικά.

Πάντως, ανώτατες κυπριακές διπλωματικές πηγές έλεγαν κατ'ιδίαν πως η κατάσταση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, φαίνεται αυτή τη στιγμή αδιέξοδη.

Προσωπικά, εντύπωση μου έκαναν ορισμένες εκ των ερωτήσεων των Βρετανών συναδέλφων από γνωστά και σημαντικά μέσα, όπως Economist, Dow Jones κλπ από τις οποίες διαφαινόταν πως δεν έχουν πειστεί από τις τουρκικές διαβεβαιώσεις για τη πρόοδο που έχει σημειωθεί.

Πάντως και ο ίδιος ο κ. Μπαμπατσάν παραδέχτηκε τα προβλήματα που υπάρχουν λέγοντας πως οι κανόνες τους παιχνιδιου (η νομοθεσία) έχουν αλλάξει αλλά οι παίκτες (ο κόσμος) είναι οι ίδιοι και θα περάσει καιρός μέχρις ότου οι κανόνες εφαρμοστούν με ικανοποιητικό τρόπο.

Όπως είπε χαρακτηριστικά, αναγνωρίζουμε πως η διαδικασία των προενταξιακών διαπραγματεύσεων είναι ανοικτή σε κάθε αποτέλεσμα, αλλά σημείωσε πως στόχος όλων μας θα πρέπει να είναι η ένταξη της Τουρκίας.

Νουρσουλτάν Καραμανλής

2006-11-22T15:06:00.000Z

Συχνά, φίλοι και γνωστοί με ρωτούν τι λένε οι Άγγλοι για μας, για την κυβέρνηση κλπ.

Και συχνά βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να τους πληροφορήσω πως δεν λένε απολύτως τίποτα, καθώς η Ελλάδα (παρότι, ως γνωστόν, κοιτίδα του πολιτισμού, της δημοκρατίας και κάθε ωραίου και υψηλού) συνήθως δεν παρουσιάζει κανένα ιδιαίτερο πολιτικό (ή άλλο εκτός του παραθεριστικού) ενδιαφέρον για τον μέσο Βρετανό πολίτη (ενίοτε δε και πολιτικό).

Ελπίζω η παρακάτω φωτογραφία από τη σημερινή Daily Mirror να πείσει για την ειλικρίνεια των απαντήσεων μου.

Στρατηγική εξόδου

2006-11-18T10:59:00.000Z

Δεν θα μπορούσα να αγνοήσω την «παραγγελιά» του Μαύρου Πρόβατου σχετικά με την πρόσφατη (Δευτέρα 13/11) ομιλία του Τόνι Μπλερ για το Μεσανατολικό.

Το κυριότερο σημείο της ομιλίας, όπως είχε διαρρεύσει πριν ακόμα αυτή δοθεί, ήταν η αναγνώριση πως κλειδί για μια «ολοκληρωτική στρατηγική στο μεσανατολικό» που θα σταθεροποιούσε την κατάσταση στο Ιράκ και στην ευρύτερη περιοχή, αποτελεί η επίλυση του Παλαιστινιακού, το οποίο δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συνεργασία Ιράν και Συρίας, καθώς όπως είπε υπάρχουν «σημεία πίεσης» που χρησιμοποιούν Τεχεράνη και Δαμασκός –πχ Παλαιστίνη, Λίβανος, Ιράκ.

Όπως είπε ο Μπλερ, παραπέμποντας στην ομιλία του στο Συμβούλιο Παγκοσμίων Υποθέσεων στο Λος Άντζελες , το Ιράν και η Συρία έχουν την επιλογή ή να εγκαταλείψουν τις πυρηνικές βλέψεις και την υποστήριξη της τρομοκρατίας και να συνεργαστούν με τη διεθνή κοινότητα ή να απομονωθούν πλήρως.

Σχεδόν αμέσως μετά την ομιλία Μπλερ τόσο η Ντάουνιγκ Στριτ όσο και ο Λευκός Οίκος έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν πως δεν χαλαρώνουν τη στάση τους απέναντι σε Τεχεράνη και Δαμασκό, ενώ την επομένη της ομιλία του, ο Μπλερ φέρεται να επανέλαβε τις θέσεις του σε βιντεοδιάσκεψη με την Ομάδα Μελέτης του Ιράκ, στην Ουάσιγκτον.

Τα μηνύματα προς Ιράν και Συρία δεν θα μπορούσε να ήταν πιο μπερδεμένα. Όπως είπε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, Αλί Λαρτζάνι, «οι δηλώσεις από την πλευρά τους δεν είναι ιδιαίτερα σαφείς και είναι σημαντικό να πούνε καθαρά τι είναι που θέλουν».

Η σημασία της ομιλίας Μπλερ έγκειται κυρίως στην αναγνώριση πως τα θέματα της Μέσης Ανατολής συνδέονται άμεσα μεταξύ τους και δεν μπορεί να υπάρξουν μεμονωμένες λύσεις.

Η θέση αυτή, για μια συνολική αντιμετώπιση του μεσανατολικού με μια κάποια συνεργασία με το Ιράν και στη Συρία, έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος μεταξύ αναλυτών και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού.

Ενδεικτικό είναι το άρθρο του Ρίτσαρντ Χάας, προέδρου του Συμβουλίου Ξένων Σχέσεων που εκδίδει το Foreign Affairs, που κυκλοφόρησε πριν την ομιλία Μπλερ. Σε αυτό χαρακτηρίζεται «ευκαιρία» η δυνατότητα διπλωματικής επέμβασης στη Μέση Ανατολή, χωρίς στρατιωτικά μέσα, και τονίζεται η ανάγκη εμπλοκής Συρίας και Ιράν σε αυτή τη διαδικασία.

Σε πρώτη άποψη οι εξελίξεις αυτές μοιάζουν με μια θετική πρωτοβουλία να ανοίξει ένας διάλογος με τον «άξονα του κακού».

Ίσως όμως η ειλικρίνεια των προθέσεων ΗΠΑ και Βρετανίας να πρέπει να αναζητηθεί όχι μόνο στις πρόσφατες δηλώσεις αλλά και στις επανειλημμένες αρνήσεις Λονδίνου και Ουάσιγκτον να προσέλθουν σε διαπραγματεύσεις με το Ιράν, παρά τις προσκλήσεις της Τεχεράνης.

Η δε αποτελεσματικότητα των προτάσεων Μπλερ είναι ιδιαίτερα αμφισβητούμενη, όχι μόνο λόγω των ανάμεικτων μηνυμάτων από Λονδίνο και Ουάσιγκτον, όπως είπαμε παραπάνω, αλλά κι επειδή η Τεχεράνη δεν έχει ιδιαίτερο λόγο να σπεύσει σε βοήθεια του Λονδίνου και της Ουάσιγκτον, σε μια φάση που τα πράγματα στο Ιράκ συνεχίζουν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Την ίδια ώρα Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, φαίνεται να σνομπάρουν τη Βρετανία προωθώντας δικό τους σχέδιο για το μεσανατολικό.

Δεδομένης λοιπόν της αμφισβητούμενης προοπτικής υλοποίησης των προτάσεων Μπλερ αλλά και του κινδύνου να εκληφθούν ως ένδειξη αδυναμίας του, γιατί ο Βρετανός πρωθυπουργός προέβη σε αυτές;

Ο Τόνι Μπλερ έχει ορισμένους πιο προσωπικούς λόγους να φανεί πως παίρνει τέτοιες πρωτοβουλίες. Φτάνει στο τέλος της θητείας του και το κυριότερο μαύρο σημείο της καριέρας του παραμένει η εισβολή στο Ιράκ και η απόλυτη προσαρμογή του με την πολιτική Μπους.

Έχει, λοιπόν, συμφέρον να φανεί πως είναι σε θέση να διαμορφώνει δικές του, πιο διαλλακτικές και «ευρωπαϊκής αντίληψης» προτάσεις, για τις οποίες, μάλιστα, ασκεί πιέσεις στην Ουάσιγκτον.

Αν καταφέρει να αναστρέψει έστω και λίγο την κακή εικόνα του στο θέμα αυτό, θα μπορέσει να ανακτήσει μέρος της υστεροφημίας του –καθώς για τα εσωτερικά θέματα έχει να επιδείξει και μια σειρά θετικές ενέργειες, όπως για παράδειγμα η εισαγωγή του κατώτερου μισθού και ημερομισθίου.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει, όντως, μια προσπάθεια να «δοκιμαστούν» τα νερά και να ανοίξει ενδεχομένως ένας δρόμος επικοινωνίας με την Τεχεράνη και τη Δαμασκό.

Αλλά, όπως συχνά συμβαίνει, οι δηλώσεις και ενέργειες των πολιτικών που βρίσκονται αντιμέτωποι με εκλογικές αναμετρήσεις ή στο τέλος της καριέρας τους, έχουν πολλές φορές, γνώμονα, μάλλον τις προσωπικές και κομματικές τους επιδιώξεις παρά τη λογική, ηθικά αποδεκτή και αποτελεσματική προσέγγιση των προβλημάτων.

ΥΓ: Τελειώνοντας αυτό το κείμενο, είδα για τη συνέντευξη Μπλερ στο αγγλόφωνο αλ Τζαζίρα, όπου επανέλαβε την πρόσκληση σε Ιράν και Συρία και παραδέχτηκε πως η εισβολή στο Ιράκ ήταν «καταστροφή» -δηλώσεις που μου φαίνεται πως ενισχύουν τη άποψή μου πως ο Μπλερ προσπαθεί να βρει μια διέξοδο, όχι μόνο για το Ιράκ αλλά και για τον εαυτό του.

UPDATE (22/11): Όπως παρατηρεί το Μαύρο Πρόβατο στα σχόλια του παρόντος, όντως οι εξελίξεις τρέχουν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και σήμερα, η βρετανίδα υπ. Εξωτερικών, Μάργκαρετ Μπέκετ, έδωσε για πρώτη φορά ένα κάποιο χρονοδιάγραμμα για την έναρξη απόσυρσης των Βρετανών από το Ιράκ, λέγοντας πως από την άνοιξη του 2007 θα αρχίσει η μεταβίβαση της ευθύνης για την ασφάλεια της Βασόρας στις Ιρακινές δυνάμεις. Ίδωμεν...

Καλλιτεχνική εκδρομή στο Αφγανιστάν

2006-11-02T14:12:00.000Z

Με χαρακτηριστική υπευθυνότητα, άντρες των βρετανών πεζοναυτών, της 3Para, που υπηρέτησαν στην Σανγκίν του Αφγανιστάν μάζεψαν τα πλάνα που τράβηξαν σε σειρά επιχειρήσεων τους και με υπόκρουση Εμινέμ, τα προυσιάζουν σε βινtεοκλίπ στο Youtube.

Το κλιπάκι, υπό τον τίτλο «Ταράτσα» (Rooftop) αρχίζει με ένα συγκινητικό ποίημα των Βρετανών πεζοναυτών προς τον «Τέρι Ταλεμπάν» που αποκαλύπτει τις καλλιτεχνικές ανησυχίες και την ευαίσθητη ψυχή τους.

Αποπειρώμαι μετάφραση δυο τυπικών στίχων: «Χέζεσαι όταν πυροβολούν τα πενηντάρια/Δεν έχει νόημα να τρέχεις, απλά θα πεθάνεις κουρασμένος»

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του κλιπ, πέρα από τις εικόνες πραγματικής μάχης που σε υποκειμενικά πλάνα σε βάζουν μέσα στη δράση σαν ένα καλό βιντεοπαιχνίδι, είναι και το ότι θα μπορούσε να αποτελέσει μοντέλο παραγωγής για την ευρύτερη αμυντική βιομηχανία μουσικής, κυρίως διότι η παραγωγή του δεν κοστίζει πολύ.

Τα μόνα έξοδα είναι: τα φτηνά (δωρεάν για τους ένστολους) εισητήρια ως το Αφγανιστάν, μερικά εκατομμύρια σε εξοπλισμούς κλπ (που όμως επιστρέφουν στη χώρα παραγωγής ως επενδύσεις και πλούτος του ΑΕΠ) και μερικοί Αφγανοί κομπάρσοι (συνήθως νεκροί).

Βλέπετε, πάνω από όλα, πρέπει να βαζόυμε την Τέχνη...

Της Κορέας (και των πυρηνικών δυνάμεων)

2006-10-11T13:36:00.000+01:00

Η επιτυχημένη ή όχι πυρηνική δοκιμή της Βόρειας Κορέας δεν είναι απαραίτητα κάτι το τόσο παράλογο ή αναπάντεχο όσο θα νόμιζε κανείς βλέποντας την πλειοψηφία των επίσημων αντιδράσεων και των αναλυτών.

Όπως παρατηρεί ο Νταν Πλες, ερευνητής στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών (SOAS) πρέπει να δει κανείς αυτή την εξέλιξη στο ευρύτερο πλαίσιο της παγκόσμιας πυρηνικής ισορροπίας και την πρόθεση των ΗΠΑ και της Βρετανίας να επιτρέπουν την πυρηνική ικανότητα μόνο σε κράτη συμμάχους τους.

Η βορειοκορεατική δοκιμή, λέει ο Πλες, θα πρέπει ακόμα να αντιμετωπιστεί και ως προσπάθεια ανάπτυξης αποτρεπτικής ικανότητας εκ μέρους της Πιονγιάνγκ, απέναντι σε μιαν αμερικανική πολιτική που έχει επισήμως απειλήσει με προληπτική επίθεση.

Ούτε θα ήταν δυνατόν να αγνοήσει κανείς, όπως παρατηρεί το Nation, την συστηματική πολιτική των ΗΠΑ για την ανατροπή του κλίματος παγκόσμιου πυρηνικού αφοπλισμού που είχε αρχίσει να επιτυγχάνεται στη δεκαετία του '80 και στις συναντήσεις Ρέιγκαν και Γκορμπατσόφ.

Κατά τον Σάιμον Τζένκινς της Γκάρντιαν, η Δύση θα πρέπει να αποφασίσει ή να δεχτεί την πυρηνική ικανότητα της Βόρειας Κορέας, όπως έχει κάνει για παράδειγμα με το Πακιστάν και την Ινδία και να επιχειρήσει να «εκλογικεύσει» τη στάση της ή, αν κρίνει πως ο άμεσος ή έμμεσος κίνδυνος (με την εξαγωγή πυρηνικής τεχνολογίας) είναι μεγάλος, να προχωρήσει αμέσως σε επίθεση καταστροφής των βορειοκορεατικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Οι άλλες προτεινόμενες λύσεις, κυρώσεων κλπ, απλώς θα εν ισχύσουν τη θέση του Κιμ Τζονκ Ιλ και θα πλήξουν τον ίδιο τον (ήδη δοκιμαζόμενο από χρόνια έλλειψη τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης) βορειοκορεατικό λαό.

Η προοπτική ενός κόσμου με πολλούς πυρηνικούς πόλους έχει αρχίζει να εξετάζεται, ήδη πριν την πρόσφατη πυρηνική δοκιμή και κατά τον Στίβεν Πίτερ Ρόζεν στο Foreign Affairs ο νέος ασταθής κόσμος που δημιουργείται θα πρέπει να οδηγήσει σε ριζική επανεξέταση της αμερικανικής πολιτικής και θα επαναφέρει τον κόσμο στην ξεχασμένη πλέον εποχή των ασκήσεων πολιτικής άμυνας (εκτεταμένη αναφορά/περίληψη στο άρθρο εδώ).

Ενδιαφέρουσα, σε σχέση με το θέμα, είναι και η συζήτηση της αμερικανικής Δημόσιας Ραδιοφωνίας, που μπορείτε να ακούσετε εδώ.

Πού μας αφήνουν, λοιπόν, όλα αυτά;

Η Βόρεια Κορέα δεν τρελλάθηκε ξαφνικά, όπως μας αφήνουν πολλοί να πιστέψουμε. Μόλις πέρυσι υπέγραψε συμφωνία τερματισμού του πυρηνικού της προγράμματος με αντάλλαγμα την κατασκευή από τη διεθνή κοινότητα ενός πυρηνικού σταθμού ενεργείας. Η Πιονγιάνγκ φαινόταν διατεθειμένη κατ' αρχήν να συζητήσει και να αναστείλει την πυρηνική της δραστηριότητα -προοπτική που κατέρρευσε λόγω των συνεχιζόμενων αμερικανικών πιέσεων.

Η προοπτική μιας ακόμα πυρηνικής δύναμης, όσο δυσάρεστη κι αν είναι, δεν είναι αφύσικη σε έναν κόσμο με εννέα πυρηνικές δυνάμεις και στον οποίο οι ΗΠΑ φτάνουν πλέον στο σημείο πυρηνικής υπεροχής.

Δυστυχώς, χρόνια μετά τα θρυλικά κινήματα ειρήνης, το αίτημα του πυρηνικού αφοπλισμού παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ. Και νομίζω πως είναι προφανέστερο από ποτέ πως τα αιτήματα αυτά δεν έχουν ελπίδα να υλοποιηθούν μονομερώς, με αποκλειστικές πιέσεις στη μια ή στην άλλη χώρα, στο ένα ή στο άλλο καθεστώς.

Δεν νομίζω πως υπάρχουν υπεύθυνες και ανεύθυνες πυρηνικές δυνάμεις, αλλά απλά δυνάμεις που έχουν τη δυνατότητα να επιτύχουν μαζικά καταστροφικά πλήγματα με παγκόσμιες ολέθριες συνέπειες. Και η μόνη υπεύθυνη στάση είναι να πάψουν να υπάρχουν...

Η ... Κόλα δεν πάει με όλα

2006-10-09T09:32:00.000+01:00

Παρόλο που έχουν περάσει ήδη αρκετές μέρες από τότε που κυκλοφόρησε η σχετική είδηση (την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου) δεν βλέπω να παίρνει δημοσιότητα, οπότε ας την αναδημοσιεύσουμε εδώ για να μη ξεχνιόμαστε -και για να ξανασκεφτείτε τι πίνετε, όσες το κρίνετε σκόπιμο.

Σύμφωνα με το ερευνητικό κέντρο για την γήρανση Τζιν Μάγιερς, στο πανεπιστήμιο Ταφτς της Βοστώνης, τα αναψυκτικά τύπου κόλα (Πέπσι, Κόκα, κλπ) συνδέονται με την οστεοπόρωση στις γυναίκες.

Το ενδιαφέρον της έρευνας, είναι ότι αυτή η αύξηση του κινδύνου για την οστεοπόρωση αφορά μόνο στις γυναίκες και συνδέεται μόνο με τα εν λόγω αναψυκτικά, τύπου κόλα, κι όχι με τα άλλα ανθρακούχα αναψυκτικά (πορτοκαλάδες κλπ).

Αυτό που φαίνεται να επηρεάζουν τα αναψυκτικά τύπου κόλα είναι η πυκνότητα μεταλλικών στοιχείων του κοκκάλου που βρέθηκε να είναι σημαντικά χαμηλότερη του συνήθους (από 3,7% ως 5,4%).

Ακόμα, η έρευνα έδειξε πως επηρεάζονται τα κόκκαλα των γοφών αλλά όχι της σπονδυλικής στήλης.

Η έρευνα έγινε σε 1413 γυναίκες και 1125 άντρες και αφού συνυπολογίστηκαν παράγοντες, όπως δείκτης μάζας σώματος, ύψος, ηλικία, σωματική άσκηση, κάπνισμα, αλκόολ κλπ.

Οι επιστήμονες λένε πως απαιτούνται περισσότερες έρευνες.

Αλλά και περισσότερη ενημέρωση δεν θα εβλαπτε κανένα -κι ιδιαίτερα τις γυναίκες.

Η πλάνη του θεού

2006-09-23T12:36:00.000+01:00

Το νέο βιβλίο του Ρίτσαρντ Ντόκινς «The God Delusion» επιχειρεί με λογικά επιχειρήματα και επιστημονική προσέγγιση να πείσει τους πιστούς για τον παραλογισμό του θείου.

Αν επιθυμείτε μια ταχύτερη -και σίγουρα διασκεδαστικότερη- προσέγγιση στο θέμα, δοκιμάστε αυτήν του Στιούαρτ Λι.

Η έκδοση του βιβλίου συνέπεσε με την προσπάθεια του Πάπα να επιτεθεί στην επιστημονική γνώση που ήταν και ο κύριος στόχος της πρόσφατης πολύκροτης ομιλίας του -και όχι το Ισλάμ- όπως παρατηρούν οι Εχσάν Μασούντ και Μάικλ Ουόλς.

Καλό Μεσαίωνα (ή άντε και καλό Βυζάντιο)...

Update (24/9): Όπως σημείωσε στο σχόλιό του ο Κ, αναφορά στο νέο βιβλίο του Ντόκινς μπορεί να βρει κανέις στον Economist. Ακόμα, συνέντευξη του Ντόκινς φιλοξενεί το Salon ενώ στο BBC μπορείτε να ακούσετε και να διαβάσετε μια παλαιότερη (2004) συνέντευξή του.

Σήμερα, παρεμπιπτόντως, η γενικά πολύ καλή θρησκευτική εκπομπή της τηλεόρασης του BBC, Heaven and Earth, είχε καλεσμένο τον Ντόκινς αλλά και τον καθηγητή θεολογίας της Οξφόρδης Άλιστερ ΜακΓκραθ, σε μια αρκετά ενδιαφέρουσα συζήτηση για το θέμα. Εντύπωση μου έκανε η αδυναμία πολλών θρησκευόμενων να κατανοήσουν ότι η λογική δεν επιτρέπει την απόδειξη μη ύπαρξης κάποιου πράγματος (του θεού, εν προκειμένω) και η εμμονή τους στο να αποδείξει η επιστήμη ότι ο θεός δεν υπάρχει. Κατ' αναλογία, όπως παρατήρησε ο Ντόκινς, η αδυναμία απόδειξης της ύπαρξης ή μη ύπαρξης του θεού, δεν κάνει τις δυο εκδοχές εξ ίσου πιθανές (50:50).

Συζήτηση για το θέμα έχει ανοίξει και στο e-rooster αν και με επιχειρήματα τύπου «Remember to ask Mr Dawkins at his deathbed to elaborate a little bit more on his earthly wisdom on genetic religious programming and elucidate us all with his blinding versions of Truth» δεν βλέπω να πηγαίνουμε και πολύ μπροστά.

Τον πέμπτο χρόνο του πολέμου κατά της τρομοκρατίας...

2006-09-10T00:29:00.000+01:00

...και τον τρίτο από την εισβολή στο Ιράκ η Γερουσία των ΗΠΑ κατέληξε στο συμπέρασμα στο οποίο είχαν καταλήξει νωρίτερα όλοι οι λογικοί άνθρωποι στον κόσμο: ο Σαντάμ Χουσεΐν όχι μόνο δεν είχε καμιά σχέση με την αλ Κάιντα αλλά και είχε απορρίψει προτάσεις του μπιν Λάντεν για συνεργασία.

Το ότι το Ιράκ δεν είχε όπλα μαζικής καταστροφής είχε καταδειχτεί πέρυσι.

Και οι δυο βασικοί λόγοι που είχαν επικαλεστεί Μπους και Μπλερ για την εισβολή στο Ιράκ έχουν πλέον αποδειχθεί λανθασμένοι/κατασκευασμένοι/προσχηματικοί.

Ο τρίτος λόγος, αυτός της τρομοκρατικής απειλής για την ασφάλεια των ΗΠΑ, καταρρίπτεται από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Οχάιο, Τζον Μίλερ, ως μύθος, σε επετειακό άρθρο του στο έγκυρο Foreign Affairs.

Κατά τα λεγόμενά του «ο τεράστιος και ακριβός μηχανισμός για την εσωτερική ασφάλεια που οικοδομήθηκε μετά την 11η Σεπτεμβρίου, μπορεί να διώκει μερικούς, να κατασκοπεύει πολλούς, να κάνει τη ζωή δύσκολη στους περισσότερους, και να φορολογεί όλους για να προστατέψει τις Ηνωμένες Πολιτείες από ένα εχθρό που σχεδόν δεν υπάρχει».

Σε αντιστροφή της γνωστής ρήσης, στην περίπτωση της 9/11 (ΤΜ) μοιάζει τα μέσα να αγίασαν το σκοπό.

Ο κίνδυνος διογκώνεται, η προπαγάνδα μένει

2006-08-29T11:34:00.000+01:00

Οι περίφημες βομβιστικές επιθέσεις σε σειρά αεροσκαφών που θα πραγματοποιούσαν πτήσεις προς τις ΗΠΑ, δεν ήταν επικείμενες, όπως εξ αρχής έλεγαν οι βρετανικές αρχές, ενώ υπάρχουν πολλά ερωτηματικά για το αν θα ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν.

Σύμφωνα με την New York Times που επικαλείται δηλώσεις πέντε (5) ανώτερων Βρετανών αξιωματούχων οι ύποπτοι δεν προετοίμαζαν άμεση επίθεση και οι αντιδράσεις Βρετανίας και ΗΠΑ μετά τις συλλήψεις της 10ης Αυγούστου, «είχαν ως κίνητρο όχι τόσο πληροφορίες για συγκεκριμένη επικείμενη επίθεση αλλά τον φόβο πως μπορεί να επιτεθούν άλλοι άγνωστοι τρομοκράτες».

Κατά τους Τάιμς της Νέας Υόρκης Βρετανοί αξιωματούχοι είπαν πως δύο από τους υπόπτους δεν είχαν καν διαβατήριο, ενώ οι θεωρούμενοι ως «εγκέφαλοι» προσπαθούσαν ακόμα να βρουν άτομα για να στρατολογήσουν για την επίθεση.

Σύμφωνα με Αμερικανούς, «παρά την απαγγελία κατηγοριών δεν έχει απαντηθεί το κρίσιμο ερώτημα: αν οποιοσδήποτε από τους υπόπτους είχε την τεχνική ικανότητα να συνθέσει και να πυροδοτήσει υγρά εκρηκτικά».

Όπως είπε ο πρώην υπαρχηγός της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας της Νέας Υόρκης, Μάικλ Σίχαν, «επανεξετάζοντας κανείς την περίπτωση φαίνεται πως ίσως εκδηλώθηκε υπερβολικά πολύ μεγάλο άγχος».

Η αμερικανική εφημερίδα αναφέρει πως οι βρετανικές αρχές βρήκαν επτά βίντεο με δυο από τους υπόπτους να λένε «όπως βομβαρδίσατε θα βομβαρδιστείτε... όπως σκοτώσατε θα σκοτωθείτε», έρευνες στο Ίντερνετ για τα προγράμματα πτήσεων αεροπορικών εταιρειών, χημικά που απαιτούνται για την κατασκευή του υγρού εκρηκτικού HMTD, μεταφορές χρημάτων μέσω Western Union, προπαγανδιστικό υλικό για το τζιχάντ κι ένα χειρόγραφο ημερολόγιο που μοιάζει να περιγράφει τα στοιχεία μιας τρομοκρατικής επίθεσης.

Με άλλα λόγια, η τρομοκρατική απειλή φαίνεται πως ήταν υπαρκτή αλλά πολύ μικρότερης κλίμακας από εκείνην που δόθηκε η εντύπωση ότι ήταν και δεν ήταν επικείμενη ώστε να δικαιολογεί την τρομο-υστερία που έπιασε σειρά κρατών κι έχει οδηγήσει στο γνωστό χάος.

Η προπαγάνδα μένει

Ενδιαφέρον έχει ακόμα πως το άρθρο της ΝΥΤ δεν υπάρχει στο Ίντερνετ, έπειτα από επιλογή της εφημερίδας, που όπως λέει, σεβάστηκε βρετανική νομοθεσία που απαγορεύει «τη δημοσίευση πληροφοριών σχετικά με τους κατηγορούμενους που θα μπορούσε να προκαταλάβουν τη δικαιοσύνη».

Η είδηση βέβαια αναδημοσιεύτηκε σε μέσα ενημέρωσης άλλων χωρών, κι από εκεί προέκυψαν τα στοιχεία αυτού του σημειώματος.

Ο βρετανικός Τύπος αρκέστηκε να αναδημοσιεύσει τα στοιχεία που αφορούν στο τι βρήκαν οι αρχές, αλλά απέφυγε να αναφερθεί στις πληροφορίες περί υπερβολής του κινδύνου.

Η προπαγάνδα και παραπληροφόρηση που άρχισε από τη πρώτη στιγμή αυτής της υπόθεσης δε μοιάζει να φτάνει στο τέλος της.

Κάποια στιγμή μπορεί μια σειρά καταγγελίες να αποσυρθούν και πληροφορίες να διαψευστούν.

Αλλά ο κόσμος θα θυμάται πχ. ότι «η ερχόμενη Τετάρτη (16/8) ήταν η μέρα των βομβαρδισμών» όπως έλεγε ο πηχυαίος τίτλος της Evening Standard στις 11/8 και μεταδώσαμε όλοι.

Ποιος προσέχει ότι οι διάφορες πληροφορίες αποδίδονταν σε εφημερίδες, «πηγές» κλπ ή τις διαψεύσεις που ακολουθούν.

Φοβάμαι πως αυτό που τελικά μένει στους περισσότερους είναι αυτό που επεδίωκε ο προπαγανδιστικός μηχανισμός.

Τρόμος, λαγνεία και σκεπτικισμός

2006-08-18T12:16:00.000+01:00

Τον έντονο σκεπτικισμό του για τις πληροφορίες περί του τρομοκρατικού σχεδίου στη Βρετανία εκφράζει ο πρώην πρέσβης της χώρας στο Ουζμπεκιστάν, Κρέγκ Μάρεϊ, που είχε παραιτηθεί διαμαρτυρόμενος για τη στάση του Λονδίνου που έκανε τα στραβά μάτια στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη σύμμαχη χώρα της Βρετανίας και των ΗΠΑ.

Ο Μάρεϊ αναφέρεται στην έλλειψη επίσημης ενημέρωσης για τα ευρήματα των αστυνομικών ερευνών και απαγγελίας κατηγοριών μετά από τόσες μέρες ανάκρισης και υπενθυμίζει προηγούμενες περιπτώσεις με αστυνομικές αντιτρομοκρατικές γκάφες/σκευωρίες (διαλέγετε και παίρνετε). Σημειώνει πως στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έγινε ό,τι γινόταν και τον ΙRA, δηλαδή ο έλεγχος και σύλληψη των υπόπτων που βρίσκονταν υπό παρακολούθηση όταν θα επιχειρούσαν να μπουν σε κάποιο αεροπλάνο.

Η τρομοκρατική απειλή υπάρχει και ίσως πράγματι να γλιτώσαμε από μια νέα μεγάλη επίθεση. Αλλά μια σειρά ερωτηματικά για την ύπαρξη και την έκταση της συγκεκριμένης υπόθεσης παραμένουν.

Επαναλαμβάνω πως όλα τα στοιχεία περί των διαφόρων ευρημάτων, συμπεριλαμβανομένης και τα περί βαλίτσας με υλικά για την κατασκευή βόμβας, προέρχονται από «πηγές». Οι επίσημες δηλώσεις και ανακοινώσεις της Σκότλαντ Γιαρντ μένουν στα γενικόλογα τεχνικά στοιχεία του είδους «οι έρευνες συνεχίζονται και δεν σχολιάζουμε συγκεκριμένα ευρήματα».

Και για να λέμε την αλήθεια καλά κάνουν. Η αστυνομία δεν μπορεί, επίσημα, να δίνει μικρά επιμέρους στοιχεία που απλώς δημιουργούν εντυπώσεις ενοχής ή αθωότητας για τους συλληφθέντες. Αλλά προκαλεί εντύπωση, όπως σημειώνει κι ο Μάρεϊ, πως μετά από τόσες μέρες δεν έχει απαγγελθεί ούτε μια κατηγορία εναντίον ενός, όταν βρισκόμασταν μπροστά σε μια «επικείμενη» επίθεση που χαρακτηρίστηκε ως «μαζικοί φόνοι απίστευτης έκτασης» (σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις του υπ. Εσωτερικών, Τζον Ριντ).

Αναρωτιέται κανείς και για τη σκοπιμότητα των διαρροών. Μπορεί βεβαίως, ορισμένοι επίσημοι, απλώς να επιχειρούν να καλύψουν το κενό στην ενημέρωση. Ή μπορεί να θέλουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις για την ορθότητα των μέχρι τώρα κινήσεων των αρχών.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά άλλωστε.

Ξεκινώντας από τις τελευταίες έρευνες ας θυμίσουμε πως είχε διαρρεύσει ότι η επίθεση ήταν σχεδιασμένη για τις 16 Αυγούστου και ότι αυτό προέκυψε από αεροπορικά εισιτήρια που βρέθηκαν σε κάποιο από τα σπίτια όπου γινόταν η έρευνα. Όπως φάνηκε από μετέπειτα διαρροές, όχι μόνο δεν είχαν βρεθεί εισιτήρια αλλά ορισμένοι από τους συλληφθέντες υπόπτους φαίνεται πως δεν είχαν καν διαβατήρια.

Όταν τον περασμένο Ιούνιο έγινε η μεγάλη αστυνομική επιχείρηση στο Φόρεστ Γκέιτ του ανατολικού Λονδίνου, όπου οι αστυνομικοί τραυμάτισαν έναν αθώο, τον περασμένο Ιούνιο, οι «πηγές» έκαναν λόγο για εύρεση χημικών στο σπίτι των υπόπτων, για πολλά χρήματα σε μετρητά, για αποτροπή μεγάλης χημικής επίθεσης κλπ. Όλα ανακριβή, που δεν στοιχειοθέτησαν απολύτως τίποτα.

Πέρυσι, μετά το φόνο του Βραζιλιάνου Ζαν Σαρλς ντε Μενέζες από τους αστυνομικούς, οι πρώτες αναφορές έκαναν λόγο για ασυνήθιστα «βαρύ» μπουφάν που φορούσε, για ύποπτες κινήσεις του, για καλώδια που εξείχαν, για αποτροπή επίθεσης αυτοκτονίας ενώ αυτόπτες μάρτυρες έλεγαν πως φαινόταν ασιατικής καταγωγής. Όλα ανακριβή.

Πολλές πληροφορίες για την τρέχουσα αστυνομική επιχείρηση -και κατά ορισμένους, ο λόγος που αυτή έγινε τη συγκεκριμένη στιγμή- προέρχονται από το Πακιστάν. Συνήθως και σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για «πακιστανικές πηγές». Πέρα από τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, για τον οποίο δεν φημίζεται η κυβέρνηση του πρώην δικτάτορα και μετέπειτα προέδρου, στρατηγού Περβέζ Μουσαράφ, ας μην ξεχνάμε πως η χώρα αυτή που έχει επανειλημμένα επικριθεί πως αποτελεί τον ορμητήριο του ακραίου ισλαμισμού, έχει κάθε λόγο να φαίνεται πως συμμετέχει ολόθερμα και αποτελεσματικά στον λεγόμενο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».

Ερωτηματικά ακόμα προξενεί η απρόσκοπτη συνέχιση των διακοπών του πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ αλλά και του αρχηγού της αντιπολίτευσης, Ντέιβιντ Κάμερον,σε μια τόσο κρίσιμη κατάσταση. Ερωτηματικά που γίνονται πιο κρίσιμα από τις πληροφορίες ότι ο Μπλερ είχε επικοινωνήσει για την επικείμενη απειλή με τον πρόεδρο Μπους, την Κυριακή, πριν τις επιθέσεις και πριν αναχωρήσει για τις διακοπές του, αλλά και από το γεγονός ότι συμφωνήθηκε -πριν την αναχώρηση του Μπλερ και τις τελευταίες αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις- να αναβάλει τις διακοπές του ο υπουργός Εσωτερικών, Τζον Ριντ, μέχρι να επιστρέψει ο πρωθυπουργός στη βάση του.

Ερωτηματικά θα πρέπει ακόμα να εγείρουν οι άμεσες εκκλήσεις για επαναφορά του νομοσχεδίου που επιτρέπει κράτηση υπόπτων από την αστυνομία ως και 90 μέρες χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή τα εσπευσμένα αμφιλεγόμενα μέτρα που προωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση ή οι έντεχνες πιέσεις από το κανάλι του Ρούπερτ Μέρντοχ για διεύρυνση των μέτρων που παίρνει η Βρετανία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Επαναλαμβάνω πως ίσως πράγματι οι αρχές να αποσόβησαν μια μεγάλη τρομοκρατική επίθεση -αργά ή γρήγορα, θα φανεί. Αλλά μέχρι να αποδειχτεί αυτό, πιστεύω πως η διατήρηση κάποιου σκεπτικισμού δεν είναι μόνο ένδειξη καλής πολιτικής υγείας αλλά αποτελεί και τρόπο άμυνας στις προσπάθειες ενοχοποίησης της κοινωνίας μας.

ΥΓ: Γράφοντας τα παραπάνω συνειδητοποίησα πως οι περισσότεροι ενημερωτικοί δικτυακοί τόποι -ίσως απλώς και μόνο για τεχνικούς λόγους- δεν βγάζουν στα αποτελέσματα των αναζητήσεων τα πρώτα-πρώτα άρθρα σχετικά με τα γεγονότα αυτά. Χρήσιμο θα ήταν αν στο μέλλον κάποιοι προλάβαιναν να τα αρχειοθετήσουν καθώς μια ιστορία εξελίσσεται, ώστε να βλέπαμε αργότερα, όταν τα πράγματα ξεκαθαρίζουν πως εξελίχθηκε η ροή των πληροφοριών.

«Λεπτομέρειες»

2006-08-13T11:57:00.000+01:00

Ορισμένες χρήσιμες διευκρινήσεις με αφορμή το σχόλιο του phantasmak στο προηγούμενο άρθρο: «Τι εννοείς "λένε πως απέτρεψαν"; Δηλαδή λες να μην την "απέτρεψαν" και τόσο ή ότι δεν... υπήρχε τρομοκρατική επιχείρηση αλλά ήταν όλα φτιαχτά;»...

Κατ'αρχάς, το "λένε πως απέτρεψαν" δεν είναι κάτι παραπάνω από μια προσπάθεια να ακριβολογήσω. Αν προσέξετε θα δείτε πως η ώρα δημοσίευσης του άρθρου είναι 7.37 το πρωί, όταν ακόμα αρκετά σημεία ήταν συγκεχυμένα -σημειώστε πως ιστορία «έσκασε» γύρω στις 5.30 το πρωί.

Τόσο εκείνη τη στιγμή -αλλά ακόμα και τώρα- το μόνο που ξέρουμε είναι αυτό που ανακοινώνουν επίσημα οι αρχές ή που διαρρέει από πηγές που πρόσκεινται σε αυτές.

Ίσως δεν είναι σαφές σε όλους πως όλες οι πληροφορίες περί επικείμενης επίθεσης στις 16 Αυγούστου, σχέσεων του συλληφθέντος στο Πακιστάν, Ρασίντ Ραούφ, με την αλ Κάιντα, και γενικά, πιθανές σχέσεις των συλλήφθέντων με τους βομβιστές της 7ης Ιουλίου και, για να μη μακρηγορούμε, σχεδόν το σύνολο των «λεπτομερειών» που έχουν δει το φως της δημοσιότητας δεν είναι επίσημα στοιχεία, αλλά προϊόν πληροφοριών από «πηγές».

Και μπορείτε να είστε βέβαιοι πως η κάθε «πηγή» έχει τη δική της ατζέντα.

Έτσι λοιπόν ας έχουμε συνεχώς κατά νου πως οι συλληφθέντες είναι ύποπτοι και όχι τρομοκράτες και πως όλα τα στοιχεία που ακούμε για αυτούς δεν είναι απαραίτητα αληθινά είτε λόγω εσκεμμένης προσπάθειας παραπληροφόρησης είτε λόγω λάθους ή κακής εκτίμησης.

Κι όπως παντα, η προσπάθεια «πολιτικής κεφαλαιοποίησης» των γεγονότων είναι ανεξάρτητη από τα ίδια τα γεγονότα.

Αρκεί για παράδειγμα να δει κανείς την ηγετική εμφάνιση του Βρετανού υπουργού Εσωτερικών, Τζον Ριντ, τις τελευταίες μέρες και να τη συσχετίσει με το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι ηγεσίας του Εργατικού Κόμματος.

Αν ανέβει σημαντικά το πολιτικό προφίλ του Τζον Ριντ, στενού φίλου του Τόνι Μπλερ, που συνεχίζει απτότητος τις διακοπές του στην Καραϊβική, τότε ο υπουργός Οικονομίας Γκόρντον Μπράουν δεν αποκλείεται να βρει μπροστά του ένα σοβαρό αντίπαλο για την αρχηγία του κόμματος και την πρωθυπουργία.

Και για να μην παρεξηγούμαστε: δεν είχαμε τις τελευταίες εξελίξεις για να εξυπηρετηθεί κάποιο σχέδιο. Αλλά κάποια σχέδια όπως το παραπάνω ή όπως η προώθηση νέων αντιδημοκρατικών νόμων, σαφώς και εξυπηρετούνται από τις εξελίξεις αυτές.

Να' μαστε πάλι εδώ...

2006-08-10T07:37:00.000+01:00

Μεγάλη τρομοκρατική επιχείρηση λένε πως απέτρεψαν οι βρετανικές αρχές συλλαμβάνοντας περίπου 20 άτομα.

Επρόκειτο κατά πληροφορίες για σχέδιο ανατίναξης τουλάχιστον 12 αεροσκαφών εν ώρα πτήσης με εκρηκτικά που θα είχαν μεταφερθεί σε χειραποσκευές.

Προφανώς, έκτακτα μέτρα και τεράστιες καθυστερήσεις στις πτήσεις -βαθμός επικινδυνότητας για τη χώρα: Κρίσιμος (που σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος επικείμενης επίθεσης).

Δεν ξέρω αν ελπίζω να επρόκειτο για σωστές πληροφορίες και να μην είναι ένα ακόμα λάθος των αρχών ή αν προτιμώ να είναι απλώς ένα λάθος και να μην υπήρχε καμιά απειλή για κανέναν.

Για την ιστορία, η ανακοίνωση της Σκότλαντ Γιαρντ -η μόνη μέχρι αυτή τη στιγμή- έχει ως εξής (προσέξτε την προτελευταία παράγραφο, που αναφέρει πως ό,τι έγινε έγινε με γνώμονα την ασφάλειά μας -λέτε να κρατάνε καμιά «πισινή») :

A major terrorist plot to allegedly blow up aircraft in mid flight has been disrupted in a joint pre-planned intelligence led operation by the Met's anti-terrorist branch and security service.

It is believed that the aim was to detonate explosive devices smuggled on board the aircraft in hand luggage.

It is believed that the attacks would have been particularly targeted at flights from the UK to the USA.

Overnight police have arrested a number of people in London. Today's arrests are the culmination of a major covert counter-terrorist operation lasting several months.

We would like to reassure the public that this operation was carried out with public safety uppermost in our minds. This is a major operation which inevitably will be lengthy and complex.

We will provide further information as soon as possible.

Από τη Δρέσδη στη Βηρυτό (ή ο ιστορικός τουρισμός)

2006-08-08T15:57:00.000+01:00

Ενδεικτικό των αντιλήψεων ορισμένων ισραηλινών κύκλων είναι το άρθρο του πρώην διευθυντή σύνταξης της Maariv, Τζόναθαν Άριελ, στο IsraeliInsider.

Ο Άριελ, με τίτλο «Το Μάθημα της Δρέσδης» υποστηρίζει ότι στο Ισλάμ, ο Δυτικός πολιτισμός αντιμετωπίζει μιαν απειλή, ανάλογη με εκείνην των Περσών όταν επέδραμαν κατά των Ελλήνων, με εκείνην της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που βύθισε τον κόσμο στο «Σκοτεινό Μεσαίωνα», με εκείνην της εισβολής των Μογγόλων, με εκείνην της ανόδου των Ναζί.

Κατά τον Άριελ, «ο μουσουλμανικός κόσμος, συμπεριλαμβανομένων των αμάχων πληθυσμών, φέρει ευθύνη για τις ενέργειες της Χεζμπολάχ και των άλλων φονταμενταλιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων, όση έφεραν κι οι άμαχοι γερμανοί πολίτες για τις πράξεις των Ναζί».

Πρόκειται για ένα ολοκληρωτικό πόλεμο, καταλήγει ο Ισραηλινός δημοσιογράφος, και «καλύτερα η Βηρυτός να γίνει άλλη μια Δρέσδη, παρά να σβήσει το φως του Δυτικού πολιτισμού».

Ο Τζόναθαν Άριελ δεν πρωτοτυπεί με τις ακραίες θέσεις του -πρόκειται για τον άνθρωπο που παλαιότερα είχε προτείνει τον προληπτικό πυρηνικό βομβαρδισμό του Ιράν, ενώ διετέλεσε σύμβουλος της νοτιοαφρικανικής κυβέρνησης την περίοδο του απαρτχάιντ.

Αλλά εξακολουθούν να με εκπλήσσουν τα μαθήματα που παίρνουν μερικοί από την ιστορία.

Αξίζει να σημειώσει κανείς την αναλογία που επικαλείται ο Άριελ περί των τεσσάρων απειλών προς τον Δυτικό πολιτισμό, μια έννοια που αποτελεί ένα δημιούργημα ανιστορικό που θεωρεί τον πολιτισμό ως κάποια διαρκή αξία, χωρίς ιστορικότητα και μεταβολές μέσα στο χρόνο ή ακόμα την έννοια του «Σκοτεινού Μεσαίωνα» με την αμφιλεγόμενη αξιολογική χροιά της αλλά και την άγνοια της «ανατολικής αυτοκρατορίας» (του Βυζαντίου).

Κυρίως όμως με ανησυχεί η αναφορά στη συλλογική ευθύνη ως δικαίωση των επιθέσεων εναντίον αμάχων αλλά και στην ευκολίαμε την οποία δικαιώνει τη σφαγή της Δρέσδης για την οποία ακόμα και οι «σύμμαχοι» αναγνώρισαν το λάθος τους.

Φαίνεται πως το παρελθόν είναι όντως μια ξένη χώρα... κι οι τουρίστες, συχνά φέρνουν πίσω από τα ταξίδια τους μόνο τα κομμάτια του εαυτού τους που έσερναν διαρκώς μαζί τους...

Πώς κοιμάται το βράδυ ο Μπλερ

2006-08-04T14:02:00.000+01:00

Ενδεικτικό της ειλικρίνειας των προθέσεων του Τόνι Μπλερ για την επίτευξη συμφωνίας στην κρίση στον Λίβανο, είναι δημοσίευμα του έγκυρου βρετανικού περιοδικού New Statesman.

Σύμφωνα με τον διευθυντή σύνταξης του περιοδικού, Τζον Κάμπφνερ, ο Τόνι Μπλερ είχε ενημερωθεί από τους Αμερικανούς σχετικά με τα ισραηλινά σχέδια για βομβαρδισμούς των Λιβανέζικων χωριών και για εξόντωση της Χεζμπολάχ.

Γι’ αυτό, λέει το New Statesman, ο Μπλερ μπλόκαρε την επίτευξη συμφωνίας στη σύνοδο κορυφής στη Ρώμη.

Όπως λέει, δεν είναι ότι ο Μπλερ «κάνει τα στραβά μάτια» για τη σφαγή στο Λίβανο –είναι ότι κωλυσιεργώντας παρέχει ενεργή υποστήριξη στους Ισραηλινούς και τις επιχειρήσεις τους.

Ο Τόνι Μπλερ, όπως και ο πρόεδρος Μπους, δεν έχουν καμιά πρόθεση να ζητήσουν από το Ισραήλ να σταματήσει ή να μειώσει τους βομβαρδισμούς, επειδή, για κάποιο λόγο, πιστεύουν πως οι Ισραηλινοί πολεμούν σε μια μάχη που μπορούν να κερδίσουν, λέει ο Κάμπφνερ.

Ακόμα κι αν επιτευχθεί η κατάπαυση του πυρός, το κακό έχει γίνει, λέει ο διευθυντής σύνταξης του New Statesman: εκατοντάδες νεκροί, δραματικές εικόνες της σφαγής παιδιών στην Κανά, καμιά σαφής στρατιωτική επιτυχία των Ισραηλινών, μεταμόρφωση της Χεζμπολάχ από οργάνωση στα περιθώρια της λιβανέζικης πολιτικής σκηνής σε αντικείμενο θαυμασμού του αραβικού κόσμου και, κυρίως, η αίσθηση πως δόθηκε πλέον το πράσινο φως για να θεωρούνται οι άμαχοι ως νόμιμος στόχος.

Το άρθρο καταλήγει με την παράθεση ανατριχιαστικών στοιχείων για τους θανάτους στη διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων επί των ημερών των τελευταίων τριών πρωθυπουργών της Βρετανίας.

Σύμφωνα με το New Statesman, λοιπόν, στα εννέα χρόνια της κυβέρνησης Μπλερ σκοτώθηκαν πάνω από 71.000 άνθρωποι στις συρράξεις σε Κοσσυφοπέδιο, Αφγανιστάν και Ιράκ, σε αντίθεση με πάνω από 22.000 θανάτους που είχαμε στον πρώτο πόλεμο του Περσικού επί της επτάχρονης πρωθυπουργίας του Τζον Μέιτζορ. Ενώ στα 11 χρόνια της σιδηράς κυρίας, της Μάργκαρετ Θάτσερ, είχαμε λίγο πάνω από 1.000 θανάτους στις συρράξεις των Φώκλαντς/Μαλβίνων και στους βομβαρδισμούς της Λιβύη.

Στα νούμερα αυτά δεν περιλαμβάνονται οι πάνω από 300.000 Ιρακινοί, όπως υπολογίζεται, που έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια των κυρώσεων στο Ιράκ, επί πρωθυπουργιών Μέιτζορ και Μπλερ, ενώ ο απολογισμός της θητείας Μπλερ μπορεί να είναι ακόμα υψηλότερος καθώς δεν υπάρχουν πλήρη στοιχεία από τη Σερβία ή τους Ταλεμπάν.

Γενικά, ο Κάμπφνερ δίνει μια πολύ κακή εικόνα του Τόνι Μπλερ, ως ατόμου με τάσεις υπεραπλούστευσης και κυνισμό.

Χαρακτηριστικός ο διάλογος που παραθέτει, από κάποιον επισκέπτη της Ντάουνιγκ Στριτ που, πρόσφατα, είχε την τόλμη να ρωτήσει τον Μπλερ πώς μπορεί να κοιμάται το βράδυ γνωρίζοντας ότι ευθύνεται για τους θανάτους 100.000 Ιρακινών.

Η απάντηση του Μπλερ: «Νομίζω ότι θα βρεις πως πρόκειται μάλλον για περίπου 50.000».

Αυτοσχεδιασμός κι αντίσταση

2006-07-30T11:44:00.000+01:00

Καθώς η Βηρυτός βομβαρδίζεται, ο Μάζεν Κέρμπαζ, παίρνει την τρομπέτα του, βγαίνει στο μπαλκόνι του και αυτοσχεδιάζει με τη συνοδεία των ήχων της ισραηλινής αεροπορίας και των αμερικανικών βομβών που καταστρέφουν την πόλη του.

Απόσπασμα από την «Έναστρη Νύχτα» (Starry Night) ηχογραφημένη τη νύχτα της 15ης προς 16η Ιουλίου 2006, μπορείτε να ακούσετε εδώ.

Πρόκειται, όπως λέει, για «μινιμαλιστικό αυτοσχεδιασμό, με τους Μάζεν Κέρμπαζ στην τρομπέτα και την Ισραηλινή αεροπορία στις βόμβες».

Ο Μάζεν γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βηρυτό κι ασχολείται με τα κόμικς, τη ζωγραφική και την μουσική.

Στο μπλογκ του, μπορείτε να βρείτε τα κείμενα, τα σχέδια και τους ήχους του, που δημιουργεί καθώς η πόλη του βομβαρδίζεται.

Γιατί η αντίσταση έχει πολλές μορφές...

Εκκλήσεις που δεν εισακούονται... για πόσο ακόμα;

2006-07-28T12:33:00.000+01:00

Σε ανοικτή επιστολή τους προς τον Τόνι Μπλερ, που δημοσιεύεται στο πρωτοσέλιδο της Ιντιπέντεντ, 42 προσωπικότητες, ανάμεσά τους πρώην πρέσβεις της Βρετανίας στη Συρία, το Ιράκ, της Σαουδική Αραβία, πολιτικοί όπως ο αρχηγός των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, Μίνγκους Κάμπελ, πρώην υπουργοί των Εργατικών όπως η Κλερ Σορτ και ο Φρανκ Ντόμπσον, καλλιτέχνες όπως ο Πίτερ Γκάμπριελ, ο Μπράιαν Ίνο, η Τρέισι Έμιν, επιστήμονες όπως ο Ρίτσαρντ Ντόκινς και άλλοι, καλούν τον Βρετανό πρωθυπουργό ζητήσει την άμεση κατάπαυση του πυρός.

Το κείμενο της επιστολής:

«Οι παρακάτω υπογράφοντες καλούμε τον πρωθυπουργό να πει σήμερα στον πρόεδρο Μπους πως η Βρετανία δεν μπορεί να συνεχίσει να στηρίζει τη θέση των ΗΠΑ στην εξελισσόμενη ανθρωπιστική καταστροφή στη Μέση Ανατολή. Σας καλούμε να συντάξετε τη Βρετανία με τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να ζητήσετε την άμεση κατάπαυση του πυρός. Σας καλούμε να κάνετε έκτακτες παραστάσεις στο Ισραήλ να σταματήσει τη δυσανάλογη και αντιπαραγωγική αντίδραση στην επιθετικότητα της Χεζμπολάχ και επίσης να πιέσει όσο είναι δυνατόν την Χεζμπολάχ για να σταματήσει τις επιθέσεις της στο Ισραήλ και να επιστρέψει τους στρατιώτες που έχει απαγάγει. Η κυβέρνηση σας άφησε τη Βρετανία απομονωμένη από τη διεθνή κοινή γνώμη σχετικά με το Ιράκ και αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε την επανάληψη μιας τέτοιας καταστροφής στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής.»

Ακόμα δεκατέσσερεις οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θρησκευτικές και ανθρωπιστικές οργανώσεις και συνδικάτα που επαναλαμβάνουν την έκκληση που είχαν κάνει στον Τόνι Μπλερ να στηρίξει στη σύνοδο της Ρώμης τις εκκλήσεις για άμεση κατάπαυση του πυρός... έκκληση την οποία μπορούν να προσυπογράψουν οι πολίτες με μήνυμα μέσω κινητού (text CEASEFIRE και το όνομά σας στο 87099).

Ο πρώην σύμβουλος της Ντάουνινγκ Στριτ, Στίβεν Γουόλ, γράφοντας στην Γκάρντιαν και στο New Statesman επέκρινε την βρετανική στάση και πρότεινε απλά πως ο Τόνι Μπλερ, πρέπει να βρει ώρα για να παρακολουθήσει λίγο τηλεόραση και να δει τι γίνεται στο Λίβανο. Αλλά, όπως σημειώνει οι ίδιος, ο Βρετανός πρωθυπουργός έχει ήδη «παραβλέψει το γεγονός πως τα συμφέροντα της Βρετανίας κι εκείνα των ΗΠΑ δεν ταυτίζονται».

Σε ανάλογα σχόλια προβαίνουν κι άλλες προσωπικότητες στην Γκαρντιαν. Ανάμεσά τους και ο πρώην πρέσβης της Βρετανίας στην Αθήνα, Όλιβερ Μάιλς που λέει πως «κατά τα φαινόμενα εμείς και ο Θείος Σαμ πιστεύουμε πως είναι καλή ιδέα να πυροβολούμε ανθρώπους».

Σε λίγο (1700) προγραμματίζεται νέα έκτακτη διαδήλωση διαμαρτυρίας κοντά στη Ντάουνιγκ Στριτ, ενώ κυκλοφορεί και σχετική δήλωση για υπογραφή από τον κόσμο.

Πάντως κατά τον Νικ Ρόμπινσον του BBC, ο Τόνι Μπλερ δεν φαίνεται να πείθεται από τις φωνές αυτές.

Σύμφωνα με την Ντάουνινγκ Στριτ, ο Βρετανός πρωθυπουργός στη συνάντησή του με τον πρόεδρο Μπους θα θελήσει «να προσδώσει μιαν αίσθηση επείγοντος στις προσπάθειες για επίτευξη εκεχειρίας» - κάτι που απέχει πολύ, βέβαια, από την άμεση κατάπαυση του πυρός, που ζητά η πλειοψηφία των Βρετανών.

Ο άγνωστος πόλεμος

2006-07-24T11:24:00.000+01:00

Σχεδόν παράλληλα με την κρίση στη Μέση Ανατολή, μια άλλη εξελίσσεται στην ανατολική Αφρική, όπου η Αιθιοπία έχει εισβάλλει ή επιδράμει (όπως θα έλεγαν κι οι Ισραηλινοί) στη Σομαλία.

Η ισλαμική πολιτοφυλακή Ένωση Ισλαμικών Δικαστηρίων, που φαίνεται να έχει και τη μεγαλύτερη στήριξη, πρόσφατα πήρε τον έλεγχο της πρωτεύουσας Μογκαντίσου, από μια άλλη οργάνωση που στηρίζεται από τις ΗΠΑ, την ώρα που η μεταβατική κυβέρνηση φαντάζει εντελώς αδύναμη.

Η απόλυτη, μέχρις στιγμής, σιωπή του ΟΗΕ και των ΗΠΑ δημιουργεί έντονες υποψίες για τον αμερικανικό ρόλο ενώ Άραβες αναλυτές κάνουν άμεσες συγκρίσεις με τον Λίβανο εκτιμώντας ότι όλες αυτές εξελίξεις εντάσσονται στην «πλήρη παράδοση της κυβέρνησης Μπους στους νεοσυντηρητικούς».

Για να δούμε...

Οπτικές απάτες

2006-07-24T09:40:00.000+01:00

Μιας και τελευταία, έρχονται στιγμές που δεν πιστεύω στα μάτια μου και στα αυτιά μου, με καθησυχάζει εν μέρει έρευνα του αυτόνομου πανεπιστήμιου της Βαρκελώνης που λέει πως οι οπτικές απάτες δεν είναι λάθη του συστήματος της όρασης αλλά, αντιθέτως, μας παρέχουν μια πιο σωστή εικόνα για να κατευθύνει τις ενέργειες μας.

Χάριν, λοιπόν, των (παρ)αισθήσεων μας, ιδού δυο όμορφες οπτικές απάτες, που ανάγονται στην ίδια αιτία.

Οι εικόνες φαίνεται να κινούνται επειδή, λόγω διαφορά φωτεινότητας, οι ακτίνες από το ένα χρώμα φτάνουν στον εγκέφαλο νωρίτερα από τις ακτίνες από το άλλο, με αποτέλεσμα να ενεργοποιούνται τα κύτταρα που σχετίζονται με την αναγνώριση της κίνησης.

Το παρελθόν σε μια ξένη χώρα

2006-07-22T23:31:00.000+01:00

«Η κτηνώδης ιστορία της βρετανικής αυτοκρατορίας συνεχίζεται ως τις μέρες μας» λέει ο γνωστός αριστερός βρετανός δημοσιογράφος Ρίτσανρ Γκοτ, σε άρθρο του στην Γκάρντιαν, υπενθυμίζοντας μας πως για να κατανοήσει κανείς την κατάσταση σε πλήθος σημεία ανάφλεξης του σύγχρονου κόσμου, αρκεί να ανατρέξει στα χρόνια της αποικιοκρατίας και της βρετανικής ακμής.

Παλαιστίνη, Σιέρα Λεόνε, Ζιμπάμπουε, Κένυα, Πακιστάν, Αφγανιστάν και βέβαια Κύπρος -για να αναφέρουμε μερικά, μόνο.

«Φαίνεται πως η ιστορία της αυτοκρατορίας ξαναζεί σε μεγάλο μέρος του κόσμου, φέρνοντας βία και καταστροφή σε κλίμακα που δεν θα μπορούσαν να διανοηθούν στην περίοδο της αυτοκρατορίας. Πόσο καλά θα ήταν να είχαμε μια κυβέρνηση στη Βρετανία που θα βοηθούσε να κλείσουν οι πληγές του παρελθόντος , αναγνωρίζοντας τουλάχιστον αυτά που πραγματικά έγιναν, κι όχι μια που ασταμάτητα ρίχνει λάδι στη φωτιά» καταλήγει.

Ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια των αναγνωστών, με εκείνους που διαφωνούν να προβάλλουν ως αντεπιχειρήματα τις πρώην βρετανικές αποικίες που άνθισαν μετά την ανεξαρτησία τους (πχ Καναδάς, Αυστραλία) καθώς και τους άλλους παράγοντες -πέραν της βρετανικής παρέμβασης- που συντελούν στη σύγχρονη εικόνα του κόσμου.

Περιμένοντας τους βαρβάρους

2006-07-21T22:37:00.000+01:00

Ζούμε την εποχή της διπλωματίας της αναμονής.

Ενώ άμαχοι και ένστολοι σκοτώνονται κατά συρροή σε Λίβανο, Γάζα και Ισραήλ (με τις απώλειες σε Λίβανο και Γάζα είναι περίπου δεκαπλάσιες εκείνων στο Ισραήλ) η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί χωρίς να τολμά να αντιδράσει στην πολιτική του Τελ Αβίβ και τη σύμπραξη της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου -για συγκλονιστική σιωπή της Ντάουνιγκ Στριτ, κάνουν λόγο, ακόμα και ορισμένοι συντηρητικοί κύκλοι.

Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν εκκλήσεις «αυτοσυγκράτησης». Όταν έγινε φανερό πως αυτές δεν εισακούστηκαν, το κύριο μέλημα ήταν η απομάκρυνση των ξένων πολιτών από τον Λίβανο. Όταν οι τηλεοπτικές οθόνες γέμισαν κατεστραμμένα σπίτια προτεραιότητα δόθηκε στην «ανθρωπιστική βοήθεια». Όταν ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ ζήτησε την άμεση κατάπαυση του πυρός, η δόκτωρ αποφάσισε να ξεκινήσει την πιο περίεργη διπλωματική αποστολή της, αφού, παραδόξως, στόχος της δεν θα είναι η γρήγορη κατάπαυση του πυρός. Κι οι διεθνώς εκτεθειμένοι για την ηθική υποστήριξή τους στο μακέλεμα ηγέτες, αποφάσισαν να εξετάσουν το θέμα, με την προοπτική μιας διαρκούς ειρήνης... την άλλη εβδομάδα. (Οι παραπομπές στα παραπάνω άρθρα είναι ενδεικτικές της χρονολογικής εξέλιξης των αντιδράσεων.)

Στο μεταξύ βέβαια, το Ισραήλ ή θα έχει καταφέρει να ξεπαστρέψει την Χεζμπολάχ και πλήθος αμάχων ή θα έχει καταλάβει -ενδεχομένως μαζί με την Χεζμπολάχ- ότι βρίσκεται σε αδιέξοδο ή θα έχει συμπαρασύρει ενεργά στην κρίση και άλλους. Έτσι οι «σωτήρες» ή θα μπορούν να βγουν εκ του ασφαλούς να επιβάλλουν τη διαμεσολάβηση που επιθυμούν ή να εμπλακούν άμεσα, επιβάλλοντας ένοπλα τα συμφέροντά τους.

Πρόκειται άραγε για σατανικό σχέδιο ή απλώς για μια συγκυρία; Έμπειρος βρετανός πρώην διπλωμάτης, που θήτευσε επί πολλά χρόνια στο Λίβανο, το Ισραήλ και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, μου είπε πριν λίγες μέρες ότι το ερώτημα δεν έχει νόημα. Όπως και να'χει, η λύση θα έρθει στο τέλος, είπε, όταν οι αντιμαχόμενοι, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, υποχρεωθούν να ακούσουν τη διπλωματία.

Και είναι ακριβώς αυτός ο ορθολογικός κυνισμός που με εξαγριώνει...

...και περιμένω.

(Σάββατο 22/7: έκτακτη αντιπολεμική διαδήλωση του Stop the War Coalition, στο Λονδίνο και σε άλλες πόλεις της Βρετανίας)

Εσείς για ποιον πολεμάτε;

2006-07-17T10:18:00.000+01:00

Τουλάχιστον 74 από τους 128 δημοσιογράφους που κάλυψαν την εισβολή στο Ιράκ ενσωματωμένοι (embedded) στις βρετανικές δυνάμεις δέχτηκαν το μετάλλιο που τους απένειμε το Βρετανικό υπουργείο Άμυνας.

Ευτυχώς υπήρξαν και ορισμένοι που κατάλαβαν πως υπάρχει κάποιο ζήτημα δεοντολογίας....

Η (κυριολεκτικά) μάχιμη δημοσιογραφία μπαίνει σε νέες περιπέτειες.

Να προσέχετε οι νεότεροι, γιατί αν δεν εξασφαλίσετε αναβολή, θα σας πάρουν δημοσιογράφους.

Δεν ξέρω τι να γράψω πια, έχουμε αποθρασυνθεί τελείως...

Je ne regrette rien

2006-07-12T23:14:00.000+01:00

Προχώρησε στην πιο αμφιλεγόμενη πράξη με την οποία μπορούσε να τερματίσει την εκπληκτική ποδοσφαιρική του καριέρα, ρίχνοντας μια κεφαλιά στο στήθος του αντιπάλου του.

Έμεινε στη θέση του, δεν δικαιολογήθηκε και δέχτηκε αδιαμαρτύρητα την κόκκινη κάρτα που του άξιζε, πληρώνοντας ο ίδιος το τίμημα της υστεροφημίας του και η ομάδα του (ίσως) το τίμημα της απώλειας του.

Ζήτησε συγγνώμη από τα παιδιά που παρακολουθούσαν τον αγώνα και στα οποία έδωσε ένα παράδειγμα για το οποίο δεν είναι υπερήφανος.

Αλλά δεν ζήτησε συγγνώμη από αυτόν που, όπως λέει, έβρισε κατ' επανάληψη την μητέρα και την αδερφή του αφήνοντας υπονοούμενα για την καταγωγή του.

Κι εγώ χαίρομαι που στο τέλος, φαίνεται πως ο Ζιζόυ δεν ήταν μόνο ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής.

Διαμάντια και ουίσκυ

2006-07-11T16:54:00.000+01:00

Τέλος του μεγάλου Σιντ Μπάρετ, που «έλαμπε σαν τον ήλιο».

Πέθανε πριν δυο μέρες, σε ηλικία 60 χρονών, όπως είπε η εκπρόσωπος Pink Floyd.

Ταξιδεύει ήδη στον τύπο με την γκάιντα που παίζει στις πύλες της αυγής.

Βιντεάκια για τον θρύλο της ψυχεδέλειας, στο Ιστολόγιο.

Τέλος και για τον ουρουγουανό σκηνοθέτη Χουάν Πάμπλο Ρεμπέγια, που μαζί με τον Μάμπλο Στολ, μας είχαν κεράσει πριν λίγα χρόνια το γλυκόπικρο Ουίσκυ.

Σε ηλικία 32 χρονών, ο Ρεμπέγια αυτοκτόνησε, την περασμένη Πέμπτη.

Είχε πάρει την φίλη του και τον Στολ να σπεύσουν σπίτι του γιατί δεν ένιωθε καλά. Δεν τον πρόλαβαν.

Το τέλος της εποχής των παγετώνων

2006-07-10T16:10:00.000+01:00

Οι παγετώνες των Άλπεων μπορεί να εξαφανιστούν ολοσχερώς μέσα στον αιώνα μας, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης.

Αρκεί μια άνοδος της μέσης καλοκαιρινής θερμοκρασίας κατά έναν ως πέντε βαθμούς Κελσίου.

Ανάλογες αλλαγές, λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη, απειλούν και τις αρκτικές περιοχές των Ινουπιάτ στην Αλάσκα.

«Κι εμείς οι τρεις στον καφενέ, τσιγάρο, πρέφα και καφέ και δε βαριέσαι, αδελφέ» που 'λεγε και το τραγούδι.

Au revoir...

2006-07-10T13:57:00.000+01:00

...στα γήπεδα, στις αλάνες ή όπου αλλού σε βγάλει...

Λόγοι ανησυχίας

2006-06-26T08:49:00.000+01:00

Λάθος ο τίτλος... ένας είναι ο λόγος ανησυχίας για τους Λατινοαμερικάνους: οι ΗΠΑ.

Σύμφωνα με την Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, η Νότια Δοίκηση του αμερικανικού στρατού έκανε μελέτη για τις επιπτώσεις που θα έχουν στο μέλλον ο «εθνικισμός των πλουτοπαραγωγών πηγών» (όπως τον χαρακτηρίζει) για τις ΗΠΑ.

Η έκθεση εξηγεί πως οι ΗΠΑ είναι ευπρόσβλητες από την τάση κρατικοποιήσεων των ενεργειακών πόρων που εμφανίζουν κυβερνήσεις στη Νότια Αμερική (πχ Βενεζουέλα, Βολιβία, Ισημερινός, ακόμα και Μεξικό κλπ).

Το λατινοαμερικανικό πετρέλαιο αντιστοιχεί περίπου στο 8,4% της παγκόσμιας καθημερινής παραγωγής, αλλά στο 30% των αμερικανικών ενεργειακών εισαγωγών.

Όπως παρατηρεί και η βρετανική εφημερίδα, το γεγονός πως τη μελέτη την έκανε ο αμερικανικός στρατός υπογραμμίζει πως το ενεργειακό έχει αναδειχθεί πλέον σε κυρίαρχη πτυχή για την ασφάλεια των ΗΠΑ.

Η ανάδειξη της ενεργειακής ασφάλειας των ΗΠΑ σε ζωτικό στρατηγικό θέμα υπήρξε από τα πρώτα μελήματα της κυβέρνησης Μπους, πριν ακόμα εμφανιστεί η 11η Σεπτεμβρίου και διατυπώθηκε στην έκθεση για την «Εθνική Ενεργειακή Πολιτική» που ετοίμασε επιτροπή υπό τον Ντικ Τσένι, τον Μάιο του 2001.

Δεδομένης και τις ιστορίας των ΗΠΑ στην περιοχή, ανησυχητικά μου φαίνονται όλα αυτά για μερικές από τις κυβερνήσεις της Νότιας Αμερικής.